Ὀρθόδοξοι θεραπευτές μαζί μέ κομπογιανίτες στό ἴδιο τραπέζι, καί μάλιστα συμφωνοῦντες σέ ὅλα!

 

Γράφει ο Φώτης Μιχαήλ γιατρός

Ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαῖος σέ ὁμιλία του τῆς 31.3.2024, ἀναφερόμενος στόν ἑορτασμό τοῦ πάσχα τῶν παπικῶν, εὐχήθηκε νά καθιερωθεῖ κοινός ἑορτασμός Ὁρθοδόξων καί παπικῶν, λέγοντας μάλιστα ὅτι ‘’ἀποτελεῖ σκάνδαλον ὁ χωριστός ἑορτασμός τοῦ μοναδικοῦ γεγονότος τῆς Μιᾶς Ἀναστάσεως τοῦ Ἑνός Κυρίου’’.

Ἐπίσης, στίς 16.5.2024 ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαῖος, μέ ἀφορμή κατά τό προσεχές ἔτος τόν ἑορτασμό τῶν 1700 χρόνων ἀπό τήν πρώτη Οἰκουμενική Σύνοδο τῆς Νικαίας, δήλωσε τά ἑξῆς: «Ἡ ἁγιότητά του ὁ πάπας Φραγκίσκος ἐπιθυμεῖ νά γιορτάσουμε αὐτήν τήν σημαντική ἐπέτειο μαζί».

Στό ἴδιο δημοσίευμα ἀναφέρεται ἐπίσης, ὅτι πράγματι ὁ πάπας θά συμμετάσχει αὐτοπροσώπως στόν ἑορτασμό αὐτῆς τῆς ἐπετείου στήν Κωνσταντινούπολη.

ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΔΕΚΑ ΤΡΕΙΣ ΟΣΙΟΜΑΡΤΥΡΕΣ ΤΗΣ ΜΟΝΗΣ ΚΑΝΤΑΡΑΣ

ΣΧΟΛΙΟ ΔΙΚΟ ΜΑΣ : Ας τα διαβάσουν αυτά και όσοι μας σπρώχνουν στον επαίσχυντο συνεορτασμό με τους αιρετικούς παπικούς, του Πάσχα.

Το 13^ο αιώνα η Κύπρος καταδυναστευόταν από τους τότε κατακτητές της Φράγκους (Λουζινιανούς). Ο Ορθόδοξος κλήρος διωκόταν βάναυσα και ο λαός εταλαιπωρείτο αφάνταστα, για να εξαναγκαστεί να φραγκέψει. Κύριο και ρωμαλέο στήριγμα του λαού στον αγώνα του να μη χάσει την εθνική του αυτοσυνειδησία και την Ορθόδοξη Πίστη του υπήρξαν, Άγιοι Μοναχοί με χαρακτηριστικώτερο παράδειγμα τους 13 Οσιομάρτυρες της Μονής της Παναγίας της Κανταριώτισσας, που βρισκόταν στην οροσειρά του Πενταδακτύλου.

ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΟΥ ΑΛΑΘΗΤΟΥ.... ΤΟΥ ΑΓΙΩΤΑΤΟΥ ΑΔΕΛΦΟΥ ΥΜΩΝ..... ΠΑΠΑ ΡΩΜΗΣ

ΣΧΟΛΙΟ ΔΙΚΟ ΜΑΣ: Διαβάστε να δείτε ποίον ονομάζουν κάποιοι.... "αγιώτατον εν Κυρίω αδελφόν", και μετά ποίου "επιδιώκουν την ένωσιν", ούτως ώστε και... "ίνα πάντες εν ώσιν".

π. Φώτιος Βεζύνιας

 

Πάπας και Παπισμός
...Κατά το έτος 1870 η Ρωμαιοκαθολική «Εκκλησία» αναγνώρισε το αλάθητο του «Πρωθιεράρχου» της Ρώμης ως δόγμα. Ιδού το σχετικό κείμενο.

1:  «Ο Πάπας (της Ρώμης) είναι θείος άνθρωπος και ανθρώπινος Θεός. Γιʼ αυτό κανείς δεν μπορεί να τον δικάσει ή να τον κρίνει. Ο Πάπας κέκτηται θεία εξουσία, η δε εξουσία του είναι απεριόριστη (απόλυτη). Για τον Πάπα είναι δυνατά πάνω στη γη τα ίδια ακριβώς που είναι δυνατά για τον Θεό στους ουρανούς. Ό, τι έχει κάνει ο Πάπας είναι το ίδιο σαν να το έκανε ο Θεός. Τις εντολές του πρέπει να τις εκτελούμε σαν εντολές του Θεού. Ο Πάπας μέσα στον κόσμο είναι το ίδιο πράγμα που είναι ο Θεός μέσα στον κόσμο ή η ψυχή μέσα στο σώμα. Η εξουσία του Πάπα είναι υψηλότερη από κάθε δημιουργημένη εξουσία, γιατί η εξουσία του κατά κάποιο τρόπο εκτείνεται στα ουράνια, τα γήινα και τα καταχθόνια (πράγματα), για να δικαιωθούνε σʼ αυτόν οι λόγοι της Γραφής: “ Πάντα υπέταξας υπό τους πόδας Του” (πρβλ. Αʼ Κορ. ιεʼ, 27. Εφ. αʼ, 22).

