Αγίου Νείλου.

Η αρετή δεν ζητά επαίνους των ανθρώπων.

«Γι αυτό αυτός που αρχίζει να ασκεί την αρετή, να υπολογίζει και τον εναντίον της αρετής επερχόμενο πόλεμο, για να μη εμφανιστεί αγύμναστος και ως απροετοίμαστος να νικηθεί. Γιατί, αν και είναι αξιέπαινη η ανδρεία και η ειρήνη της αρετής, όμως υπερεπαινετή είναι η ανδραγαθία της, και μάλιστα όταν επίκειται πόλεμος.
Γιατί αυτό είναι η αρετή, όχι μόνο με εκείνα που κάνει, αλλά και με τα δεινά από τα οποία πολεμείται, αυτός που μέσα από πολλούς πολέμους νίκησε τα πάθη, είναι απαθής, ενώ εκείνος που λέγει, ότι κατόρθωσε την αρετή χωρίς να πολεμήσει, αυτός είναι εμπαθής.
Γιατί ανάλογη προς την παράταξη της ενάρετης στρατηγικής, αντιπαρατάσσεται και η κακία των αντιθέτων. Η καρδιά που δεν έχει πόλεμο, παύει να βρίσκεται στην αρετή. Γιατί η αρετή έλαβε το όνομά της από τα τρόπαια των πράξεων.
Η αρετή δεν ζητά επαίνους των ανθρώπων, γιατί δεν ευχαριστείται με την τιμή, την μητέρα των κακών. Αρχή δηλαδή της τιμής είναι η ανθρωπαρέσκεια, και τέλος της η υπερηφάνεια. Αυτός που επιζητεί τις τιμές, υψώνει τον εαυτό του, και δεν ξέρει να υπομένει την περιφρόνηση.

"Σε αυτούς ανήκουν τα φτερά μου"!

ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΗ επιστολή πιλότου της ΠΑ αφιερωμένη στον Γ.Στουρνάρα
Ένας παλιός καλός αεροπόρος, από αυτούς που έκαναν την ΠΑ και κατ'επέκταση την Ελλάδα να κυριαρχεί στους ουρανούς του Αιγαίου από το 1974 και μετά, μας κοινοποίησε την επιστολή που έλαβε από έναν νυν πιλότο μαχητικού αεροσκάφους που κάθε μέρα αγωνίζεται κατά των Τούρκων στις εσχατιές του Αιγαίου. Μετά από άδειά του συντάκτη της, φυσικά.
"Αυτός δεν έχει την πολυτέλεια να κάνει απεργία, αυτός δεν έχει το δικαίωμα να διαμαρτυρηθεί για τις μειωμένες κατά 55% αποδοχές του, αυτός δεν έχει τη χαρά να αγκαλιάζει τα παιδιά του κάθε βράδι, γιατί αυτός ο πιλότος διάλεξε, (δική του η επίλογη 100%), όταν οι άλλοι διασκεδάζουν ή απολαμβάνουν τις ειδήσεις, να προσπαθεί να αναχαιτίσει τον εχθρό της πατρίδας, με κίνδυνο της ζωής του. Περίεργη που είναι η ζωή, αλλά και οι επιλογές των ανθρώπων", σημειώνει ο βετεράνος της ΠΑ στο "διαβιβαστικό" σημείωμά του:

Στήνοντας έναν βολικό "εμφύλιο"...

Ένας βολικός "εμφύλιος" δεν κάνει ποτέ κακό όταν το σύστημα βρίσκεται σε αδιέξοδο και κινδυνεύει να βρεθεί ενώπιον των εγκληματικών ευθυνών του
Εμφύλιοι έχουν γίνει πολλοί, αλλά ήταν πάντα "βολικοί" για τα πολιτικά συστήματα. Σύμπτωση;
Μας προετοιμάζουν για έναν στημένο «εμφύλιο». Έναν «εμφύλιο» στον οποίο θα παρατάξουν τα μέρη του δικού του παρακράτους, των καλοπληρωμένων μπαχαλάκηδων, των πληρωμένων εισαγόμενων δολοφόνων, των διαφόρων χρηματοδοτούμενων ανθελληνικά (αλλά επιλεκτικά ανθρωπιστικά) κινούμενων ΜΚΟ. Ελπίδα των λαθροκυβερνώντων υπαλλήλων της τρόικα είναι να δημιουργήσουν εικόνα χάους (να δημιουργήσουν δηλαδή το πρόβλημα που επιθυμούν), για να προσφέρουν την λύση (άκρατη αύξηση αστυνόμευσης και παρακολούθησης των πολιτών) που οι ίδιοι επιθυμούν να επιβάλουν.

