Μοναχός Μωυσής, Αγιορείτης

Η προσευχή

Τα στοιχεία τα κύρια της Σαρακοστής είναι η προσευχή και η νηστεία. Η προσευχή προϋποθέτει την πίστη. Ένας μη προσευχόμενος είναι αβοήθητος, ανασφαλής, τυφλός και μόνος. Δένεται με τη γη, την ύλη, δεν γνωρίζει να πετά ψηλά, να σελαγίζει στους ουρανούς, να έχει απαραίτητη ουράνια συνδρομή. Είναι μαγνητισμένος, δεμένος, προσκολλημένος στα φθαρτά γήινα. Δεν ξαγγιστρώνεται εύκολα. Προσπαθεί να θησαυρίζει στη γη. Αναζητά συνεχώς ηδονές, για να τον χαροποιήσουν, αλλά μάλλον οδύνη του δίνουν. Λυπηρό και αξιοθρήνητο να ψάχνει τη χαρά στη λάσπη.

Ο Αντιπαπικός Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς

...και το φιλοπαπικό παραλήρημα των οικουμενιστών
 Εν Πειραιεί 26-3-2013
Πρωτοπρεσβ. π. Άγγελος Αγγελακόπουλος εφημέριος Ι. Ν. Αγίας Παρασκευής Καλλιπόλεως Πειραιώς
Πολύ εύστοχα και θεόπνευστα η Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική, Ορθόδοξος Εκκλησία μας προβάλει την Β΄ Κυριακή των Νηστειών, για δεύτερη φορά την μορφή του εν αγίοις Πατρός ημών Γρηγορίου του Παλαμά αρχιεπισκόπου Θεσσαλονίκης, του κήρυκος της Χάριτος και θεατού του ακτίστου Φωτός. Πρώτη φορά η μνήμη του, η κοίμησή του εορτάζεται στις 14 Νοεμβρίου. Την τοποθέτησε, μάλιστα, μετά την Κυριακή της Ορθοδοξίας, γιατί, κατά κάποιο τρόπο, αυτή η Κυριακή είναι η δεύτερη Κυριακή της Ορθοδοξίας.

Για την Θράκη μας και όχι μόνο.....

Το ζωντανό κήρυγμα

25η Μαρτίου. Και πήγα σε κάποια εκκλησιά, όπου ζήτησα απ’ τους ιερείς την άδεια να μιλήσω.
Εκείνοι μου επέτρεψαν, αλλά μου απηύθυναν την αυστηρή σύσταση να μην αναφερθώ στους κακούργους-ντόπιους και ξένους-που λυμαίνονται την πίστη και πατρίδα μας. Όμως…
Δεδομένου και του πνεύματος της γιορτής, «δεν συνεμορφώθην, προς τας υποδείξεις». Και «δια ταύτα» μου είπαν: «Αν είναι να μιλάς, κατ’ αυτόν τον τρόπο, εδώ να μην θα ξανάρθεις»!…
Το γεγονός αυτό με ανάγκασε να επισκεφθώ κάποιον ερημίτη, στον οποίο εξέθεσα τα περιστατικά και του ζήτησα να μου πει τη γνώμη του:-Πάτερ, μου είπε, το κήρυγμα έχει δύο συνιστώσες: Το Ευαγγέλιο και την πραγματικότητα.

Το δάκρυ του γέροντα.

«Σε όσες χώρες μετέβη το θηρίο της ευσεβείας, δηλαδή ο πάπας Ρώμης ακολούθησε ή πρόκειται να ακολουθήσει μεγάλη καταστροφή. Η Ελλάδα και η Κύπρος ήταν δύο εξ αυτών...Ο νοών νοείτω» γέροντας ασκητής του Παγγαίου Όρους.
 Τα δάκρυα στα μάτια του ηγουμένου της Μονής Σταυροβουνίου στην Κύπρο μαρτυρούν τα δεινά και τις επερχόμενες δυσκολίες που καλείται να περάσει ο εκεί ελληνισμός για μία ακόμη φορά! Δυσκολίες που προκλήθηκαν από τραγικά λάθη, τα οποία ενεργοποίησαν τον πνευματικό κυρίως νόμο και άνοιξαν διάπλατα την πύλη για τις θύελλες που θερίζουν τον ελληνισμό στη Μεγαλόνησο!

Τα παιδιά της γωνίας

 

Να χαίρεσαι που δεν σε λογαριάζουν γιατί αν κατάφερες αυτό, τότε έχεις κερδίσει τον μισό πόλεμο ενάντια στα ξένα και εντόπια καθίκια. Αν κατάφερες να κρατήσεις τις υπομονές σου μετατρέποντας τες σε λογική, τότε να είσαι σίγουρος ότι αρχίζεις από μονάδα να γίνεσαι ο επικίνδυνος άνθρωπος της γωνίας. Αυτός που και σε ειρηνικές αλλά και εμπόλεμες καταστάσεις έδινε την μια τον ιδρώτα του και την άλλη το αίμα του, κι όταν ολοκλήρωνε αυτό που το κοινωνικό και ανθρωπιστικό καθήκον τού όριζε, αποτραβιόταν και πάλι στη γνωστή γωνία. 