ΛΕΜΕ ΟΧΙ ΣΤΗ «ΒΑΤΙΚΑΝΟΠΟΙΗΣΗ» ΤΟΥ ΦΑΝΑΡΙΟΥ!

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

 

Εν Πειραιεί τη 3^η Οκτωβρίου 2019

 

       

   Ο τρίτος πειρασμός του Χριστού από το διάβολο, ο πειρασμός της εξουσίας και της δυνάμεως: «ταύτα πάντα σοι δώσω, εάν πεσὼν προσκυνήσῃς μοι» (Ματθ.4,10),  (εάν πέσεις και με προσκυνήσεις, θα σου δώσω όλα τα βασίλεια του κόσμου), η αρχομανία και δοξομανία, υπήρξε δυστυχώς πειρασμός και πολλών εκκλησιαστικών ηγετών, στη δισχιλιετή ιστορική πορεία της. Η «μέθη» και το πάθος της εξουσίας αιχμαλώτισε πολλούς Προκαθημένους και Πατριάρχες της Ορθοδοξίας μας, οι οποίοι από διάκονοι του Χριστού (Πραξ. 20,24. Α΄ Κορ.3,5. Β΄ Τιμ.4,5. Αποκ.2,19. κ.α.), μεταβλήθηκαν σε κοσμικούς άρχοντες και συχνά δυνάστες. Η Εκκλησία, καθοδηγούμενη από το πανάγιο Πνεύμα, (Ιωάν.16,13), φρόντισε πολύ νωρίς, από τα αποστολικά ακόμη χρόνια, να βάλει φραγμούς σε τέτοια πτωτικά και εκφυλιστικά φαινόμενα, καταργώντας τις όποιες προσωπικές φιλοδοξίες και περιφρουρώντας το διακονικό χαρακτήρα της Ιεροσύνης παντός βαθμού.  

Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΚΑΙ Η «ΕΚΚΛΗΣΙΑ» ΤΟΥ ΠΑΠΙΣΜΟΥ

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

 

Εν Πειραιεί τη 30^η Σεπτεμβρίου 2019

 

   Τι είναι η Εκκλησία στο εσώτατο είναι της; Ποια είναι η ταυτότητά της και ποια τα όριά της; Ταυτίζονται τα χαρισματικά με τα κανονικά της όρια, ή όχι; Υπάρχουν στοιχεία ή (και) διαβαθμίσεις εκκλησιαστικότητος στις ετερόδοξες χριστιανικές ομολογίες; Ποιο είναι το βαθύτερο νόημα του παραλληλισμού μεταξύ των σχέσεων ανδρός και γυναικός και Χριστού και Εκκλησίας στην προς Εφεσίους επιστολή του αποστόλου Παύλου; Ιδού μερικά χαρακτηριστικά ερωτήματα, που προβληματίζουν και βασανίζουν πολλούς συγχρόνους θεολόγους, επηρεασμένους, και διαβρωμένους λιγότερο, ή περισσότερο, από τις σύγχρονες περί Εκκλησίας οικουμενιστικές θεωρίες, όπως η προτεσταντική θεωρία των κλάδων, η θεωρία της βαπτισματικής θεολογίας, η θεωρία της διευρυσμένης εκλησιολογίας, η θεωρία περί ορατής και αοράτου Εκκλησίας κ.α. Η εκκλησιολογική σύγχυση γύρω από τα παρά πάνω ερωτήματα αυξήθηκε ακόμη περισσότερο μετά την εκκλησιολογική αναθεώρηση της Β΄ Βατικανής Συνόδου, (1962-1965), στην οποία  ως γνωστόν υιοθετήθηκαν και νομοθετήθηκαν διαβαθμίσεις εκκλησιαστικής πληρότητος στις εκτός του Παπισμού ετερόδοξες ομολογίες. Ωστόσο οι ιεροί και θεόπνευστοι συγγραφείς των βιβλικών κειμένων και οι άγιοι Πατέρες της Εκκλησίας μας έχουν δώσει αυθεντικές απαντήσεις σ’ όλα τα εν λόγω ερωτήματα, τις οποίες είτε αγνοούν, είτε θέλουν να αγνοούν πολλοί σύγχρονοι «Ορθόδοξοι» υψηλόβαθμοι κληρικοί και θεολόγοι, μέσα στο χώρο της Ορθοδοξίας. Διαθέτοντες πλούσιο τον φωτισμό του Αγίου Πνεύματος όχι μόνο εισεχώρησαν, (όσο είναι δυνατόν να εισχωρήσει κτιστός νους),  στο μυστήριο της Εκκλησίας, αλλά και την οριοθέτησαν από τις ποικίλες πλάνες και αιρέσεις με την συγκρότηση Οικουμενικών και Τοπικών Συνόδων.  

