μήνυμα

μήνυμα

Παρασκευή 24 Δεκεμβρίου 2021

Ευλογημένα Χριστούγεννα.

 



Φωτεινά Χριστούγεννα μέσα στά δυστοπικά ἐρέβη…

 



 

τοῦ Νεκτάριου Δαπέργολα

Διδάκτορος Ἱστορίας

 

       Ἔτος 2021 ἀπό τῆς Θείας Σαρκώσεως. 

Δυστοπικό κατοχικό ἔτος 2. 

Μέ ἄλλους καιρούς νά ἔχουν ξημερώσει πιά. Μέ τά πάντα γκρεμισμένα γύρω μας, μέ τόν κόσμο μας ἀναποδογυρισμένο, μέ ὅλη μας τη ζωή, ὅπως τήν ξέραμε, νά ἔχει ὁριστικά ἀλλάξει. Πάλι ἦρθαν βέβαια τά Χριστούγεννα, πάλι φωταγωγήθηκαν οἱ πόλεις καί στολίστηκαν τά σπίτια. Ποιός ὅμως τολμᾶ νά ἱσχυριστεῖ ὅτι βρίσκει τήν παραμικρή ὁμοιότητα μέ τό παρελθόν; Ἐντελῶς ἄλλοι καιροί μᾶς κύκλωσαν ἐδῶ καί δύο χρόνια πλέον. Καιροί ζοφεροί καί ἀπάνθρωποι. Ἡμέρες τρόμου καί ἀγωνίας.

Παρασκευή 17 Δεκεμβρίου 2021

Η ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΔΕΙΠΝΟΥ Σκέψεις γιὰ τὴν οἰκουμενιστικὴ καὶ ὑγειονομικὴ ἐπικαιρότητα

 

Πρωτοπρεσβύτερος Θεόδωρος Ζήσης

Ὁμότιμος Καθηγητὴς Θεολογικῆς Σχολῆς Α.Π.Θ.


 

Η ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΔΕΙΠΝΟΥ

Σκέψεις γιὰ τὴν οἰκουμενιστικὴ καὶ ὑγειονομικὴ ἐπικαιρότητα

 

 

1. Ἡ διαφορὰ τῶν δύο Κυριακῶν πρὶν ἀπὸ τὰ Χριστούγεννα

 

Τὴν περασμένη Κυριακή (12 Δεκεμβρίου), καὶ κάθε χρόνο δύο Κυριακὲς πρὶν ἀπὸ τὰ Χριστούγεννα, ἡ Ἐκκλησία μας μὲ σοφία ἔχει ὁρίσει διὰ τῶν Ἁγίων Πατέρων νὰ ἐπιτελοῦμε τὴν μνήμη τῶν Ἁγίων Προπατόρων τοῦ Χριστοῦ. Πρὶν ἀπὸ τὸ Συναξάρι μάλιστα τῆς ἡμέρας ὁ ὑμνογράφος προτρέπει τοὺς κατὰ σάρκα προπάτορες τοῦ Χριστοῦ, ἰδιαίτερα τὸν πατριάρχη Ἀβραάμ, ἀπὸ τὸν ὁποῖον ἀρχίζει τὸ γενεαλογικό Του δένδρο, νὰ γεμίσουν ἀπὸ χαρὰ καὶ εὐχαρίστηση, διότι ἐγγίζει, πλησιάζει, ἡ Γέννηση τοῦ ἐξ αὐτῶν καταγομένου Σωτῆρος Χριστοῦ:

Δέξασθε χαρὰν οἱ πάλαι προπάτορες,

Βλέποντες ἐγγίζοντα Χριστὸν Μεσσίαν.

Γήθεο, Ἀβραάμ, ὅτι πρόπαππος Χριστοῦ ἐδείχθης.

Γιὰ νὰ μὴ νομισθεῖ ὅμως ὅτι ἡ Γέννηση τοῦ Χριστοῦ καὶ ἡ σωτηρία ἀφορᾶ μόνο στοὺς ἐξ Ἀβραὰμ καταγομένους, ὅτι δηλαδὴ ὁ Μεσσίας ἦλθε μόνο γιὰ τοὺς Ἑβραίους, ὅπως μέχρι σήμερα πιστεύουν ἀκόμη μὲ τὴν ἀποκλειστικότητα ποὺ τοὺς χαρακτηρίζει οἱ ἀπόγονοι τοῦ Ἀβραάμ, ποὺ περιμένουν ἀκόμη τὸν δικό τους Μεσσία, δηλαδὴ τὸν Ἀντίχριστο, ἡ Ἐκκλησία ὅρισε τὴν ἑπομένη Κυριακὴ πρὸ τῆς Χριστοῦ Γεννήσεως νὰ ἑορτάζουν ὅλοι ὅσοι εὐαρέστησαν τὸν Θεὸ ἀπὸ τὴν ἀρχὴ τῆς ἀνθρώπινης ἱστορίας, πρὸ τοῦ Ἀβραάμ, ἀπὸ τὸν Ἀδὰμ μέχρι καὶ τὸν Ἰωσὴφ τὸν Μνήστορα τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου. Ἡ μίζερη ἀποκλειστικότητα τοῦ Ἰουδαϊσμοῦ ἀπέναντι στὴν μεγαλειώδη ἀνοικτοσύνη καὶ οἰκουμενικότητα τοῦ Εὐαγγελίου:

Τετάρτη 1 Δεκεμβρίου 2021

ΕΛΛΗΝΕΣ ΨΗΛΑ ΤΙΣ ΚΑΡΔΙΕΣ

 



Γράφει ο Αριστείδης Δασκαλάκης

 

Ο χωρίς σκέψη σεβασμός προς την εξουσία

είναι ο μεγαλύτερος εχθρός της αλήθειας.

