Οἱ Δημοκρατίες δὲν ΑΠΕΙΛΟΥΝ

 

Η εικόνα από το: https://provocateur.gr

Γράφει ὁ Πάνος Λαζαράτος , Καθηγητὴς Νομικῆς Ἀθηνῶν

Περὶ δημοκρατίας καὶ φόβου 

Οἱ Δημοκρατίες δὲν ΑΠΕΙΛΟΥΝ. 

Οἱ Δημοκρατίες δὲν στοχοποιοῦν καὶ δὲν ἐκβιάζουν. 

Οἱ Δημοκρατίες δὲν περιορίζουν δὺς- ἀνάλογα τὴν ἐλευθερία τῆς γνώμης καὶ δὲν ΣΠΕΥΔΟΥΝ νὰ ὀνομάσουν αὐθαίρετα καὶ ἃ- περίσκεπτα «συνωμοσία» κάθε ἄποψη ποὺ ἀντιτίθεται στὰ κρατοῦντα , ἀκόμη καὶ στὴν ἴδια τὴν ἰδέα ἡ τὴν ποιότητα τῆς ἑκάστοτε ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ. 

Οἱ Δημοκρατίες εἶναι δυνατὲς , ΑΝΟΙΧΤΕΣ καὶ ΑΝΕΚΤΙΚΕΣ ἀκόμη καὶ ἀπέναντι στὶς ἀντιδημοκρατικές, ἢ «ἀναρχικές» ,ἢ «ἐπικίνδυνες» ἀπόψεις καὶ ἐπιπλέον ,ΙΔΙΩΣ , οὐδέποτε βιάζονται νὰ τὶς χαρακτηρίσουν ἔτσι καὶ νὰ τὶς ποινικοποιήσουν. 

Κανείς δεν πέθανε απο τον κορωνοϊό Dr Stoyan Alexov

ΠΑΤΗΣΤΕ ΣΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ ΓΙΑ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ.

Ο Primus sine paribus της Κωνσταντινουπόλεως, μια επικαιροποιημένη ανάγνωση του Αγ. Νεκταρίου.

 

 

 

Γράφει ο Δήμος Οικονομίδης.

 

ΠΩΣ Ο ΠΑΠΑΣ ΕΞΕΘΕΜΕΛΙΩΣΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ

«Θεμέλιον ἄλλον οὐδεὶς δύναται θεῖναι παρὰ τὸν κείμενον, ὅς ἐστι Ἰησοῦς Χριστὸς» (Α΄ Κορ. γ΄11). «ἐποικοδομηθέντες τῷ θεμελίῳ τῶν ἀποστόλων καὶ προφητῶν». «Τῷ θεμελίῳ», λέγει, “τῶν Ἀποστόλων” καὶ οὐχὶ τοῦ Πέτρου, (‘Πρὠτου’ Κωνσταντινουπόλεως) καθὼς παραφρονεῖ ἡ Παπικὴ Ἐκκλησία (σήμερα η φαναριώτικη νεοθεολογία). Ἐὰν ὁ Κλήμης Ρώμης εἶναι διάδοχος τοῦ Πέτρου, διότι ἐχειροτονήθη ἀπὸ τὸν Πέτρο, τότε ὅσοι ἐπίσκοποι χειροτονήθησαν ἀπὸ τὸν Πέτρο εἶναι διάδοχοί του, καὶ ὄχι μόνο ὁ Κλήμης. Ὁ ἀπόστολος Πέτρος ἐχειροτόνησε τὸν Πάπα Κλήμεντα ἐπίσκοπο Ρώμης μόνο, καὶ ὄχι τῆς οἰκουμένης ὅλης. Ἐὰν ὁ θάνατος τοῦ Πέτρου ἔδωσε τέτοιο προνόμιο στὸν Πάπα νὰ εἶναι κεφαλὴ τῆς Ἐκκλησίας, καὶ μονάρχης ἐπάνω σὲ ὅλους τοὺς ἀρχιερεῖς καὶ εἰς τὰς Συνόδους, πολὺ περισσότερον πρέπει νὰ ἔχει αὐτὰ τὰ προνόμια ὁ Ἱεροσολύμων διὰ τὸν θάνατον τοῦ Χριστοῦ.

Τι θέλει να πει ο ποιητής;

 

ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ Κ. ΣΑΡΑΝΤΙΔΗ

Πάει να τα μαζέψει όπως φαίνεται, με ένα κείμενό του ο Σεβασμιώτατος Ναυπάκτου και θεωρούμε ότι μάλλον τα κάνει χειρότερα.