ΘΕΟΛΟΓΙΚΗ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΚΡΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΠΑΠΙΚΗΣ ΕΟΡΤΗΣ ΤΗΣ «ΑΓΙΑΣ ΔΩΡΕΑΣ»

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

Εν Πειραιεί τη 26η Ιουλίου 2019

 

         Η Εκκλησία της Ρώμης ήταν στην πρώτη μεταχριστιανική χιλιετία  μια αξιοσέβαστη Εκκλησία, η οποία ορθοτομούσε την ορθόδοξη πίστη. Ο θρόνος της Ρώμης ανάδειξε μια πλειάδα αγίων Παπών ομολογητών, οι οποίοι κοσμούν το αγιολόγιο της Εκκλησίας του Χριστού.  Αφότου, όμως, η Δυτική Εκκλησία υποτάχτηκε στους βαρβάρους και αιρετικούς Φράγκους, προοδευτικά από τον 9^ο αιώνα ως το έτος 1009 ή 1012, και αποσχίστηκε (το 1054) από την μία και αδιαίρετη Εκκλησία, απώλεσε την εκκλησιαστικότητά της και αποτέλεσε ιδία θρησκευτική κοινότητα, με δικά της ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, τα οποία επέβαλαν σ’ αυτή οι κακόδοξοι Φράγκοι. Αμέσως μετά την κατάληψή της, της επιβλήθηκαν σοβαρές αιρετικές πλάνες, αλλά και ριζική αλλοίωση της εκκλησιαστικής ζωής, όπως αλλαγή των πατροπαράδοτων εθίμων, και επιβολή των απολίτιστων φραγκικών. Λεπτομερής μελέτη αποδεικνύει αβίαστα πως, αμέσως μετά το σχίσμα του 1054, η Δυτική Εκκλησία διαφοροποιείται πλήρως από την Ανατολική, παραλλάσσοντας τα πάντα. Τίποτε δεν έμεινε να θυμίζει το παρελθόν της! Και το χειρότερο και δαιμονικότερο όλων: κατηγορούσε την αδιαίρετη Εκκλησία του Χριστού, την Ορθόδοξη Ανατολική, ως «αιρετική», διότι δεν ήθελε να υιοθετήσει τις δικές της φραγκικές κακοδοξίες και αλλοιώσεις της εκκλησιαστικής ζωής. Θυμίζουμε, πως κατά την τραγική απόσχισή της το 1054, κατηγορούσε τους ορθοδόξους ανατολικούς      ως αιρετικούς, επειδή δεν δέχονταν το φιλιόκβε και τα άζυμα! Στις κατοπινές «Συνόδους» της, όπου θέσπισε τις δεκάδες πλάνες της, αναθεματίζει όσους δεν τις υιοθετούν, που σημαίνει ότι όλοι όσοι δεν τις ασπαζόμαστε είμαστε «αναθεματισμένοι» και «προορισμένοι για την κόλαση» για τον Παπισμό!

Ο «ΔΕΚΑΛΟΓΟΣ» ΤΟΥ «ΚΑΛΟΥ ΝΟΥΝΤΣΙΟΥ» ΚΑΙ ΟΙ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΓΝΗΣΙΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟΥ ΑΝΔΡΑ

 

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

Εν Πειραιεί τη 18^η Ιουλίου 2019

 