Ο ζητιάνος, η βαρυχειμωνιά και η προσευχή της Μαρίας.

Του Διονύση Μακρή

Το χιονόνερο που έπεφτε ήταν εκνευριστικό. Ο δυνατός βοριάς δεν άφηνε τίποτε όρθιο. Το τσουχτερό κρύο ήταν ανυπόφορο. Ο Μάρκος τυλίχθηκε με μία κουβέρτα και ζάρωσε πάνω στα πρόχειρα χαρτόκουτα που είχε στρώσει. Αναστέναξε βαριά. Ήπιε μία γουλιά νερό από το μπουκάλι. Όλα τα στοιχεία έδειχναν πως η νύκτα που θα ακολουθούσε θα ήταν εφιαλτική. Αναρωτιόταν αν θα ξημέρωνε ζωντανός η αν θα πάγωνε. Κοιτούσε δεξιά -αριστερά μη τυχόν και περάσει κάποιος περαστικός και ανοίξει κουβέντα. Το εμπορικό Κέντρο δίπλα του είχε σχεδόν αδειάσει. Ασυναίσθητα κοίταξε τον ουρανό. «Γιατί Θεέ μου έφθασα σ’ αυτήν την κατάσταση; Γιατί με τιμωρείς τόσο σκληρά;» ψέλλισε! Κοιτούσε σαν να προσδοκούσε μία απάντηση. Μάταια όμως περίμενε. Το ρολόι που ήταν αναρτημένο στο εμπορικό κέντρο έδειχνε 1:45 π.μ.

Κέρκυρα – Συνάντηση – Προσευχή για την Ενότητα των Χριστιανών.

Κέρκυρα – Συνάντηση – Προσευχή για την Ενότητα των Χριστιανών

Κέρκυρα 26 & 27Ιανουαρίου 2013- Στον Ρωμαιοκαθολικό Μητροπολιτικό Ναό της Κέρκυρας, (Ντόμο) και στα πλαίσια της εβδομάδας προσευχής για την Ενότητα των Χριστιανών, πραγματοποιήθηκε συνάντηση των εκπροσώπων όλων των χριστιανικών δογμάτων που βρίσκονται στην Κέρκυρα.

Ο Ρωμαιοκαθολικός Αρχιεπίσκοπος Ιωάννης, είχε προσκαλέσει σ’ αυτή τη συνάντηση-προσευχή, με θέμα «Τι μας ζητάει ο Κύριος;»( Μιχαίας. 6, 6- 8), το Μητροπολίτη Κερκύρας, Παξών και Διαποντίων Νήσων Νεκτάριο, ο οποίος απέστειλε εκπρόσωπό του τον Πανοσιολογιότατο π. Σεβαστιανό Λάτσα, τον Πάστορα των Αγγλικανών στην Κέρκυρα, Clifford,και τον Ποιμένα των Ευαγγελικών κ. Μιλτιάδη Παντελιό.

Το καλωσόρισμα όλων έγινε από τον Ρωμαιοκαθολικό Αρχιεπίσκοπο Ιωάννη ο οποίος και έκανε μια σύντομη εισαγωγή στο θέμα της φετινής εβδομάδας προσευχής για την ενότητα των Χριστιανών. Ακολούθησε η ανάγνωση της επιστολής του Μητροπολίτη Κερκύρας Νεκταρίου, στην οποία ο Σεβασμιώτατος, ανέφερε μεταξύ άλλων: «Η Ορθόδοξη Εκκλησία προσεύχεται και θα συνεχίσει να προσεύχεται υπέρ της των πάντων ενώσεως, "εν πνεύματι και αλήθεια" (Ιωάν. 4,24).