Τρίτη Ρώμη και Τρίτη Ρώμη… Πότε ετέθη θέμα Τρίτης Ρώμης και δεν το ξέρουμε; Ο π. Βολουδάκης σ’ αυτό έχει δίκιο. Ποιας τσαρικής θεολογίας είναι αυτό, όπως λες Σεβασμιώτατε και δεν το γνωρίζουμε; Ποιάς βιβλιογραφίας; Ποιας πανσλαβικής ιδεολογίας και ποιας Σοβιετικής αθεΐας, όπως γράφεις; Είχαν οι σοβιετικοί σχέση με ορθοδοξία και ήθελαν και Τρίτη Ρώμη; Και να την κάνουν, να την κάνουν τι, αφού ο επίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως είναι ισότιμος με όλους τους υπόλοιπους; Πάπας να γίνει; Κι αν γίνει θα τον αποδεχτούμε; Ποτέ! Εσύ;

Προστασία ακαταίσχυντος σε καιρούς ζοφερούς

 

του Νεκτάριου Δαπέργολα

Διδάκτορος Ιστορίας

 

      Δεκαπενταύγουστος του 2019. Ένα ακόμη παράξενο καλοκαίρι βαίνει αργά προς το τέλος του, προοιωνίζοντας δυστυχώς επώδυνες μέρες. Μέρες θλίψης, μέρες σύγχυσης, μέρες αγωνίας για όλους όσους βλέπουν εδώ και καιρό τα μαύρα σύννεφα να συγκεντρώνονται πάνω από την καταρρέουσα χώρα και - βλέποντάς τα - συνειδητοποιούν τα πασίδηλα πλέον σημεία των Καιρών.

Ο Πανιερώτατος Μόρφου κ. Νεόφυτος και οι επικριτές του

 

Κωνσταντῖνος Γ. Καρακατσάνης, τ. Καθηγητής Πυρηνικῆς Ἰατρικῆς τοῦ Α.Π.Θ.

Σεβασμός, βαθύτατη ἐκτίμηση καί τιμή ὕψιστη ὀφείλονται εἰς τόν Πανιερώτατον Μητροπολίτην Μόρφου τῆς Κύπρου κ. Νεόφυτον, ὁ ὁποῖος ὑπακούοντας εἰς τήν φωνήν τῆς Ἀρχιερατικῆς συνείδησής του, ὀρθοτόμησε τόν λόγον τῆς ἀληθείας συμφώνως πρός τήν γραπτή καί προφορική Παράδοση τῆς Ὀρθόδοξης Ἀνατολικῆς Ἐκκλησίας.

Τί εἶπε ὁ Πανιερώτατος κ. Νεόφυτος; Ὑπεστήριξε τήν σαφέστατη θέση τῆς Ὀρθόδοξης Ἀνατολικῆς Ἐκκλησίας ὅτι, δηλαδή, ἡ ἔργῳ ἀσκούμενη ὁμοφυλοφιλία (ΟΦΦ, στό ἑξῆς) εἶναι πάθος βδελυκτό1, τό ὁποῖο ἐπισύρει τήν παιδαγωγία τοῦ Θεοῦ «ἐπί τούς υἱούς τῆς ἀπειθείας». Ἀπεκάλυψε, ἐπίσης, τήν θέση τοῦ συγχρόνου μεγάλου Ἁγίου τῆς Ἐκκλησίας μας, τοῦ Ἁγίου Πορφυρίου τοῦ Καυσοκαλυβίτου, εἰς τόν ὁποῖον εἶχε χαρισθεῖ ὀξύτατο διορατικό χάρισμα -πεῖραν τοῦ ὁποίου ἔλαβε καί ὁ ὑπογράφων- ὅτι μεταξύ τῶν αἰτίων τῆς ΟΦΦ περιλαμβάνεται καί ἡ ἀφύσικη (καί βδελυκτή γιά πολλούς) πρακτική τῆς συνεύρεσης τῶν συζύγων2 κατά τήν διάρκεια τῆς ἐγκυμοσύνης.

Όσιος Αγάθων: «Αἱρετικός, χωρισμός έστιν ἀπὸ τοῦ Θεοῦ, καὶ οὐ θέλω χωρισθῆναι ἀπὸ τοῦ Θεοῦ».

(Αγία απάντηση στον δεσπότη της Αμερικής)

Γράφει ο Σάββας Ηλιάδης Δάσκαλος Κιλκίς

Ανάμεσα στους ονομαστούς ασκητές της Αιγύπτου που έζησαν τον 4ο αιώνα, ξεχωριστή θέση κατέχει ο όσιος Αγάθων (8 Ιαν.)Τον συναντούμε στην έρημο, στην κοινότητα της Σκήτεως, να ζει με αυστηρή συνέπεια τον αγγελικό βίο. Θαυμαστοί υπήρξαν οι ασκητικοί του αγώνες. Ζηλευτή η καρποφορία των αρετών του και κυρίως της υπομονής, της ταπεινοφροσύνης και της αγάπης. Επειδή μάλιστα από τη μικρή του ηλικία παρουσίασε έκτακτα πνευματικά χαρίσματα σοφού και ενάρετου Γέροντα, οι πατέρες της ερήμου τον προσφωνούσαν από τότε «αββά», δηλαδή «πάτερ»! Και έλεγαν μεταξύ τους: «Μας αναγκάζει να τον ονομάζουμε έτσι ο τρόπος της ζωής του».