        Μέγας σκόπελος, ανάμεσα σε δεκάδες άλλους, για τις σχέσεις της Ορθοδόξου Καθολικής Εκκλησίας μας με τον Παπισμό είναι και η πολιτική του διάσταση. Το Βατικανό είναι πρωτίστως κράτος, με συγκεκριμένο πολίτευμα, κυβέρνηση, κρατική δομή, σύνορα, σύνταγμα, νόμους, οικονομική αυτοτέλεια, διπλωματία, εξωτερική πολιτική, εσωτερική ασφάλεια, κ.α. Το σύγχρονο παπικό κράτος ιδρύθηκε «Επί Πάπα όμως Πίου ΙΑ΄ και της ιταλικής κυβερνήσεως του Μουσολίνι συνήφθη στο Λατερανό στις 11 Φεβρουαρίου 1929». Με τη συνθήκη αυτή  «ιδρύθηκε νέο μικροσκοπικό ανεξάρτητο κράτος με το όνομα “Κράτος της πόλεως του Βατικανού” (Stato della Città del Vaticano) και κατέβαλε 750.000.000 ιταλ. λίρες σε μετρητά και ένα δις. Ιταλ. λίρες σε δάνειο ως αποζημίωση για την κατάληψη των εδαφών του Ποντιφικού κράτους (ποσό λιγότερο από αυτό που ανάθεσε για τον Πάπα ο ιταλικός νόμος του έτους 1871, αλλά που δεν τον δέχτηκε εκείνος). Παράλληλα ο Πάπας ανεγνώρισε το Βασίλειο της Ιταλίας, με την Ρώμη πρωτεύουσα αυτού, παραιτούμενος του λοιπού επί παντός δικαιώματος και διεκδίκησης των άλλοτε ποντιφικών εδαφών. Το ανασυσταθέν αυτό νέο κράτος της πόλης του Βατικανού έκτασης 0,44 τ.χλμ. είχε 512 κατ. (1929 έτος ίδρυσης) εξ ων 389 Ιταλοί και 113 Ελβετοί» (https://el.wikipedia.org/wiki).

π. Ἄγγελος Ἀγγελακόπουλος : Ἡ αἵρεσις τοῦ Παπισμοῦ κατά τόν ἅγιο Νικόδημο τόν Ἁγιορείτη (Διπλωματική ἐργασία 2007)

 

ΠΩΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΥΝΤΕΛΕΣΘΕΙ Η ΚΑΘΑΡΣΗ ΤΩΝ ΣΚΑΝΔΑΛΩΝ ΣΤΗΝ ΠΑΠΙΚΗ «ΕΚΚΛΗΣΙΑ»;

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

Εν Πειραιεί τη 1^η Ιουλίου 2019

 

            Η ηθική σήψη και η πνευματική κατάπτωση της ανθρωπότητας είναι οφθαλμοφανή φαινόμενα στην τραγική εποχή μας. Οι άνθρωποι ως πρόσωπα, ως κοινωνικές ομάδες, ως πολιτικοί σχεδιασμοί, ως κράτη, ως παγκόσμια κοινότητα, βιώνουν πρωτοφανή έκπτωση από την αυθεντικότητά τους, την κατ’ εικόνα Θεού δημιουργημένους (Γεν.1,26). Η ηθική κατάπτωση έχει φτάσει σε ακραίες μορφές, θυμίζοντάς μας την περιγραφή των εσχάτων καιρών από τον αδιάψευστο λόγο του Θεού και τις θεόπνευστες προρρήσεις των αγίων της Εκκλησίας μας. Το χορό της ανηθικότητας και της παγίωσης αποδοχής του κακού ως καλού, σέρνουν οι ανά τον κόσμο κυβερνήσεις, νομοθετώντας, κατά παραγγελία σκοτεινών κέντρων. Όσο και αν ψάξουμε στο διεθνές πολιτικό σκηνικό, δεν θα μπορέσουμε να βρούμε κρατικές οντότητες ως φορείς των παραδεδομένων προαιώνιων ηθικών αρχών. Πικρή είναι η εμπειρία μας και στη χώρα μας, για τη θεσμοθέτηση νομοθετημάτων, τα οποία εκθεμελιώνουν την ελληνορθόδοξη ταυτότητά μας και την παραδοσιακή οικογένεια και προάγουν περιθωριακές μορφές κοινωνικής συμβίωσης και συμπεριφοράς, στο όνομα μιας αρρωστημένης υπεράσπισης δήθεν ατομικών δικαιωμάτων.

Η επίσημη επίσκεψη του Πάπα Φραγκίσκου στο Μαρόκο.

    ΣΧΟΛΙΟ ΔΙΚΟ ΜΑΣ: ... καὶ προσεκύνησαν τῷ δράκοντι τῷ δεδωκότι τὴν ἐξουσίαν τῷ θηρίῳ, καὶ προσεκύνησαν τῷ θηρίῳ λέγοντες· τίς ὅμοιος τῷ θηρίῳ; τίς δύναται πολεμῆσαι μετ᾿ αὐτοῦ; Αποκ. 13,4

Κατά το διήμερο 30 και 31 Μαρτίου ε.έ. ο Σεβ. Μητροπολίτης Καρθαγένης κ. Μελέτιος, είχε την ευκαιρία να συναντηθεί με τον Πάπα Ρώμης κ. Φραγκίσκο στα πλαίσια της πρώτης επισκέψεως του στο Μαρόκο.