ΕΝΑ ΓΡΑΜΜΑ…ΣΕ ΚΑΘΕ ΕΞΟΥΣΙΑ

Τα μάτια συνηθίζουν γρήγορα στο σκοτάδι…

εξαιρετικό κείμενο πού μας απέστειλε και γράφει ο θεολόγος Κώστας Ζουρδός

Τι περίεργο ενώ είσαι ταγμένος στην ασκητικότητα να σε συνοδεύει η πολυτέλεια και να ανέχεσαι να σε ραίνουν με ροδοπέταλα...
Τι περίεργο να υπηρετείς τον Χριστό της αγάπης και να μην γνωρίζεις το κόψε και μοίρασε στα δύο...
Τι περίεργο να μετατρέπεις τη διακονία σε υπαλληλική σχέση, την ελευθερία σε δουλικότητα,την αγάπη σε ανάγκη...
Πώς γίνεται,ενώ είσαι από πνευματικά υλικά να μην καταλαβαίνεις πως απλά οι άλλοι σε ανέχονται από φόβο...

Συμπροσευχή για τη Χριστιανική Ενότητα, με συμμετοχή του Μητροπολίτη Ιταλίας Γενναδίου.

Βατικανό

Βατικανό -25 Ιανουαρίου 2013.

Η πατρίδα φτιάχνεται με λίγα, αλλά σπουδαία, που οι πρόγονοι σου βάλαν στην ψυχή

Είπα να ρίξω μια ματιά στους δρόμους της ψυχής μου, να κλείσω τα μάτια και να ονειρευτώ, να μην βλέπω άλλο ανθρώπους να περπατούν σαν χαμένοι στο μαύρο που ήρθε κι έδιωξε το φως. Δεν αντέχει το βλέμα να κοιτάζει ανθρώπους με χαμένη την περηφάνια, που περπατούν με βήματα βαριά κι έχουν γερμένους τους ώμους από το κρύο που τους έζωσε απ' όταν ήρθε το σκοτάδι. Κι εγώ, ένα με όλους τους άλλους, να προχωρούμε γρήγορα χωρίς να κοιταζόμαστε, χωρίς να μιλάμε, με μοναδική μας έγνοια όχι το αν θα ζήσουμε, αλλά πόσο ακόμη θα αντέξουμε σε ετούτο τον χαμό.
Σε αυτόν τον ανείπωτο αόρατο πόλεμο, που πέφτουν κορμιά δίχως να υπάρχουν βόμβες αλλά ούτε και σφαίρες, εσύ κι εγώ πρέπει επιτέλους

Ο σημερινός ανθρωπος και ο πλούτος

 Ό,τι ενώνει σήμερα τις ιδεολογίες, τις θρησκείες, και τις φιλοσοφίες, είναι ο ΠΛΟΥΤΟΣ.

Εκεί συγκλίνουν όλοι οι διάλογοι και οι αντιπαραθέσεις , θετικά ή αρνητικά.

 Είτε κατέχουν, είτε διανέμουν, είτε διεκδικούν οι εκφραστές τους , το διακύβευμα,  το ποθούμενο, το σκάνδαλο, το ποθητό, το εξαντλούμενο είναι αυτό
το καταραμένο ΧΡΗΜΑ.

ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ

Η ευχή των γονέων 
Η ευχή των γονέων είναι η μεγαλύτερη κληρονομιά για τα παιδιά. Για αυτό φροντίζουν να έχουν την ευχή των γονέων. Δεν είδες ο Ιακώβ , μέχρι πού έφθασε , για να πάρη την ευλογία του πατέρα του; Και προβιά φόρεσε! Ειδικά η ευχή της μάνας είναι μεγάλο πράγμα! Κάποιος έλεγε: « Κάθε λόγος της μητέρας μου είναι και μια λίρα χρυσή ». Να , και πριν από καιρό πόση εντύπωση μου έκανε κάποιος από το Γιοχάνεσμπουργκ! Ήρθε στο Καλύβι το φθινόπωρο. « Γέροντα , η μάνα μου αδιαθέτησε , μου λέει , και ήρθα να την
δω ». Τρεις μήνες δεν πέρασαν , τα Χριστούγεννα ξαναήρθε. « Πώς πάλι εδώ;» , τον ρωτάω. « Έμαθα , μου λέει , πως πάλι αδιαθέτησε η μάνα μου και ήρθα να φιλήσω το χέρι της , γιατί είναι ηλικιωμένη και μπορεί να πεθάνει. Για μένα η μεγαλύτερη περιουσία είναι η ευχή της μάνας μου ». Εξήντα χρονών άνθρωπος ξεκίνησε από το Γιοχάνεσμπουργκ και ήρθε στην Ελλάδα , για να φιλήση το χέρι της μάνας του!