Ο μή πιστεύων κατά την παράδοσιν της Ἐκκλησίας άπιστος εστί.

ΣΧΟΛΙΟ ΔΙΚΟ ΜΑΣ: Ποία σχέση μπορεί να έχουν αυτά που είπε για τους αιρετικούς ο Αρχιεπίσκοπος Αμερικής κ. Ελπιδοφόρος, με το φρόνημα και το περιεχόμενο των λόγων του νέου Ιεραπόστολου Γέροντος Εφραίμ του Φιλοθεΐτου; (Παραθέτουμε αποσπάσματα του ενθρονιστήριου λόγου του Γέροντος Εφραίμ του Φιλοθεΐτου.)

Θυμίζουμε στους αναγνώστες μας ότι ο Σεβασμιώτατος Αρχιεπίσκοπος Αμερικής είπε στο κήρυγμά του την Κυριακή που γιορτάζουμε τους Άγιους και Θεοφόρους Πατέρας της 4ης Οικουμενικής Συνόδου, μεταξύ άλλων και τα παρακάτω: "...θέλω νὰ σᾶς θυμίσω κάτι ποὺ εἶπε ὁ Ἀπόστολος στὸ ἀποστολικὸ ἀνάγνωσμα. Τί εἶπε; Αἱρετικὸν ἄνθρωπο μετὰ μίαν καὶ δευτέρα νουθεσία παραιτοῦ. Τί θὰ πῆ αὐτὸ τώρα; Εἶναι ἀρχαία, δὲν τὰ καταλαβαίνουμε, ἀλλὰ νὰ σᾶς ἐξηγήσω. Γι᾿ αὐτὸ ὑπάρχει τὸ κήρυγμα γιὰ νὰ μᾶς ἐξηγάει αὐτὰ τὰ δύσκολα πράγματα. Τί λέει ἐκεῖ ὁ ἀπόστολος Παῦλος; Τὸν αἰρετικὸ ἄνθρωπο μετὰ μία, δύο, τρεῖς συμβουλὲς ἄφησέ τονα, γιατὶ αὐτὸς δὲν ἀλλάζει μυαλό. Ποιὸς εἶναι ὁ αἰρετικὸς ἄνθρωπος αὐτός; Εἶναι αὐτὸ ποῦ λέμε «οἱ ἄλλες ἐκκλησίες;», ὅσοι δὲν εἶναι ὀρθόδοξοι; Αὐτοὶ εἶναι οἱ αἰρετικοὶ ποὺ λέει ἐδῶ ὁ ἀπόστολος; Ὄχι. Αἰρετικὸς εἶναι ὁ καυγατζῆς.  Αὐτὸς ποὺ κάνει διχασμούς. Αὐτὸς ποὺ φέρνει διχόνοιες. Αὐτὸς ποὺ φέρνει μίση.

Ξέρετε, δὲν ζοῦμε στὸν παράδεισο, ζοῦμε σὲ ἀνθρώπινες κοινωνίες. Ξέρετε ὅλοι σας τέτοιους ἀνθρώπους. Ὑπάρχουν ἄνθρωποι οἱ ὁποῖοι θέλουν νὰ χωρίζουν, θέλουν νὰ διχάζουν τοὺς ἀνθρώπους , θέλουν νὰ κάνουν καυγά, θέλουν νὰ κάνουν φασαρία. Θέλουν νὰ πάρουν κάποιους μὲ τὸ μέρος τους καὶ νἄνε οἱ ἄλλοι ἀπὸ τὸ ἄλλο μέρος. Αὐτὸς εἶναι ὁ αἰρετικὸς ἄνθρωπος. Οἱ ἄλλοι ἀδελφοί μας οἱ χριστιανοὶ, οἱ ὁποῖοι δὲν εἶναι ὀρθόδοξοι, δὲν εἶναι αἰρετικοί. Εἶναι ανθρωποι οἱ ὁποῖοι χωρὶς νὰ φταῖνε, χωρὶς νὰ τὄχουν διαλέξει οἱ ἴδιοι, γεννήθηκαν σὲ μία ἄλλη ἐκκλησία. Γεννήθηκαν σὲ ἕνα ἄλλο δόγμα. Ὅπως καὶ ἐμεῖς. Δὲν νομίζω ὅτι ἐμεῖς, λίγοι θὰ πρέπει νἄνε ἀνάμεσά μας οἱ προσήλυτοι οἱ ὁποῖοι πραγματικὰ γνώρισαν τὴν ὀρθοδοξία καὶ τὴν διάλεξαν συνειδητά. Οἱ περισσότεροι γεννηθήκαμε ὀρθόδοξοι. Δὲν τὸ διαλέξαμε. Ἐπομένως αἱρετικὸς δὲν εἶναι ὁ ἄνθρωπος ποὺ ἀνήκει σὲ μία ἄλλη ἐκκλησία, γιατὶ τοὺς ἀνθρώπους ποὺ ἀνήκουν σὲ ἄλλες ἐκκλησίες πρέπει νὰ τοὺς ἀγαποῦμε, εἶναι ἀδέλφια μας, εἶναι χριστιανοί...." (http://salpismazois.blogspot.com/2019/08/blog-post_2.html)