Το Σάββατο 30 Μαρτίου, προσκεκλημένος από το Βασιλικό Πρωτόκολλο και συνοδευόμενος από τον Πρωθιερέα της Ενορίας του Ραμπάτ π. Μαξίμου Μassalitin, μετέβη στη Πλατεία Tour Hassan και παρευρέθηκε στην τελετή της επισήμου υποδοχής του Ρωμαίου Ποντίφικος υπό της Α. Μ. του Βασιλέως Μohammed VI, μαζί με τις υπόλοιπες κρατικές, διπλωματικές και θρησκευτικές αρχές της χώρας.

Ο Προκαθήμενος της Καθολικής Εκκλησίας και ο Βασιλέας του Μαρόκου υπέγραψαν την διακήρυξη ” Al ⁻ Quds Call“ που αποσκοπεί στη διαφύλαξη της Ιερουσαλήμ ως ιεράς πόλης και στην προστασία της κοινής κληρονομιάς της για την ανθρωπότητα και τις τρεις μονοθειστικές θρησκείες.

ΓΕΝΙΚΗ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΗ ΑΓΑΜΙΑ ΤΟΥ ΠΑΠΙΚΟΥ «ΚΛΗΡΟΥ»: Η ΡΙΖΑ ΤΗΣ ΗΘΙΚΗΣ ΣΗΨΕΩΣ ΤΟΥ.

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

 

Εν Πειραιεί τη 18^η Φεβρουαρίου 2019

 

…..Γράφει ο άγιος: «Λέγουν δι’ αυτόν, [τον ελέφαντα], ότι δεν κατακλίνεται στο έδαφος, δι’ ανάπαυσιν κατά τον καιρόν του ύπνου, αλλά αναπαύεται με το να λυγίζει απλώς τα δύο πλάγια άκρα. Αν δε πάθει κάτι και πέσει κάτω, δεν μπορεί να σηκωθεί πλέον. Αλλ’ εις μεν τους ελέφαντας αίτιον είναι το βάρος του σώματος και η παχυσαρκία…εις δε τους Λατίνους νομίζω ότι είναι μόνον ο τύφος, ο οποίος θα μπορούσα να πώ ότι είναι πάθος ανίατον, το οποίον κατά τον απόστολον είναι το ιδιαίτερον κρίμα μόνον του πονηρού, εξ’ αιτίας του οποίου και εκείνος είναι ανίατος εις τους αιώνας»,....

 

 

 

   Μετά την πυορροούσα πληγή στο διεφθαρμένο «σώμα» του Παπισμού από τις χιλιάδες περιπτώσεις παιδεραστίας, που βγήκαν στο φως της δημοσιότητος τα τελευταία χρόνια, έρχεται τώρα ένα νέο «τσουνάμι» να σαρώσει κάθε απομεινάρι «αξιοπρέπειας» από τον Παπισμό. Πρόκειται για την σεξουαλική εκμετάλλευση καλογραιών, οι οποίες «φυλακίζονται» σε «μοναστήρια» και χρησιμοποιούνται ως σκλάβες του σεξ, από παπικούς «κληρικούς» και μάλιστα όλων των βαθμίδων! Κάτι ανάλογο με την πρακτική των μουσουλμάνων τζιχαντιστών στη Μέση Ανατολή και Αφρική, οι οποίοι φυλακίζουν «άπιστες» και τις χρησιμοποιούν και αυτοί ως σκλάβες των κτηνωδών ορέξεων τους, φυσικά στο όνομα του «θεού» τους! «Βουΐζει» κυριολεκτικά ο έντυπος και ηλεκτρονικός τύπος από τις νέες αυτές αποκαλύψεις, που βγαίνουν κάθε τόσο στο φως της δημοσιότητος.

Ο κ. ΦΡΑΓΚΙΣΚΟΣ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕ ΚΑΙ ΕΥΛΟΓΗΣΕ ΤΟ ΒΛΑΣΦΗΜΟ ΜΙΟΥΖΙΚΑΛ «ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ ΣΟΥΠΕΡ ΣΤΑΡ»;

 

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

 

Εν Πειραιεί τη 7^η Ιανουαρίου 2019

 

