μήνυμα

μήνυμα

Κυριακή 31 Ιουλίου 2011

Ο Μητροπολίτης Πειραιώς κατά του Ρωμαιοκαθολικισμού.

Ο Μητροπολίτης Πειραιώς κατά του Ρωμαιοκαθολικισμού Στην έγκριτη εφημερίδα Gurdian δημοσιεύθηκε ανταπόκρισις από το Δουβλίνο, την Ιρλανδική Πρωτεύουσα, για την επίθεση που εξαπέλυσε ο Ιρλανδός Πρωθυπουργός Έντα Κένι αλλά και το Ιρλανδικό Κοινοβούλιο με ψήφισμά του κατά του Βατικανού και της Ρωμαιοκαθολικής παρασυναγωγής για την συγκάλυψη τρομακτικών σκανδάλων παιδεραστίας και παρά φύσιν ασελγών πράξεων κατά ανηλίκων παίδων των Ρωμαιοκαθολικών Κληρικών από την Ρωμαιοκαθολική Ιεραρχία της Ιρλανδίας και το Βατικανό.

Το γνωστό σκάνδαλο Σμάϊθ προκάλεσε το 1994 την κατάρρευση του κυβερνητικού συνασπισμού «Φιάνα Φάϊλ» και των Εργατικών.
Τα χρόνια που ακολούθησαν εκατοντάδες θύματα Ρωμαιοκαθολικών Κληρικών προέβησαν σε καταγγελίες δι’ όσα τραγικά υπέστησαν στας χείρας των. Προσφάτως η ανεξάρτητη επιτροπή Κλόϊνι του Ιρλανδικού Κοινοβουλίου κατηγόρησε επίσημα την Ιρλανδική Ρωμαιοκαθολική Ιεραρχία αλλά και το Βατικανό ότι παρεμποδίζουν μεθοδικώς την έρευνα εδώ και τρία χρόνια μολονότι έχουν δεσμευθεί δημόσια ότι θα συνεργαστούν με τις αρχές προκειμένου να εξιχνιαστούν τα ειδεχθή και φρικώδη εγκλήματα παιδεραστίας.
Αυτό ωδήγησε τον Πρωθυπουργό Έντα Κένι να εκραγή μετ’ οργής εντός του Ιρλανδικού Κοινοβουλίου και να δηλώσει ότι: «δυστυχώς αποκαλύφθηκαν η δυσλειτουργία, ο ελιτισμός και ο ναρκισσισμός που κυριαρχούν στην κουλτούρα του Βατικανού».

Η Κυβέρνηση και σύσσωμη η αντιπολίτευση ενέκριναν ομοφώνως ψήφισμα που κατηγορεί το Βατικανό και την Ρωμαιοκαθολική παρασυναγωγή ότι μεθοδικώς και αναισχύντως εμπόδισαν την αποκάλυψη των εγκλημάτων παιδεραστίας που συγκλονίζει την Ιρλανδία, χώρα γνωστή για την πίστη της στον Παπισμό.
Η μεταστροφή της οργής από την εγχώρια Ιρλανδική Ρωμαιοκαθολική Ιεραρχία προς το κέντρο του Παπισμού, το Βατικανό, οφείλεται και σε έγγραφο του Βατικανού προς την Ιρλανδική Ρωμαιοκαθολική Ιεραρχία που ήρθε στο φως κατά την διάρκεια της ερεύνης για την υπόθεση η οποία διεξήχθη με εντολή της Κυβερνήσεως της Ιρλανδίας, έγγραφο του έτους 1997, επί ημερών του προσφάτως «οσιοποιηθέντος» και καταστάντος «μακαρίου» πάπα Ιωάννου Παύλου του Β μέ το οποίον καθορίζοντο οι διαδικασίες παραπομπής υποθέσεων κακοποιήσεως ανηλίκων με τοσούτον αναίσχυντον και ελεεινόν προσδιορισμόν ώστε να χαρακτηρίζονται απλώς ως «κατευθυντήριες γραμμές».

