«Ουκρανικό»· ενός κακού, μύρια έπονται.

Αρχιμανδρίτης Χριστόδουλος Αγγελόγλου

«Τις Σου τον χιτώνα, Σώτερ, διείλεν;…» (Άγιος Πέτρος, Πατριάρχης Αλεξανδρείας, 286-305 μ.Χ.)

Το θέμα της Ουκρανίας είναι κατ’αρχάς πολυπαραγοντικό· οφείλεται οπωσδήποτε σε γεωπολιτικές ανακατατάξεις που προωθούν οι ισχυροί της γης (όπως είναι γνωστό, την αυτοκεφαλία τη μεθόδευσε και τη ζήτησε προεκλογικά ο ουνίτης πρ. Πρόεδρος της Ουκρανίας, κ. Ποροσένκο, με τις ευλογίες των Η.Π.Α. και με μια μικρή ομάδα καθαιρεμένων και αυτοχειροτόνητων «Επισκόπων», οι οποίοι ζήτησαν τη συνεργασία των ουνιτών).

Ο Primus sine paribus της Κωνσταντινουπόλεως, μια επικαιροποιημένη ανάγνωση του Αγ. Νεκταρίου.

 

 

 

Γράφει ο Δήμος Οικονομίδης.

 

ΠΩΣ Ο ΠΑΠΑΣ ΕΞΕΘΕΜΕΛΙΩΣΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ

«Θεμέλιον ἄλλον οὐδεὶς δύναται θεῖναι παρὰ τὸν κείμενον, ὅς ἐστι Ἰησοῦς Χριστὸς» (Α΄ Κορ. γ΄11). «ἐποικοδομηθέντες τῷ θεμελίῳ τῶν ἀποστόλων καὶ προφητῶν». «Τῷ θεμελίῳ», λέγει, “τῶν Ἀποστόλων” καὶ οὐχὶ τοῦ Πέτρου, (‘Πρὠτου’ Κωνσταντινουπόλεως) καθὼς παραφρονεῖ ἡ Παπικὴ Ἐκκλησία (σήμερα η φαναριώτικη νεοθεολογία). Ἐὰν ὁ Κλήμης Ρώμης εἶναι διάδοχος τοῦ Πέτρου, διότι ἐχειροτονήθη ἀπὸ τὸν Πέτρο, τότε ὅσοι ἐπίσκοποι χειροτονήθησαν ἀπὸ τὸν Πέτρο εἶναι διάδοχοί του, καὶ ὄχι μόνο ὁ Κλήμης. Ὁ ἀπόστολος Πέτρος ἐχειροτόνησε τὸν Πάπα Κλήμεντα ἐπίσκοπο Ρώμης μόνο, καὶ ὄχι τῆς οἰκουμένης ὅλης. Ἐὰν ὁ θάνατος τοῦ Πέτρου ἔδωσε τέτοιο προνόμιο στὸν Πάπα νὰ εἶναι κεφαλὴ τῆς Ἐκκλησίας, καὶ μονάρχης ἐπάνω σὲ ὅλους τοὺς ἀρχιερεῖς καὶ εἰς τὰς Συνόδους, πολὺ περισσότερον πρέπει νὰ ἔχει αὐτὰ τὰ προνόμια ὁ Ἱεροσολύμων διὰ τὸν θάνατον τοῦ Χριστοῦ.

«Ο μη πιστεύων κατά την παράδοσιν της Εκκλησίας άπιστος έστιν»

 

Εκοιμήθη ο Γέροντας Εφραίμ της Αριζόνας.

Την ευχή του να έχουμε.

 

 

 

 

(Αποσπάσματα από τον ένθρονιστήριον λόγον του Γέροντος Εφραίμ Φιλοθεΐτου, 1974)*****

Εκείνοι που ομιλούν πληθωρικά περί αγάπης νο­θεύουν το περιεχόμενο της για να περιπτυχθούν όλους τους αιρετικούς όλων των αποχρώσεων. Είναι τόσο ψεύ­τικη αυτή η αγάπη όσο και τα ψεύτικα λουλούδια....
*****

 

*  Η Εκκλησία του Χριστού είναι Καθολική με την έννοιαν, ότι κατέχει όλο το πλήρωμα της αληθείας και της χάριτος διά τον φωτισμόν και την απολύτρωσιν του κό­σμου και επί πλέον είναι Καθολική με την έννοιαν ότι «δυνάμει» τείνει, όχι να κατακτήση, αλλά να αγιάση τον κόσμον. Κεφαλή της Εκκλησίας ο Χριστός και ημείς μέ­λη εκ μέρους συνδεόμενοι διά της κοινής πίστεως «εν τω συνδέσμω της αγάπης».