  Τα γεγονότα έρχονται, το ένα μετά το άλλο, να επιβεβαιώσουν την αναντίρρητη αλήθεια ότι ο Παπισμός όχι μόνον δεν είναι Εκκλησία, αλλά μιάεγκόσμια κρατικήοργάνωση, (το λεγόμενο κράτος του Βατικανού), με πολιτικές, διπλωματικές, οικονομικές και θρησκευτικές υπηρεσίες, εντελώς άσχετες με  το σωστικό έργο της Εκκλησίας του Χριστού. Ο φραγκικού τύπου ηγεμόνας του, ο εκάστοτε Πάπας, είναι πρωτίστως πολιτικός ηγέτης, ισόβιος και απόλυτος μονάρχης του κράτους του Βατικανού, ο οποίος σφετερίζεται και την επισκοπική ιδιότητα, για να εμφανίζεται ως ο δήθεν αντιπρόσωπος του Χριστού στη γη,(vicariusChristi) και ως εκ τούτου φορέας όλων των εξουσιών του κόσμου. Σε αντίθεση με την Ορθόδοξη Εκκλησία, η οποία προσπαθεί να προσλάβει και να θεώσειτον πεπτωκότα άνθρωπο, ο Παπισμόςακολουθεί εδώ και δέκα αιώνες μια διαμετρικά αντίθετη πορεία μεταβάλλοντας την Εκκλησία από Σώμα Χριστού (Κολ.1,24), και «καινή κτίση» (Β΄Κορ.5,17), σε εγκόσμιο οργανισμό, έχοντα όλα τα χαρακτηριστικά του πτωτικού κόσμου. Γι’ αυτό και η εκκοσμίκευση, και η υιοθέτηση κοσμικής νοοτροπίας, είναι το κύριο χαρακτηριστικό γνώρισμα στον Παπισμό.

(ΑΓ. ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ): ΠΩΣ Ο ΠΑΠΑΣ ΕΞΕΘΕΜΕΛΙΩΣΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ .

 

 «Θεμέλιον ἄλλον οὐδεiς δύναται θεῖναι παρά τόν κείμενον, ὅς ἐστι Ἰησοῦς Χριστός» (Α΄ Κορ. γ΄11). «ἐποικοδομηθέντες τῷ θεμελίῳ τῶν ἀποστόλων καὶ προφητῶν». «Τῷ θεμελίῳ», λέγει, “τῶν Ἀποστόλων” καὶ οὐχὶ τοῦ Πέτρου, καθώς παραφρονεῖ ἡ Παπική Ἐκκλησία.
Ἐάν ὁ Κλήμης Ρώμης εἶναι διάδοχος τοῦ Πέτρου, διότι ἐχειροτονήθη ἀπό τόν Πέτρο, τότε ὅσοι ἐπίσκοποι χειροτονήθησαν ἀπό τόν Πέτρο εἶναι διάδοχοί του, καό ὄχι μόνο ὁ Κλήμης.Ὁ ἀπόστολος Πέτρος ἐχειροτόνησε τόν Πάπα Κλήμεντα ἐπίσκοπο Ρώμης μόνο, καί ὄχι τῆς οἰκουμένης ὅλης. Ἐάν ὁ θάνατος τοῦ Πέτρου ἔδωσε τέτοιο προνόμιο στόν Πάπα να εἶναι κεφαλή τῆς Ἐκκλησίας, καί μονάρχης ἐπάνω σέ ὅλους τούς ἀρχιερεῖς καί εἰς τάς Συνόδους, πολύ περισσότερον πρέπει νά ἔχει αὐτά τὰ προνόμια ὁ Ἱεροσολύμων διά τόν θάνατον τοῦ Χριστοῦ.

ΟΤΑΝ Η ΑΛΛΟΤΡΙΩΣΗ ΤΟΥ ΔΟΓΜΑΤΟΣ ΑΛΛΟΤΡΙΩΝΕΙ ΤΟ ΗΘΟΣ

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

 

Εν Πειραιεί τη 24^η Σεπτεμβρίου 2018

 

 

  Η αίρεση και γενικά η κακοδοξία είναι η πιο φοβερή αρρώστια, το πιο ολέθριο κακό μέσα στο σώμα της Εκκλησίας. Και τούτο διότι δεν προσβάλλει μόνο το δόγμα, αλλά και το ήθος και την όλη ζωή της Εκκλησίας. Οι εκπεσόντες συνήθως αδυνατούν, εξ’ αιτίας της αλαζονείας των, να αντιληφθούν ότι βρίσκονται σε πλάνη, γι’ αυτό και είναι πολύ δύσκολο, αν όχι αδύνατο, να μετανοήσουν και να επιστρέψουν στην Εκκλησία. Στερημένοι της Θείας Χάριτος, όχι μόνο δεν συναισθάνονται την τραγική τους κατάσταση, αλλά στρέφουν τα βέλη τους προς τα υγιή μέλη της Εκκλησίας, καταλογίζοντάς τους δήθεν «αιρετικές» απόψεις. Κλασικό παράδειγμα οι κατηγορίες των αιρετικών παπικών, οι οποίοι επί χίλια χρόνια κατηγορούν την Ορθοδοξία ως «αίρεση», επειδή αυτή έχει απορρίψει τις πάμπολλες αιρετικές δοξασίες των, που έχουν συσσωρεύσει μετά το σχίσμα του 1054.

Διατί ο παπισμός είναι αίρεσις.