 

Πως λοιπόν λέγει ο κ. Ελπιδοφόρος και ισχυρίζεται ότι ''Ο Θεός ευλόγησε να έρθει στην Αριζόνα ο Γέροντας Εφραίμ'';(https://www.romfea.gr/epikairotita-xronika/30760-amerikis-elpidoforos-o-theos-eulogise-na-erthei-stin-arizona-o-gerontas-efraim)

Ας φοβηθούμε τους Δαναούς ακόμα κι αν μας προσφέρουν δώρα...…

π. Φώτιος Βεζύνιας

 

 

 

Γέροντος Ἐφραὶμ Φιλοθεΐτου (Ἀριζόνας)
(Ἀποσπάσματα ἀπὸ τὸν ἔνθρονιστήριον λόγον τοῦ Γέροντος, 1974)

* Η Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ εἶναι Καθολικὴ μὲ τὴν ἔννοιαν, ὅτι κατέχει ὅλο το πλήρωμα τῆς ἀληθείας καὶ τῆς χάριτος διὰ τὸν φωτισμὸν καὶ τὴν ἀπολύτρωσιν τοῦ κόσμου καὶ ἐπὶ πλέον εἶναι Καθολικὴ μὲ τὴν ἔννοιαν ὅτι «δυνάμει» τείνει, ὄχι νὰ κατακτήση, ἀλλὰ νὰ ἁγιάση τὸν κόσμον. Κεφαλὴ τῆς Ἐκκλησίας ὁ Χριστὸς καὶ ἠμεῖς μέλη ἐκ μέρους συνδεόμενοι διὰ τῆς κοινῆς πίστεως «ἐν τῷ συνδέσμω τῆς ἀγάπης».

* Όσο περισσότερο ἁγιάζομε ὁ καθένας τὸν ἐαυτόν μας, τόσο περισσότερο αγιάζεται το σῶμα τῆς Ἐκκλησίας καὶ κατὰ τὸν ἀνθρώπινο χαρακτήρα της, διότι κατὰ τὸν θεῖον τῆς χαρακτήρα εἶναι τόσον ἁγία ὅσον καὶ ὁ Θεάνθρωπος Ἰησοῦς. Ἡ Ἱστορία τῆς Ἐκκλησίας εἶναι ἱστορία ἀγῶνος ἐξαγιασμοῦ τῶν πιστῶν της.

* Όλοι ὅσοι πιστεύουν ἀληθινά, ἀγαποῦν ἐν ἀληθεία ὅσοι δὲν πιστεύουν ἀληθινὰ ἀγαποῦν ἐν ὑποκρίσει. Εμείς ὡς Ὀρθόδοξοι Χριστιανοὶ ἀγαποῦμε ὅλους καὶ ἐπιθυμοῦμε νὰ ἔρθουν σὲ ἐπίγνωση τῆς ἀληθείας. Ἔτσι μᾶς δίδαξε «ὁ Θεὸς τῆς ἀγάπης» ἔτσι ἀναπαύεται ἡ συνείδησίς μας. Δὲν ἐχθραινόμεθα πρὸς τοὺς ἀνθρώπους ἐξ αἰτίας τῆς αἱρέσεως ἥ τῆς ἀπιστίας των, ἀλλὰ καὶ δὲν θὰ ἀγαπήσωμεν ποτὲ τὴν ἀπιστίαν ἡ τὴν αἵρεσιν χάριν τῶν ἀνθρώπων, διότι θὰ ἀποξενωθοῦμε ἀπὸ τὸν Θεόν.

Η ορθόδοξη πίστη σε καιρούς ανελέητου διωγμού

 

του Νεκτάριου Δαπέργολα

Διδάκτορος Ιστορίας

 