Ο Ιρλανδός Πρωθυπουργός Κένι δήλωσε στα Ιρλανδικά ΜΜΕ ότι το Σαββατοκύριακο που πέρασε έλαβε χιλιάδες μηνύματα υποστηρίξεως για την στάση του. Αντιδρώντας στο ομόφωνο ψήφισμα του Ιρλανδικού Κοινοβουλίου που καταδίκαζε τον ρόλο της Ρωμαιοκαθολικής Ιεραρχίας και του Βατικανού στην υπονόμευση των θεσμών της «προστασίας της παιδικής ηλικίας» το Βατικανό ανεκάλεσε τον Νούντσιό του από την Ιρλανδία «Αρχιεπίσκοπο» Τζουζέπε Λεάντζα. Η Κυβέρνηση όμως της Ιρλανδίας δήλωσε ότι δεν εκπλήσσεται από την ανάκληση του Νουντσίου αλλά περιμένει το Βατικανό να απαντήση στις τρομακτικές κατηγορίες γιατί η «Εκκλησία» έπαιξε ρόλο στην συγκάλυψη της σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών.

Τα ανωτέρω φρικώδη και ειδεχθή δεν μας εκπλήσσουν και εμάς ουδόλως, διότι ως και παλαιότερον έχομε και δημοσία διακηρύξει ο Ρωμαιοκαθολικισμός και ο Παπισμός δεν είναι Εκκλησία Χριστού αλλά πολιτικό-οικονομικό-θρησκευτικό σύστημα, εστερημένο της Θ. χάριτος και των ζωοποιών ακτίστων ενεργειών του Τρισαγίου Θεού, το οποίον αδιαπτώτως και διϊστορικώς συνεχίζει την εγκληματική του διαδρομή και πορεία καταπατώντας ασυστόλως τους Θ. και Ι. Κανόνας της Μιας, Αγίας, Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας επιτάσσοντες και ρητώς προβλέποντες την άμεσον καθαίρεσιν των κανονικών εγκληματιών, νοθεύων την «παραδοθείσαν άπαξ τοις αγίοις πίστιν» και εισάγων την ενδοκοσμική σκοπιμότητα και μεταπτωτική φθορά στον πνευματικόν χώρον, υποθάλπει το κακούργημα της παιδεραστίας παρά τις φραστικές δήθεν στηλιτεύσεις του.
Η πρόσφατος μάλιστα «οσιοποίησις» του καθ’ όλην την διάρκειαν της θητείας του επιδοθέντος μετά πάσης επιμελείας στην συγκάλυψιν χιλιάδων ανά τον κόσμον εγκλημάτων παιδεραστίας από τους Ρωμαιοκαθολικούς θρησκευτικούς λειτουργούς, πάπα Ιωάννη Παύλου του Β μετά πάσης τιμής και μεγαλοπρεπείας στο Βατικανό αποδεικνύει εναργέστατα το αμεταμέλητον του Ρωμαιοκαθολικισμού-Παπισμού και καθιστά δια μίαν εισέτι φοράν πασίδηλον το γεγονός ότι η διαχρονική και διϊστορική καταδολίευσις του Χριστιανικού και Ευαγγελικού μηνύματος ανά την υφήλιον, οφείλεται κατά βάσιν σ’ αυτήν την εκτροπήν εκ του σώματος της Εκκλησίας που συνέβη μεν το 1054 μ.Χ. αλλά που έμελλε να αποβή ο ολετήρας ομού μετά της ψευδούς θρησκείας του Ισλάμ της πνευματικής ευλογίας και δυνατότητος της ανθρωπότητος που απέρρευσε από τον ζωοποιό Σταυρό και την λαμπροφόρο Ανάσταση του Ενσαρκωθέντος Υιού και Λόγου του Θεού.