ΣΧΟΛΙΟ ΔΙΚΟ ΜΑΣ:

Λένε κάποιοι... περιμένουμε τον γέροντα...

Ο γέροντας Εφραίμ έχει μιλήσει αδελφοί.

Καιρός να τον ακούσουμε.

π. Φώτιος Βεζύνιας.

 

 

ΤΟ ΕΙΔΑΜΕ ΣΤΟ: https://www.youtube.com/watch?v=39dzKRyQ75Q

«ΠΑΠΑΣ» ΦΡΑΓΚΙΣΚΟΣ: 5 ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΡΕΙΑΣ ΠΡΟΟΔΟΥ Ή ΟΠΙΣΘΟΔΡΟΜΙΚΟΤΗΤΑΣ;

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

Εν Πειραιεί τη 26η Ιουλίου 2018

 

«ΠΑΠΑΣ» ΦΡΑΓΚΙΣΚΟΣ: 5 ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΡΕΙΑΣ ΠΡΟΟΔΟΥ Ή ΟΠΙΣΘΟΔΡΟΜΙΚΟΤΗΤΑΣ;

          Όπως έχουμε αναλύσει και σε προηγούμενα κείμενά μας, το παλαίφατο και σεβάσμιο Πατριαρχείο της Δύσεως, με έδρα τη Ρώμη, καταλήφτηκε σταδιακά από τους αιρετικούς Φράγκους, από τον 8^ο έως και τον 11^ο μ. Χ. αιώνα και έπαψε να είναι τοπική Εκκλησία, μετά την απόσχισή του, το 1054, να ανήκει στην λεγομένη «Πενταρχία», δηλαδή στα πέντε Πατριαρχεία της Εκκλησίας. Δεν είναι πλέον Εκκλησία, αλλά ένας παράδοξος εγκόσμιος οργανισμός, ο οποίος αποτέλεσε το κέντρο του φραγκισμού. Οι Φράγκοι κατακτητές μετέφεραν την έδρα τους στη Ρώμη και οι ηγεμόνες τους περιβλήθηκαν και την ιερατική – επισκοπική εξουσία και ιδιότητα και κάθισαν στο θρόνο του Επισκόπου Ρώμης.

ΠΑΠΙΚΟΣ ΠΕΡΣΟΝΑΛΙΣΜΟΣ

 

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

Εν Πειραιεί τη 9η Ιουλίου 2018

 

«ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟΣ» ΠΕΡΣΟΝΑΛΙΣΜΟΣ Ή ΘΕΑΝΘΡΩΠΟΚΕΝΤΡΙΣΜΟΣ;

       Είναι προφανώς ασυγχώρητο λάθος να θεωρούμε ότι ο παπισμός δεν είναι αίρεση, αλλά σχίσμα, όπως τεχνηέντως πλασάρουν την άποψη οι θιασώτες της λεγομένης «Οικουμενικής Κινήσεως». Στη χειρότερη περίπτωση, θεωρούν τις δεκάδες κακοδοξίες του, ως δήθεν «διαφορετικές απόψεις», για τις οποίες δεν αποφάνθηκε Οικουμενική Σύνοδος και άρα «μπορούν να μας είναι ανεκτές», μέχρι να αποφανθεί κάποια μελλοντική Σύνοδος!  Επί τη ευκαιρία, είναι ανάγκη να τονίσουμε πως ο παπισμός, αφότου αποκόπηκε από την μία και αδιαίρετη Εκκλησία του Χριστού, (το 1054), άρχισε, ευθύς αμέσως να διατυπώνει αυθαίρετες και καινοφανείς διδασκαλίες, οι οποίες, πολλές από αυτές, έρχονται σε σύγκρουση με την διδασκαλία της Εκκλησίας, όπως αυτή διατυπώθηκε από τους μεγάλους Πατέρες και διδασκάλους Της και επικυρώθηκε από τις Άγιες Συνόδους. Αυτή την τακτική την ανήγαγε σε νέο «δόγμα» του και την ονόμασε «συνεχή ανάπτυξη της θεολογίας»! Δεν είναι υπερβολή να το συσχετίσουμε με την εξωφρενική διδασκαλία των Μαρτύρων του Ιεχωβά, οι οποίοι πλασάρουν τις νέες κακοδοξίες τους ως «νέο ζωηρότερο φως»!

Ο ΠΑΠΙΣΜΟΣ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΓΡΗΓΟΡΙΟ ΠΑΛΑΜΑ

Πρωτοπρεσβύτερος Θεόδωρος Ζήσης

Ὁμότιμος Καθηγητὴς Θεολογικῆς Σχολῆς Α.Π.Θ.