      Το ότι ζούμε σε μέρες σκοτεινές είναι βεβαίως γνωστό. Μέρες θριάμβου των πλανώντων και πλανωμένων, μέρες επικράτησης των πονηρευομένων, μέρες σύγχυσης και πνευματικής κατάρρευσης, μέρες μίσους και διώξεων για την Ορθοδοξία και τους αγωνιστές της, αλλά και μέρες φοβίας και παθητικότητας για μας τους υπόλοιπους, τους χλιαρούς και κατ’ όνομα Χριστιανούς. Ενώ όμως είναι πράγματι γνωστά όλα αυτά, ενώ έχεις συνηθίσει πλέον να τα λες και να τα γράφεις κι ενώ είσαι περίπου βέβαιος πως τίποτε δεν μπορεί πια να σε σοκάρει, υπάρχουν τελικά ακόμη πράγματα που μπορούν να σου προκαλέσουν αίσθηση. Γιατί υπάρχουν γεγονότα και εξελίξεις που κάνουν ιδιαίτερο κρότο. Κι έτσι σε συνταράζουν, σε φέρνουν ακόμη πιο κοντά και πιο επώδυνα στη άθλια πραγματικότητα, σού αποτινάσουν το οποιοδήποτε ίχνος εφησυχασμού έχει ενδεχομένως απομείνει μέσα σου. Ίσως να σε κάνουν και λίγο πιο σοφό εν τέλει.

Ο Γέροντας Γαβριήλ Διονυσιάτης (+1983) για τη μετάδοση των Μυστηρίων στους παπικούς.

επιμέλεια:  Νικόλαος Δ. Γεωργαντώνης

 

Πολύ ενδιαφέρουσα και σημαντική είναι η ανοιχτή επιστολή που συνέγραψε το 1970 ο Ηγούμενος της Ι. Μ. Διονυσίου Αγ. Όρους, Γέρων Γαβριήλ, διαμαρτυρόμενος για το τρομερό ολίσθημα της Ρωσικής Διοικούσας Εκκλησίας, της υποκινούμενης εκείνη την εποχή από το άθεο καθεστώς, να μεταδώσει τα Άχραντα Μυστήρια στους ρωμαιοκαθολικούς της Ρωσίας.

ΘΕΟΛΟΓΙΚΗ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΚΡΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΠΑΠΙΚΗΣ ΕΟΡΤΗΣ ΤΗΣ «ΑΓΙΑΣ ΔΩΡΕΑΣ»

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

Εν Πειραιεί τη 26η Ιουλίου 2019

 

         Η Εκκλησία της Ρώμης ήταν στην πρώτη μεταχριστιανική χιλιετία  μια αξιοσέβαστη Εκκλησία, η οποία ορθοτομούσε την ορθόδοξη πίστη. Ο θρόνος της Ρώμης ανάδειξε μια πλειάδα αγίων Παπών ομολογητών, οι οποίοι κοσμούν το αγιολόγιο της Εκκλησίας του Χριστού.  Αφότου, όμως, η Δυτική Εκκλησία υποτάχτηκε στους βαρβάρους και αιρετικούς Φράγκους, προοδευτικά από τον 9^ο αιώνα ως το έτος 1009 ή 1012, και αποσχίστηκε (το 1054) από την μία και αδιαίρετη Εκκλησία, απώλεσε την εκκλησιαστικότητά της και αποτέλεσε ιδία θρησκευτική κοινότητα, με δικά της ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, τα οποία επέβαλαν σ’ αυτή οι κακόδοξοι Φράγκοι. Αμέσως μετά την κατάληψή της, της επιβλήθηκαν σοβαρές αιρετικές πλάνες, αλλά και ριζική αλλοίωση της εκκλησιαστικής ζωής, όπως αλλαγή των πατροπαράδοτων εθίμων, και επιβολή των απολίτιστων φραγκικών. Λεπτομερής μελέτη αποδεικνύει αβίαστα πως, αμέσως μετά το σχίσμα του 1054, η Δυτική Εκκλησία διαφοροποιείται πλήρως από την Ανατολική, παραλλάσσοντας τα πάντα. Τίποτε δεν έμεινε να θυμίζει το παρελθόν της! Και το χειρότερο και δαιμονικότερο όλων: κατηγορούσε την αδιαίρετη Εκκλησία του Χριστού, την Ορθόδοξη Ανατολική, ως «αιρετική», διότι δεν ήθελε να υιοθετήσει τις δικές της φραγκικές κακοδοξίες και αλλοιώσεις της εκκλησιαστικής ζωής. Θυμίζουμε, πως κατά την τραγική απόσχισή της το 1054, κατηγορούσε τους ορθοδόξους ανατολικούς      ως αιρετικούς, επειδή δεν δέχονταν το φιλιόκβε και τα άζυμα! Στις κατοπινές «Συνόδους» της, όπου θέσπισε τις δεκάδες πλάνες της, αναθεματίζει όσους δεν τις υιοθετούν, που σημαίνει ότι όλοι όσοι δεν τις ασπαζόμαστε είμαστε «αναθεματισμένοι» και «προορισμένοι για την κόλαση» για τον Παπισμό!

ΑΓΙΟΜΑΧΟΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΗΣ ΠΡΟΣΒΑΛΛΕΙ ΤΗΝ ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΠΡΟΦΗΤΗ ΗΛΙΑ.- Ποιοί εὐθύνονται γιά τό ἁγιομαχικό κλῖμα

 

Πρωτοπρεσβύτερος Θεόδωρος Ζήσης

Ὁμότιμος Καθηγητὴς Θεολογικῆς Σχολῆς Α.Π.Θ.

 

1. Ἀντιοικουμενιστὴς ὁ προφήτης Ἠλίας.

 

Γιὰ δύο βασικῶς λόγους ὅσοι ἀκολουθοῦν τὸν Οἰκουμενισμό – Συγκρητι­σμὸ τῆς Νέας Ἐποχῆς τοῦ Ἀντιχρίστου δὲν τὰ πᾶνε καλὰ μὲ τὸν ἔνδοξο καὶ πυρφόρο προφήτη Ἠλία. Ἐν πρώτοις, διότι καταπολέμησε ἀποφασιστικὰ καὶ ἔμπρακτα, περισσότερο ἀπὸ τοὺς ἄλλους προφῆτες, τὸν θρησκευτικὸ Συγκρητισμό – Οἰκουμενισμὸ τῆς ἐποχῆς του, ὑποστὰς γι᾽ αὐτὸ διωγμοὺς καὶ ταλαιπωρίες, «ἐν ὄρεσι καὶ σπηλαίοις καὶ ταῖς ὀπαῖς τῆς γῆς»[1] ἀπὸ τὸν βασιλιᾶ τοῦ Ἰσραὴλ Ἀχαὰβ καὶ τὴν εἰδωλολάτρισσα σύζυγό του Ἰεζάβελ, ἡ ὁποία ἐπέβαλε στοὺς Ἰσραηλίτες τὴν προσκύνηση τοῦ εἰδωλολατρικοῦ θεοῦ Βάαλ, ἀντίστοιχου πρὸς τὸν ἑλληνικὸ θεὸ Δία. Ὁ δεύτερος λόγος τῆς ἐχθρότητος τῶν Οἰκουμενιστῶν πρὸς τὸν ἀντιοικουμενιστὴ προφήτη εἶναι ὁ πύρινος ζῆλος του γιὰ τὴν Πίστη πρὸς τὸν ἀληθινὸ Θεό, ὁ ὁποῖος ζῆλος τοῦ ἐχάρισε τὸν ἐπίζηλο τίτλο τοῦ ζηλωτῆ, ὅπως φαίνεται καὶ ἀπὸ τὸ ἀπολυτίκιο τοῦ Ἁγίου Ἀντωνίου, τὸν ὁποῖο ἐπαινεῖ ὁ ὑμνογράφος γιὰ τὸ ὅτι μιμήθηκε τὸν ζηλωτὴ Ἠλία· «Τὸν ζηλωτὴν Ἠλίαν τοῖς τρόποις μιμού­μενος». Μὲ τοὺς ζηλωτὲς δὲν τὰ πᾶνε καλὰ οἱ Συγκρητιστές - Οἰκουμενι­στές, διότι τοὺς εἶναι ἐμπόδιο στὸ κατεδαφιστικὸ καταστροφικό τους ἔργο, στὴν ἀποστασία ἀπὸ τὴν Ἀλήθεια, ἀπὸ τὴν Ὀρθοδοξία. Γι᾽ αὐτὸ καί, ὅταν μποροῦν καὶ βροῦν εὐνοϊκὸ καιρὸ γι᾽ αὐτοὺς καὶ κλῖμα, προσπαθοῦν νὰ τοὺς δυσφημήσουν, νὰ συκοφαντήσουν κάποιες πράξεις τους, νὰ μειώσουν τὴν διαχρονικὴ τιμὴ καὶ δόξα τους μὲ τὴν ἐλπίδα σιγά-σιγά νὰ παρασύρουν κάποιους ἀμύητους, ἀφελεῖς καί ἀπληροφόρητους ἤ καί ἐπιπόλαιους καὶ ἀβαθεῖς, στὴν προφητοκτόνο καὶ ἁγιοκτόνο γραμμή τους.

Το ζωντανό κήρυγμα

…..Και αξίζει, νομίζω, να θυμηθούμε το, «συλλογάται σωστά, όποιος συλλογάται λεύτερα», του Ρήγα! Που, εξ αντιθέτου, σημαίνει ότι συλλογάται λαθεμένα όποιος συλλογάται ανελεύθερα…

 

 

 

 

25η Μαρτίου.