Επιπρόσθετος απόδειξις των ανωτέρω αποτελεί η κατά την επίσκεψη του σημερινού πάπα Βενεδίκτου 16ου στην Κροατία στις 4 και 5 Ιουνίου, ιδιαιτέρα τιμή που απεδόθη στον εγνωσμένο εγκληματία του Β παγκοσμίου πολέμου και πνευματικό ταγό των φασιστών Ουστάσι της Κροατίας, Καρδινάλιο του Ζάγκρεμπ Αλοΐσιο Στέπινατς, ο οποίος κατεδικάσθη για εσχάτη προδοσία και εγκλήματα πολέμου και παρά ταύτα ανεκηρύχθη ως δήθεν «μακάριος» από την Ρωμαιοκαθολική παρασυναγωγή και του οποίου την εικόνα προσπαθεί να ωραιοποιήση το περιοδικό «ΑΝΟΙΧΤΟΙ ΟΡΙΖΟΝΤΕΣ» (Μαΐου-Ιουνίου 2011, τ.1069, σελ. 27-29), που διευθύνεται από τον Ιησουΐτη κ. Θεόδωρο Κοντίδη και κυκλοφορείται από το «Ινστιτούτο Ανθρωπιστικών Επιστημών» που εδρεύει εν Αθήναις (Μιχ. Βόδα 28), όταν τυγχάνει απολύτως εξηκριβωμένον ιστορικώς ότι οι Ρωμαιοκαθολικοί ιερείς των φασιστών Ουστάσι που δολοφόνησαν 800.000 ορθοδόξους Σέρβους κατά την διάρκεια της Γερμανικής κατοχής της Γιουγκοσλαβίας υπήγοντο στον «Αρχιεπίσκοπο» Ζάγκρεμπ Αλουΐσιο Στέπινατς και όταν υφίσταται το ημερολόγιο του Στέπινατς όπου ο ίδιος ιδιογράφως ομολογεί πλήρως τα θηριώδη εγκλήματα των Ρωμαιοκαθολικών εγκληματιών, τους βιαίους εκλατινισμούς των ορθοδόξων Σέρβων και δηλώνει το βύθιο μίσος του κατά της Μιας, Αγίας, Καθολικής και Αποστολικής Ορθοδόξου Εκκλησίας γράφοντας στις 27 Μαρτίου 1941 σελ. 172, βιβλ. 4ο «Το πνεύμα της Ανατολικής Ορθοδόξου Εκκλησίας είναι κάτι το τόσο τρομερό το οποίο μόνο ο παντοδύναμος και παντογνώστης Θεός δύναται να ανέχεται...» και στις 28 Μαρτίου 1941, σελ. 176, βιβλ. 4ο «Το σχίσμα της ανατολικής Ορθοδόξου Εκκλησίας είναι η μεγαλύτερη κατάρα εν Ευρώπη, σχεδόν μεγαλύτερη και από τον Προτεσταντισμό...». Και αυτό προσπάθησε να διορθώσει ο ψευδοάγιος του Βατικανού στυγνός εγκληματίας Αλοΐσιος Στέπινατς με την σφαγή 800.000 Ορθοδόξων Σέρβων.

Να λοιπόν, γιατί είναι αδύνατος η ένωσις με τον διεθνή εγκληματία και υποκριτή Ρωμαιοκαθολικισμό και αλυσιτελής ο μετ’ αυτού διάλογος και εμείς τα μέλη του Σώματος του Χριστού της Μιας , Αγίας, Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας θα πρέπει «ούτε χαίρειν» σε αυτούς να λέγωμε ως μας συνιστά ο Ευαγγελιστής Ιωάννης, ο μαθητής της αγάπης διότι δεν θεωρώ ότι έχωμεν εμείς περισσότερη αγάπη από τον «μαθητή της αγάπης».
Η μόνη αληθής ένωσις που μπορεί να γίνει είναι να αποπτύσσουν οι κακόδοξοι τας αιρετικάς των δοξασίας και εισηγήσεις του βυθίου δράκοντος και να επανέλθουν εν πλήρη μετανοία στην καλλιέλαιον της Εκκλησίας εγκεντριζόμενοι σε Αυτήν. Ο,τιδήποτε άλλο είναι καταδικασμένο a priori σε παταγώδη αποτυχία όπως και τα ανωτέρω γεγονότα πασιδήλως αποδεικνύουν.