Ανθρώπινο

 

 Μεσάνυχτα. Σκέψεις βιαστικές παίρνουν τον δρόμο του ονείρου, να μπουν σε σειρά, να ξυπνήσουν ίσως λίγο πιο αληθινές. Παίζουν ακόμα οι φάλτσες μελωδίες του τρένου στο μυαλό μου, κάθε στάση και μια από αυτές. Δε με ενοχλούν. Πιο φάλτσοι είναι οι λόγοι οι καλογραμμένοι που διαβάζονται φωναχτά σχεδόν από ζόμπι της πολιτικής, της αγοράς, της άτιμης της κοινωνίας.
Κάτι δίχως νόημα βουητά hitακια από ανοιχτά παράθυρα αυτοκινήτων έχουν πάρει και αυτά σειρά στη βραδινή μου ονειροπόληση, μα τα απομακρύνω όσο μπορώ. Πιο όμορφα τραγουδούν τα βραχνιασμένα μπαρουτισμένα πουλιά της πόλης. Ανθρώπινα πιο πολύ απ' τους ανθρώπους.

Ιθάκη είπες;;

Χρόνο με το χρόνο, μήνα το μήνα...εθιστήκαμε...
Περάσαμε πια στα..."σκληρά"!!
Περπατάμε...ναρκωμένοι. Αράζουμε...μαστουρωμένοι...
Βαποράκια και εμπόροι μας πότισαν το δηλητήριο...
Το αίμα μας πήχτωσε. Το μυαλό μας λάλησε. Το κορμί μας σακατεύτηκε.
Κυβερνήσεις, ΜΜΕ, συνδικαλιστικές ηγεσίες, πληρωμένοι παπαγάλοι:
Ως κήρυκες και υπερασπιστές της Κυριαρχίας, της Δημοκρατίας,
της Εντιμότητας,της Διαφάνειας και της Αξιοκρατίας

Οι πέντε εβδομάδες της Μεγάλης Τεσσαρακοστής.

             Ας γίνει η νηστεία ανάπαυση από τους συνεχείς κόπους στους υπηρέτες που υπηρετούν καθ' όλο το έτος. Ανάπαυσε τον μάγειρά σου, δώσε άδεια στον τραπεζοκόμο, σταμάτησε το χέρι του κεραστή, ας σταματήσει κάποτε και ο παρασκευαστής των ποικίλων γλυκισμάτων.
Ας ησυχάσει κάποτε και το σπίτι από τους μύριους θορύβους, και από τον καπνό και την τσίκνα και από αυτούς που ανεβοκατεβαίνουν και που υπηρετούν σαν αμείλικτη κυρία την κοιλιά. Πάντως κάποτε και οι φοροεισπράκτορες επιτρέπουν για λίγο στους υποχειρίους τους να ζήσουν ελεύθερα.

Τούτες τις μέρες του Ευαγγελισμού της Παναγιάς, θυμήθηκα και τον Μακρυγιάννη…

"...Ρωμαίγικον δεν φτιάχνεται χωρίς ούλλοι να θυσιάσουν αρετήν και πατριωτισμόν. Και χωρίς να πάψει η μέσα, η δική μας τυραγνία. Και βγήκαν τώρα κάτι δικοί μας κυβερνήτες, Έλληνες, σπορά της Εβραιουργιάς, που είπαν να μας σβήσουν την Αγία Πίστη, την Ορθοδοξία, διότι η Φραγκιά δεν μας θέλει με τέτοιο ντύμα Ορθόδοξον. Και εκάθησα και έκλαιγα δια τα νέα παθήματα...
Άχ, βρέ στρατηγέ μου Γιάννη Μακρυγιάννη, πού είσαι από καμιά μεριά να μας έβλεπες πώς μας κατάντησαν κάτι ψωραλαίοι πολιτικοί πού λένε πώς αγωνίζονται τάχα για να μας σώσουν…
Πού όλη την μέρα ιδρώνουν οί μασχάλες τους από την αγωνία της «σωτηρίας» μας, και βάζουν BAC stickγια να μη μυρίζει η μασχάλη τους, ενώ βρωμάει ολόκληρη η χώρα μας από τις ανομίες πού έγιναν και γίνονται…
Πού είσαι στρατηγέ μου να πάρεις την χατζάρα σου, να μπείς μέσα στην Βουλή και να τους στρώσεις στο κυνήγι τους
περισσότερους απ΄ αυτούς…