 Και πήγα σε κάποια εκκλησιά, όπου ζήτησα απ’ τους ιερείς την άδεια να μιλήσω.
Εκείνοι μου επέτρεψαν, αλλά μου απηύθυναν την αυστηρή σύσταση να μην αναφερθώ στους κακούργους-ντόπιους και ξένους-που λυμαίνονται την πίστη και πατρίδα μας. Όμως…Δεδομένου και του πνεύματος της γιορτής, «δεν συνεμορφώθην, προς τας υποδείξεις». Και «δια ταύτα» μου είπαν: «Αν είναι να μιλάς, κατ’ αυτόν τον τρόπο, εδώ να μην θα ξανάρθεις»!…
Το γεγονός αυτό με ανάγκασε να επισκεφθώ κάποιον ερημίτη, στον οποίο εξέθεσα τα περιστατικά και του ζήτησα να μου πει τη γνώμη του:-Πάτερ, μου είπε, το κήρυγμα έχει δύο συνιστώσες: Το Ευαγγέλιο και την πραγματικότητα.
Για να μιλήσει κάποιος, σχετικά με το Ευαγγέλιο, δεν αρκεί η αποστήθιση κάποιου έτοιμου, προ πολλού και εκτός χώρου και χρόνου, κηρύγματος και η στομφώδης εκφώνησή του. Αγνοώντας την πραγματικότητα. Η οποία μπορεί να είναι πολύ διαφορετική απ’ αυτήν κάποιων άλλων εποχών. Ή την παραμορφωτική εικόνα, που μας δίνουν, σήμερα, τα διάφορα ΜΜΕ (=μέσα μαζικής εξαπατήσεως).

Ἅγιος Θεοφάνης ὁ Ἔγκλειστος: Ἀπαραίτητα καί σωτήρια τά ἀναθέματα σήμερα.

Ἅγιος Θεοφάνης ὁ Ἔγκλειστος:
Ἀπαραίτητα καί σωτήρια τά ἀναθέματα σήμερα

 

Μέ ἁπλές σκέψεις καί συγκρίσεις ἀπό τήν καθημερινή ζωή καί μέ ἐπίκληση τῆς κοινῆς λογικῆς ὁ ἅγιος Θεοφάνης ὁ Ἔγκλειστος (Ρωσία, 1815-1894) παρουσιάζει ἀποδεικτικῶς τήν πνευματική ὠφέλεια καί ἀναγκαιότητα τῶν ἐπισήμων ἀναθεμάτων τοῦ Συνοδικοῦ τῆς Ὀρθοδοξίας (οἱ τίτλοι κεφαλαίων εἶναι πρόσθετοι, τῆς μεταφράσεως).

Τί εἶναι ἕνα Ἀνάθεμα;
ὑπό τοῦ Ἐπισκόπου Θεοφάνους τοῦ Ἐγκλείστου

Σπανίως τό Συνοδικόν τῆς Ὀρθοδοξίας, τό ὁποῖο τώρα ἐπιτελεῖται, λαμβάνει χώρα ἄνευ ἐπικρίσεων καί ἐπιτιμήσεων ἐκ μέρους κάποιου. Καί ἀνεξαρτήτως ἀπό τό πόσες ὁμιλίες γίνονται ἐξηγώντας ὅτι στό σημεῖο αὐτό ἡ Ἐκκλησία ἐνεργεῖ σοφῶς γιά τή σωτηρία τῶν παιδιῶν της, παρά ταῦτα οἱ δυσαρεστημένοι ἁπλῶς συνεχίζουν νά ἐπαναλαμβάνουν τό στίχο τους. Εἴτε δέν ἀκοῦν τίς ὁμιλίες, εἴτε αὐτές οἱ ὁμιλίες δέν «χτυποῦν κέντρο» ὅσον ἀφορᾷ στίς παρεξηγήσεις τοῦ τελευταίου, ἤ ἴσως ἔχουν διαμορφώσει τή δική τους ἀντίληψη περί τοῦ Συνοδικοῦ αὐτοῦ καί δέν θέλουν νά τήν ἐγκαταλείψουν, ἀνεξαρτήτως ἀπό τό τί τούς λέγεις.

ΤΖΟΥΜΪΟΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΚΗ ΗΘΙΚΗ ΚΑΙ ΔΕΟΝΤΟΛΟΓΙΑ

 

 

 

Πρωτοπρεσβύτερος
Ἀναστάσιος Κ. Γκοτσόπουλος
Ἐφημέριος Ἱ. Ν. Ἁγ. Νικολάου Πατρῶν
Πάτρα 12 . 2 . 2019

Αξιότιμο Κύριο
Σωτήριο Τζούμα
Διαχειριστή ιστοσελίδας «exapsalmos.gr»
Αθήνα

Κοινοποίηση: Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Πατρών κ.κ. Χρυσόστομο.

Αξιότιμε, κ. Τζούμα,
σε άρθρο σας με τίτλο «Το θέμα της Αυτοκεφαλίας στην Ουκρανία και η Θεολογία των…ακραίων»1 (7.2.19) αναφερθήκατε στο πρόσωπό μου και στη διακονία μου στην Εκκλησία του Χριστού. Θέλω να πιστεύω πώς σεβόμενος τους αναγνώστες σας και τη δημοσιογραφική δεοντολογία θα δημοσιεύσετε στην ιστοσελίδα σας και τη δική μου άποψη.