(Αλβέρτος Αϊνστάιν)

27 Απριλίου του 1941. η Αθήνα ξυπνούσε απελπισμένη. Κλεισμένοι στα σπίτια τους οι Έλληνες  περίμεναν με αγωνία   την επέλαση  των κατακτητών. Μια φωνή ακούγεται από  το ελεύθερο για λίγο ακόμη ραδιόφωνο, επιχειρώντας να δώσει κουράγιο στους  Έλληνες. Ο  εκφωνητής του Ραδιοφωνικού Σταθμού Αθηνών, Κωνσταντίνος Σταυρόπουλος, μετέδιδε με τη χαρακτηριστική του φωνή , στεντόρεια , ανδρεία , σταθερή , εμψυχωτική.

ΕΛΛΗΝΕΣ , ΨΗΛΑ ΤΙΣ ΚΑΡΔΙΕΣ!

Μια φωνή που ρίζωνε στο «ΜΟΛΩΝ ΛΑΒΕ»  του Λεωνίδα , στο «ΟΧΙ»  του 1940, στο «υπέρ πίστεως και πατρίδος» του γέρου του Μοριά.

Λίγα μόλις δευτερόλεπτα μιας ανακοίνωσης , ενός χαιρετισμού, μιας προτροπής ,του αέναου Χρέους  των Ελλήνων. Αυτή η φωνή που περίκλειε μέσα της ιστορία αιώνων ,το αίμα πεσόντων, τη χαρά του στρατού που αναχωρούσε στο Αλβανικό μέτωπο, τη  χαρμολύπη  της χαροκαμένης μάνας που μόλις πληροφορήθηκε  τη θυσία  του σπλάχνου της.

Η ΕΘΝΙΚΗ ΠΑΛΙΓΓΕΝΕΣΙΑ ΤΟΥ 1821 Τὰ αἴτια τῆς δουλείας καὶ τῆς ἀπελευθέρωσης

 


Πρωτοπρεσβύτερος Θεόδωρος Ζήσης

Ὁμότιμος Καθηγητὴς Θεολογικῆς Σχολῆς Α.Π.Θ.

 

 

 

Η ΕΘΝΙΚΗ ΠΑΛΙΓΓΕΝΕΣΙΑ ΤΟΥ 1821

Τὰ αἴτια τῆς δουλείας καὶ τῆς ἀπελευθέρωσης

 

 

Εἰσαγωγικὰ

Τὸ κείμενο ποὺ ἀκολουθεῖ εἶναι μία ἀπομαγνητοφωνημένη ὁμιλία ποὺ ἐκφωνήθηκε ὡς κήρυγμα στὸν Ἱερὸ Ναὸ τοῦ Ἁγίου Ἀντωνίου Θεσσαλονίκης κατὰ τὴν ἑορτὴ τοῦ Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου στὶς 25 Μαρτίου τοῦ 2012, ποὺ συνέπιπτε ἡμέρα Κυριακή. Ἀσχολούμενος αὐτὸν τὸν καιρὸ μὲ τὴν ἔκδοση μικροῦ ἀριθμοῦ ὁμιλιῶν μου (ἑκατὸν πενήντα περίπου), ἀπὸ τὶς πολὺ περισσότερες ποὺ ἐξεφώνησα (γύρω στὶς χίλιες πεντακόσιες) κατὰ τὴν διάρκεια τῆς ἐπὶ εἴκοσι τέσσερα ἔτη διακονίας μου στὸν ἐν λόγῳ Ἱερὸ Ναὸ (1993-2017), συνήντησα ὡς δοκίμιο πρὸς διόρθωση καὶ τὴν παρούσα ὁμιλία ποὺ ἀναφέρεται στὰ αἴτια ποὺ προκάλεσαν τὴν ὑποδούλωση στοὺς Τούρκους τὸ 1453 καὶ τὴν ἀποτίναξη τοῦ ζυγοῦ τῆς δουλείας τὸ 1821.

Ἔκρινα, λοιπόν, ὅτι ἐπειδὴ ἐφέτος ἑορτάζουμε τὰ 200 χρόνια ἀπὸ τὴν Ἐθνικὴ Παλιγγενεσία (1821-2021), καὶ διατυπώνονται πάμπολες ἱστορικὲς ἐκτιμήσεις γιὰ τὰ αἴτια ποὺ προκάλεσαν τὴν δουλεία καὶ τὴν ἀπελευθέρωση, καὶ ἐπειδὴ ὁ ἴδιος ἐξ ἀνατολῶν κίνδυνος βρίσκεται πάλι πρὸ τῶν θυρῶν (ante portas), εἶναι χρήσιμο νὰ προβληθοῦν καὶ οἱ πνευματικὲς διαστάσεις, τὸ πνευματικὸ ὑπόβαθρο, τῶν γεγονότων, ποὺ συνήθως ἀγνοοῦνται.