μήνυμα

μήνυμα

Παρασκευή, 6 Απριλίου 2018

Σε Τον Αναβαλλόμενον Δοξαστικό του Εσπερινού της Μεγάλης Παρασκευής (Ήχος) Πλ.Ά

Σε τον αναβαλλόμενον το φως, ώσπερ ιμάτιον,καθελών Ιωσήφ από του ξύλου συν Νικοδήμω, και θεωρήσας νεκρόν, γυμνόν, άταφον, ευσυμπάθητον θρήνον αναλαβών, οδυρόμενος έλεγεν˙ οίμοι, γλυκύτατε Ιησού˙ ον προ μικρού ο ήλιος εν Σταυρώ
κρεμάμενον θεασάμενος, ζόφον περιεβάλλετω, και η γη τω φόβω εκυμαίνετω, και διερρήγνυτο ναού το καταπέτασμα˙
αλλ’ ιδού νυν βλέπω σε, δι’ εμέ εκουσίως υπελθόντα θάνατον˙πώς σε κηδεύσω, Θεέ μου; ή πώς σινδόσιν ειλήσω;
ποίαις χερσί δε προσψαύσω, το σον ακήρατον σώμα; ή ποία άσματα μέλψω, τη ση εξόδω, οικτίρμον; Μεγαλύνω τα Πάθη σου υμνολογώ και την ταφήν σου, συν τη Αναστάσει, κραυγάζων˙ Κύριε, δόξα σοι.