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ+
ο Πειραιώς ΣΕΡΑΦΕΙΜ

Κάθε άλλος λόγος πτωχός.......
Χαίρων και συγχαίρων εν Κυρίω Ιησού
διά την αντιγραφήν από romfea.gr
π. Φώτιος Βεζύνιας

Σάββατο 16 Ιουλίου 2011

ΔΕΙΤΕ ΧΑΛΙΑ !!!!!!!

ΠΑΠΙΚΗ ΡΟΚ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ....  ΔΕΙΤΕ ΤΟ VIDEO
.... ναι..ναι ξέρω θα μου πείτε τις γνωστές δικαιολογίες.. Ε... όχι!!!!  μ' αυτούς τους δαίμονες... δεν θέλουμε δια-Χριστιανικές συνομιλίες. Γιατί δεν είναι Χριστιανοί. Δεν το βλέπετε, για τόνομα του Θεού. Τί να πω .... φθάνω να υποψιάζομαι ότι κάποιοι επιμόνως δεν θέλουν να το δουν. Και όχι μόνο. Θα προχωρήσω λίγο σε κάτι που πονάει αλλά αν δεν το πούμε θα γίνει απόστημα. Μήπως τα γλυκα-ανάλατα τραγουδάκια των παιδικών μας χρόνων, που δεν σταμάτησαν και τώρα να χρησιμοποιούνται ως τάχα τρόπος έκφρασης, της πίστης των παιδιών, και των μεγαλυτέρων, δεν είναι τίποτε άλλο παρά μια προετοιμασία, - Ασυνείδητη ίσως - για τέτοιου είδους εκφράσεις της λειτουργικής ζωής.  ΧΑΛΙΑ...ΠΙΟ ΧΑΛΙΑ ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ

Λυπημένος για την βλασφημία
που μόλις είδαμε.
π. Φώτιος Βεζύνιας.

Τρίτη 12 Ιουλίου 2011

ΒΛΕΠΟΝΤΑΣ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΝΑ ΚΑΤΑΡΡΕΟΥΝ....

Απόσπασμα από το «ΜΕΓΑΛΟ ΜΑΣ ΤΣΙΡΚΟ» του Καμπανέλη

ΡΩΜΙΑΚΙ : Εκείνο λοιπόν τον καιρό, όπως σε κάθε δύσκολο καιρό, ήταν πολλοί εκείνοι που βγήκαν απ’ το πετσί τους. Άνθρωποι που δεν τους έπιανε το μάτι σου, παίρναν το βουνό μ’ ένα ντουφέκι στο χέρι. Με το τίποτα, ο Γιάννης, ο Τάσος, ο Μανόλης, η Λένω, η Δέσπω, αυτή η σιωπηλή στρατιά, αυτοί οι ωραίοι δικοί μας, σπρώχναν για καλά τον καιρό προς την ελευθερία και την ειρήνη. Για μια ελευθερία που πριν έρθει φαινότανε τόσο πλατιά. Και για μια ειρήνη που ακόμα γι’ αυτήν αγωνιζόμαστε. (μπαίνει ξανά ο Ρωμιός)

ΡΩΜΙΟΣ : Σαν πολύ δεν ωρίμασες μέσα σε μια παράσταση ;