 

* Όσο περισσότερο αγιάζομε ο καθένας τον εαυτόν μας, τόσο περισσότερο αγιάζεται το σώμα της Εκκλη­σίας και κατά τον ανθρώπινο χαρακτήρα της, διότι κατά τον θείον της χαρακτήρα είναι τόσον αγία όσον και ο Θε­άνθρωπος Ιησούς. Η Ιστορία της Εκκλησίας είναι ι­στορία αγώνος εξαγιασμού των πιστών της.

Εκκλησία της Ουκρανίας:"Υπερασπιζόμαστε την καθαρότητα της κανονικής παραδόσεως της Εκκλησίας, προστατεύουμε την Εκκλησία από τη βλασφημία"

 

 

Συνήλθε σήμερα, 6 Δεκεμβρίου 2019 η Ιερά Σύνοδος της Ουκρανικής Ορθοδοξους Εκκλησίας, υπό

την προεδρία του Μητροπολίτη Κιέβου και πάσης Ουκρανίας κ. Ονουφρίου.

 

Η Σύνοδος συζήτησε το φλέγον θέμα το οποίο απασχολεί την Παγκόσμια Ορθοδοξία και κατέληξε σε οκτώ σημεία τα οποία, πέραν των πανορθοδόξως διαπιστωμένων προβλημάτων που προκάλεσε η παραχώρηση «αυτοκεφαλίας» σε δομή, η οποία δεν έχει καμία εκκλησιαστική υπόσταση, αποτελούν και μνημείο Ορθοδόξου Εκκλησιολογίας και Πνευματικότητας.

Το ανακοινωθέν της Ιεράς Συνόδου έχει ως εξής:

Η Ιερά Σύνοδος της Ουκρανικής Ορθοδόξου Εκκλησίας, αφού συζήτησε τις τελευταίες εξελίξεις στον τομέα διορθοδόξων σχέσεων, δηλώνει:

 

1. Εξ ανάγκης διαπιστώνουμε ότι ως αποτέλεσμα των αντικανονικών ενεργειών του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως στην Ουκρανία, όπως επίσης και εξαιτίας της αποδοχής στην κοινωνία της σχισματικής «Ορθοδόξου Εκκλησίας της Ουκρανίας» από τους Προκαθημένους των Ορθοδόξων Εκκλησιών Ελλάδος και Αλεξανδρείας, η κατάσταση στην παγκόσμια Ορθοδοξία επιδεινώθηκε σημαντικά και ο διχασμός μεταξύ των κατά τόπους Ορθοδόξων Εκκλησιών δεν εμβαθύνθηκε μόνον στο διοικητικό, αλλά και στο πνευματικό επίπεδο, δηλαδή στο επίπεδο κοινωνίας στα Μυστήρια.

ΤΑ ΠΑΡΕΠΟΜΕΝΑ ΤΗΣ «ΘΡΟΝΙΚΗΣ ΕΟΡΤΗΣ» ΤΟΥ ΦΑΝΑΡΙΟΥ

 

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

 

Εν Πειραιεί τη 5^η Δεκεμβρίου 2019

 

ΤΑ ΠΑΡΕΠΟΜΕΝΑ ΤΗΣ «ΘΡΟΝΙΚΗΣ ΕΟΡΤΗΣ» ΤΟΥ ΦΑΝΑΡΙΟΥ

 