1. Σας ευχαριστώ για τα καλά σας λόγια για το πρόσωπο και τη διακονία μου. Επειδή, όμως είναι υπερβολικά και απέχουν της πραγματικότητας, μόνο ως ευχές μπορούν να γίνουν αποδεκτά. Αλίμονό μου εάν τα πιστέψω ως πραγματικότητα…

Το μεγάλο κόλπο του Αλέξη Τσίπρα

Τι μπορεί να κρύβει το άθλιο προσύμφωνο για τα εκκλησιαστικά;

Γράφουν οι Κωνσταντίνος Τερζής 
και Νεκτάριος Δαπέργολας

Από την πρώτη στιγμή που ανακοινώθηκε η διμερής συμφωνία μεταξύ του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα και του Αρχιεπισκόπου Ιερώνυμου, υπήρξε ένα πλήθος ερωτημάτων σχετιζόμενων τόσο με την επιλογή του χρόνου όσο και με την χρησιμότητα αλλά και την σκοπιμότητα της συγκεκριμένης συμφωνίας, για την οποία όπως διαφάνηκε τις αμέσως επόμενες ημέρες, γνώριζε η κυβέρνηση και το κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά όχι οι άμεσα ενδιαφερόμενοι μητροπολίτες και κληρικοί (πλην ελαχίστων εξαιρέσεων).

Πότε υπακούουμε στον Επίσκοπο.

...Συνεπώς, ο κάθε κληρικός δεν είνε δούλος τού προϊσταμένου του Μητροπολίτου, άλλ' οφείλει να υπακούη εις τον Επίσκοπον υπό τον όρον ό­τι ο Επίσκοπος θα είνε πρωτοπόρος στους ιερούς αγώνας....

 

Του Επισκόπου Αυγουστίνου Καντιώτου

 

Ο Επίσκοπος πρέπει να υπακούη στο Ευαγγέλιο. Δι' αυτό όταν χειροτονείται ο Επίσκοπος χειροτονείται κάτω από το Ευαγγέλιο και αυτό σημαίνει, όπως λέγουν οι Πατέρες, ότι ο λαός θα υπακούη εις τον Επίσκοπον υπό ένα όρο, ότι και ο Επίσκοπος θα υπακούη στο Ευαγγέλιο. Όταν όμως ο Επίσκοπος δεν υπακούη στο Ευαγγέλιο και δεν πράττη σύμφωνα με τους Ιερούς κανό­νας, τότε οι κληρικοί και ο λαός δεν είνε υποχρεωμένοι να υπακούουν στον Επίσκοπο.

Γάμος τῶν ἐν χηρείᾳ κληρικῶν

 
Ἀρχιμ. Σαράντης Σαράντος
Γάμος τῶν ἐν χηρείᾳ κληρικῶν
Μαρούσι 27-4-2015
Ἀρ.Πρωτ.:101

Μακαριώτατε,
Ἅγιοι Ἀρχιερεῖς,
Στίς ἡμέρες μας γίνεται πολύς λόγος γιά τή θεματολογία τῆς Πανορθοδόξου Συνόδου πού ἀναμένεται νά συνέλθει μέσα στό ἑπόμενο ἔτος 2016.
Ἕνα ἐκ τῶν θεμάτων πού κατά δημοσιογραφικές πληροφορίες πρόκειται νά συζητηθοῦν εἶναι ὁ δεύτερος γάμος τῶν ἐν χηρείᾳ κληρικῶν καί τῶν διαζευγμένων.
Ἡ αὐτονόητη κοσμική λογική ὑποστηρίζει, ὅτι εἶναι ἄδικο νά ἀπαγορεύεται στόν ἱερέα νά ἔχει δεύτερη νόμιμη σύντροφο γιά τίς δικές του «ἀνάγκες», ἀλλά καί γιά τήν ἀνατροφή τῶν ὀρφανῶν του παιδιῶν.
Αὐτή ὅμως ἡ αὐτονόητη κοσμική λογική ἔρχεται σέ εὐθεῖα ἀντίθεση μέ τούς θεοπνεύστους ἱερούς Κανόνες τῆς ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μας καί γενικότερα μέ τό ὀρθόδοξο ἦθος καί τόν ἐν τῇ πράξει καθημερινό... ἐν Χριστῷ τρόπο ζωῆς.
Βέβαια ἡ νεοβαρλααμική μεταπατερική θεολογία συμπορεύεται μέ τήν αὐτονόητη κοσμική λογική καί ἀναφανδόν ἰσοπεδώνει τή μακραίωνη Πατερική θεολογία, μαζί καί τά «ἀποστεωμένα» πιά καί «ἀπηρχαιωμένα» προϊόντα της, τούς ἱερούς Κανόνες καθώς καί τό αὐστη­ρό ὀρθόδοξο ἦθος της.