 

 

Ο ΠΑΠΙΣΜΟΣ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΓΡΗΓΟΡΙΟ ΠΑΛΑΜΑ

Σοφώτεροι τῶν Πατέρων οἱ Οἰκουμενιστές
 

1. Ὑποκρισία καὶ ἀντίφαση τῶν μεταπατερικῶν

  

   Ἔχουμε ἐπισημάνει πολλὲς φορὲς ὅτι ἡ Ἐκκλησία, ποὺ ταυτίζεται μὲ τὴν Ὀρθό-δοξη Ἐκκλησία, χαρακτηριζόμενη στὸ Σύμβολο τῆς Πίστεως ὡς «Ἀποστολική», θὰ μποροῦσε κάλλιστα νὰ χαρακτηρισθεῖ καὶ ὡς «Πατερική», ἂν ἐπιτρεπόταν προσθῆκες στὸ κείμενο αὐτό, τό «βραχὺ ρήματι καὶ πολὺ συνέσει», τὸ ὁποῖο οἱ Πατέρες «θεοπνεύστως ἀπεφθέγξαντο»[1].Ἡ ἴδια ἀπαγόρευση ἐμπόδισε τοὺς Ἁγίους Πατέρες νὰ προσθέσουν καὶ τὴν λέξη «Θεοτόκος», διδασκαλία ποὺ ἀποτελεῖ ἀστασίαστο πλέον δόγμα τῆς Μιᾶς, ῾Αγίας, Καθολικῆς, Ἀποστολικῆς καὶ Πατερικῆς Ἐκκλησίας. Μόνον ἡ σατανικὴ ἔπαρση τοῦ Παπισμοῦ ἀγνόησε τὴν ἐκκλησιαστικὴ ἀπαγόρευση καὶ πρόσθεσε τὸ αἱρετικὸ «Filioque» στὸ Σύμβολο, τὴν ἐκπόρευση δηλαδὴ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος «καὶ ἐκ τοῦ Υἱοῦ», μὲ συνέπεια νὰ προκαλέσει τραύματα καὶ πληγὲς στὸ σῶμα τῆς Ἐκκλησίας, νὰ ὁδηγήσει στὴν αἵρεση καὶ στὸ σχίσμα ὁλόκληρη τὴ Δύση, καὶ νὰ ἐπιμένει μέχρι σήμερα ἑωσφορικὰ καὶ ἐγωϊστικὰ στὴν μεγάλη αὐτὴ δογματικὴ πλάνη.

Η ΝΗΣΤΕΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΚΑΙ Η «ΝΗΣΤΕΙΑ» ΤΟΥ ΠΑΠΙΣΜΟΥ

                             ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

                                                Εν Πειραιεί τη 26η Μαρτίου 2018.

 

Η ΝΗΣΤΕΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΚΑΙ Η «ΝΗΣΤΕΙΑ» ΤΟΥ ΠΑΠΙΣΜΟΥ

   Ο δυτικός Χριστιανισμός αφότου αποκόπηκε από την Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία του Χριστού, τον 11^ο αιώνα, απώλεσε την θεία Χάρη και ως εκ τούτου η κατοπινή του πορεία, μέχρι σήμερα, είναι μια εξελισσόμενη έκπτωση από την αυθεντικότητα. Δεν είναι καθόλου υπερβολή, αν πούμε, ότι σχεδόν τίποτε δεν άφησε αναλλοίωτο από την εκκλησιαστική Παράδοση της πρώτης χιλιετίας. Αρχίζοντας από την παραχάραξη του τριαδολογικού δόγματος, στη συνέχεια του χριστολογικού, του σωτηριολογικού, του εκκλησιολογικού, έφτασε στο τέλος να παραχαράξει και αυτές τις συνήθειες και πρακτικές, που καθόρισε η Εκκλησία, δια των Αγίων Συνόδων, των ιερών Κανόνων και των αγίων Πατέρων, για την πνευματική ζωή και προκοπή των πιστών.

Πατήρ Θεόδωρος ΄Ζήσης: Ο Παπισμός είναι βλάσφημη αίρεση.

ΣΧΟΛΙΟ ΔΙΚΟ ΜΑΣ:
ΑΓΙΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ΠΑΛΑΜΑΣ: "ΔΙΑ ΤΩΝ ΠΕΙΘΗΝΙΩΝ ΤΩ ΔΙΑΒΟΛΩ ΛΑΤΙΝΩΝ..."

ΣΗΜΕΡΑ: "ΑΓΙΩΤΑΤΕ ΠΑΠΑ ΡΩΜΗΣ..."

ΤΟΣΟ ΜΕΓΑΛΗ ΑΠΟΣΤΑΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΓΡΑΜΜΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ ! ! !

 

ΤΟ ΕΙΔΑΜΕ ΣΤΟ: https://www.youtube.com/watch?v=yIEXx5QaCPE