  Έχουμε ασχοληθεί και άλλοτε με τις καινοφανείς και παπικής εμπνεύσεως «θρονικές εορτές» του Βατικανού, οι οποίες έχουν δυστυχώς εισαχθεί και καθιερωθεί εδώ και μερικές δεκαετίες κατ’ απομίμηση των παπικών και στο Φανάρι. Εορτές που συν τω χρόνω έχουν καταστεί θεσμός και έχουν αναχθεί σε μεγάλα παγκόσμια γεγονότα. Ο παναιρετικός Παπισμός εφεύρε αυτή την εντελώς αμάρτυρη και άγνωστη στην ιστορία της Ορθοδόξου Εκκλησίας μας εορτή, για να διακηρύσσει κάθε χρόνο την δήθεν «πέτρειο διαδοχή» του Πάπα, το επάρατο «πρωτείο» και το βλάσφημο «αλάθητο» του αιρεσιάρχου Πάπα, ο οποίος προβάλλεται, εκτός από αρχηγός κράτους και ως ο «αντιπρόσωπος του Χριστού στη γη» (Vicarius Christi)!  Ωστόσο οι άγιοι απόστολοι, και εν προκειμένω ο άγιοι Ανδρέας και Πέτρος, δεν ίδρυαν στις ιεραποστολικές τους περιοδείες πατριαρχικούς θρόνους, αλλά τοπικές Εκκλησίες και μάλιστα εν μέσω πολλών διωγμών και θλίψεων, με πολλούς κόπους και δάκρυα. Ούτε διανοήθηκαν ποτέ να καθιερώσουν «θρονικές εορτές» στις τοπικές Εκκλησίες που ίδρυαν. Αντίθετα μάλιστα ολόκληρη η ζωή τους ήταν ένα συνεχές μαρτύριο, σύμφωνα με τον λόγο του αποστόλου: «ο Θεός ημάς τους αποστόλους εσχάτους απέδειξεν, ως επιθανατίους, ότι θέατρον εγενήθημεν τω κόσμω, και αγγέλοις και ανθρώποις…», (Α΄ Κορ.4,9). Θεωρούσαν εαυτούς «υπηρέτας Χριστού και οικονόμους μυστηρίων Θεού», (Α΄  Κορ.4,1), και όχι εκκλησιαστικούς άρχοντες, καθημένους επί υψηλών και επηρμένων θρόνων και δοξαζομένους υπό πάντων. Το πλέον τραγικό στην όλη αυτή ιστορία είναι το γεγονός ότι οι καινοφανείς αυτές «θρονικές εορτές» έχουν επί πλέον καταντήσει  καλοστημένες ευκαιρίες για την προβολή και προώθηση της παναιρέσεως του Οικουμενισμού. Έχει γίνει πλέον καθεστώς να προσκαλούνται κάθε χρόνο οι αιρετικοί Παπικοί στο Φανάρι και οι Ορθόδοξοι στη Ρώμη αντίστοιχα, στις δύο «θρονικές εορτές» Ρώμης και Φαναρίου, προκειμένου να «λαμπρύνουν» με την παρουσία τους τις εορταστικές εκδηλώσεις, στην ουσία όμως για να προωθηθεί μέσω αυτών ο επάρατος Οικουμενισμός. 

Ο άγιος Σάββας και οι αγώνες του κατά της αιρέσεως του μονοφυσιτισμού

Γράφει ο Σάββας Ηλιάδης δάσκαλος Κιλκίς

Ο άγιος Σάββας γεννήθηκε το 439 στη Μουταλάσκη της Καππαδοκίας. Ήταν σύγχρονος της Δ΄Οικουμενικής Συνόδου (451 μ. Χ.) της συνελθούσης κατά του Μονοφυσιτισμού. Ήρθε στα Ιεροσόλυμα το 456.

Καθώς την εποχή εκείνη οι πολυάριθμοι μοναχοί της Παλαιστίνης ταράσσονταν από τις μηχανεύσεις των αιρετικών μονοφυσιτών, που αντιτίθεντο στην Σύνοδο της Χαλκηδόνος, ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων Σαλούστιος όρισε τον άγιο Θεοδόσιο και τον άγιο Σάββα αρχιμανδρίτες και εξάρχους (494) όλων των μονών, που εξαρτώντο από την Αγία Πόλη: τον Θεοδόσιο για τους κοινοβιάτες και τον Σάββα για τους αναχωρητές και τους κελλιώτες μοναχούς στις λαύρες. Φοβερός πολέμιος των δαιμόνων ο άγιος Σάββας, ήταν όλος πραότητα και διάκριση έναντι των ανθρώπων. Έτσι, όταν δυο φορές κάποιοι από τους μοναχούς του στράφηκαν  εναντίον του (490 και 503), ο όσιος γέροντας αποσύρθηκε οικειοθελώς δίχως να προσπαθήσει να δικαιολογηθεί ή να επιβάλει την εξουσία του και δέχτηκε να επανέλθει στη θέση και το αξίωμά του μόνο κατόπιν επιμονής παρακλήσεως του Πατριάρχη…

ΑΠΡΟΫΠΟΘΕΤΗ Η΄ ΕΜΠΡΟΫΠΟΘΕΤΗ ΘΕΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ;

Πρωτοπρεσβ. Ἄγγελος Ἀγγελακόπουλος    

05-12-2019

Σέ ἱερατική σύναξη τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Σικάγου, πού πραγματοποιήθηκε στίς 18-11-2019, ὁ οἰκείος Μητροπολίτης Ναθαναήλ, σύμφωνα μέ πληροφορίες, ἔδωσε ἐντολή στούς ἱερεῖς νά μήν ἐμποδίζουν κανέναν ἀπό τήν Θεία Κοινωνία, ἀλλά νά τήν προσφέρουν, χωρίς νά ἀνακοινώνουν κανένα περιορισμό, καί εἰδικά νά μήν ἀναφέρουν τίποτα περί «ἁμαρτιῶν» καί «ἁμαρτωλῶν»[1].

Η ΜΥΣΤΗΡΙΑΚΗ ΔΙΑΚΟΙΝΩΝΙΑ ΜΕ ΑΙΡΕΤΙΚΟΥΣ ΣΕ ΕΠΙΠΕΔΟ ΛΑΪΚΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ.

\

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

 

Εν Πειραιεί τη 2^α Δεκεμβρίου  2019

 

   Η σύγχρονη λαίλαπα της παναιρέσεως του Οικουμενισμού προχωρεί καλπάζοντας και ισοπεδώνοντας τα πάντα στο πέρασμά της. Ο παγκόσμιος Οικουμενισμός σε θρησκευτικό επίπεδο βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη και προχωρεί στην υλοποίηση των στόχων του, στη σύγκληση των θρησκειών και την πραγματοποίηση του οράματος της Πανθρησκείας. Δυστυχώς η παναίρεση αυτή, η φοβερότερη και πλέον επικίνδυνη από όσες εμφανίστηκαν μέχρι σήμερα στη ζωή της Εκκλησίας μας, την οποία πολύ σοφά χαρακτήρισε ο αείμνηστος αρχ. π. Αθανάσιος Μυτιληναίος ως τον τελευταίο πρόδρομο του Αντιχρίστου, βρήκε νέα ώθηση, αντί καταδίκης, στη «Σύνοδο» της Κρήτης, (Ιούνιος 2016). Οι πρωτεργάτες του Οικουμενισμού μετά την συνοδική νομιμοποίηση της ιστορικής ονομασίας των ετεροδόξων ως «Εκκλησιών», προχωρούν τώρα ακάθεκτοι, με περισσότερο ζήλο και ενθουσιασμό, επικαλούμενοι «εν παντί καιρώ και τόπω» τις κακόδοξες αποφάσεις της, για να δικαιολογήσουν συμπροσευχές και συλλείτουργα με αιρετικούς, μετάδοση της θείας κοινωνίας σε ετεροδόξους και άλλες παραβάσεις των Ιερών Κανόνων, γενόμενοι εκόντες, άκοντες όργανα της Νέας εποχής.

AΓΙΟΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ ''ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΜΙΑ ΘΡΗΣΚΕΙΑ"

ΤΟ ΕΙΔΑΜΕ ΣΤΟ:  https://www.youtube.com/watch?v=g40juav4u_4&feature=emb_title

Πατριάρχης Βαρθολομαῖος (Φανάρι, 30.11.2019): "Ἀγαπητέ ἐν Χριστῶ ἀδελφέ Καρδινάλιε....καί λοιπά μέλη τῆς ἐπισήμου ἀντιπροσωπείας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Πρεσβυτέρας Ρώμης...."

Πατριάρχης Βαρθολομαῖος (Φανάρι, 30.11.2019):

"Ἀγαπητέ ἐν Χριστῶ ἀδελφέ Καρδινάλιε....καί λοιπά μέλη τῆς ἐπισήμου ἀντιπροσωπείας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Πρεσβυτέρας Ρώμης...."

● Πρόσω ὁλοταχῶς γιά τήν ἕνωση μέ τόν Παπισμό!

● Τό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο διά τοῦ Οἰκουμενισμοῦ διασπᾶ τήν Ὀρθοδοξία καί ὁδηγεῖ τούς "ὑπηκόους" του πρός τήν ἕνωση μετά τῶν αἱρετικῶν

τοῦ Δημ. Κ. Ἀναγνώστου, Θεολόγου

Ὅπως διαβάσαμε στόν ἠλεκτρονικό τύπο περί τῶν συμβάντων έν Κωνσταντινουπόλει τήν 30 Νοεμβρίου ἐνεστῶτος ἔτους: «Μετά την απόλυση ο Οικουμενικός Πατριάρχης (σημείωση ἡμετέρα: ἐν πλήρη ἀμφιέσει, δηλαδή ἐν ἐπιτραχηλίω καί ὡμοφορίῳ) προσφώνησε την επίσημη Αντιπροσωπεία της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, επισημαίνοντας ότι η παρουσία της στο Φανάρι, με την ευκαιρία της εορτής της μνήμης του Αγίου Αποστόλου Ανδρέου του Πρωτοκλήτου, Ιδρυτού της Πρωτοθρόνου Εκκλησίας της Κωνσταντινουπόλεως, στο πλαίσιο της καθιερωμένης παραδόσεως της ανταλλαγής αντιπροσωπειών κατά τις Θρονικές εορτές των δύο Εκκλησιών, “μαρτυρεί τον σύνδεσμον της ειρήνης και της αγάπης, τον τηρούντα ημάς εν τη ενότητι του Πνεύματος (πρβλ. Εφεσ. δ´, 3), και αποτελεί σύμβολον της ολοθύμου κοινής επιθυμίας μας διά την αποκατάστασιν πλήρους κοινωνίας μεταξύ των αδελφών Εκκλησιών μας”.