ΡΩΜΙΑΚΙ : Σ’ έχασα !
ΡΩΜΙΟΣ : Έχουμε δουλειές, πρέπει να πηγαίνουμε !
ΡΩΜΙΑΚΙ : Πάρε με μαζί σου…
ΡΩΜΙΟΣ : Πάμε για δύσκολες δουλειές.
ΡΩΜΙΑΚΙ : Κυρίες και κύριοι, σε δυο λεπτά το έργο μας τελειώνει. Όμως δε θα σας αφήσουμε να φύγετε πικραμένοι, όχι γιατί σας κάνουμε τη χάρη αλλά γιατί έτσι γίνεται πάντα και στη ζωή. Πάει να πει στον τόπο μας, οι ρίζες μας είναι βαθιές, το χώμα δικό μας, κόβω, κόβεις, κόβει, κόβουμε, κόβετε, κόβουν τα κλαριά μας, τον κορμό μας, μα το χώμα ξαναφουσκώνει. Μια πράσινη φωνούλα ξαναβγαίνει και φωνάζει «εδώ είμαι». ΡΩΜΙΟΣ : Καταπιαστήκαμε με κάτι δύσκολο. Καλέσαμε την τρέλα για βοηθό αλλιώς δεν τα βγάζαμε πέρα. τρέμαμε μ’ αυτό που αγγίζαμε και τρέμουμε ακόμα. Όμως αυτό που θέλαμε ήταν να ‘ρθείτε στην παράστασή μας και να μη φύγετε αδιάφοροι. Να βρείτε ψεγάδια να μας κρίνετε αλλά να μη φύγετε αδιάφοροι. Κι αν σας κακοκαρδίσαμε ή αν σας κάναμε να γελάσετε με πράγματα που δεν έπρεπε, είναι γιατί διαλέξαμε το φαρδύ το δρόμο. Εκεί που η ζωή είναι χύμα. Το αστείο, το σοβαρό, τα όσια και τα ιερά, ο άγιος και ο θεομπαίχτης.
ΡΩΜΙΑΚΙ : Ο Δράκος είναι εκεί και θα ‘ναι κι αύριο και μεθαύριο. Ξερογλείφεται τον βλέπετε ; Είδε πως σκότωσαν την παρέα του Καραγκιόζη και περιμένει να τους φάει. Όμως δεν θα τους φάει. Κι ούτε τους σκότωσαν.
(σιγά – σιγά και με πολύ αργό ρυθμό ακούγεται μπάσος ήχος τύμπανου)
Αν δεν με πιστεύετε, βάλτε το αυτί σας στο χώμα και ακούστε… (ο ήχος δυναμώνει και ο ρυθμός γίνεται πιο γρήγορος)
Η γη μας χτυπάει με ογδόντα σφυγμούς…(ο ήχος δυναμώνει και ο ρυθμός γίνεται πιο γρήγορος)Ωραίους σαν από παλιό τύμπανο…(ο ήχος δυναμώνει και ο ρυθμός γίνεται ακόμα πιο γρήγορος)Κάτι γίνεται…(ο ήχος δυναμώνει και ο ρυθμός γίνεται ακόμα πιο γρήγορος)
Κάτι γίνεται…(ο ήχος δυναμώνει και ο ρυθμός γίνεται ακόμα πιο γρήγορος)
Το τύμπανο σταματά απότομα και όλος ο θίασος μπαίνει στη σκηνή και τραγουδά
Φίλοι κι αδέρφια, μανάδες, γέροι και παιδιά,
στα παραθύρια βγείτε και θωρείτε
ποιοι περπατούν στα σκοτεινά και σεριανούν
μες τα στενά φίλοι κι αδέρφια, μανάδες, γέροι και παιδιά.
Η λευτεριά να μη χαθεί, όρκο σταυρώσαν στο σπαθί,
καπεταναίοι στρατιώτες λαϊκοί.
…………………………………………………..
Στολίστηκαν οι ξένοι τραπεζίτες,
ξυρίστηκαν οι Έλληνες μεσίτες.
Εφτά ο τόκος πέντε το φτιασίδι,
σαράντα με το λάδι και το ξύδι
κι αυτός που πίστευε και καρτερούσε,
βουβός φαρμακωμένος στέκει και θωρεί
τη λευτεριά που βγαίνει στο σφυρί.

Λαέ μη σφίξεις άλλο το ζωνάρι,
μην έχεις πια την πείνα για καμάρι.
Οι αγώνες πούχεις κάνει δεν φελάνε
το αίμα το χυμένο αν δεν ξοφλάνε.
Λαέ μη σφίξεις άλλο το ζωνάρι,
η πείνα το καμάρι είναι του κιοτή,
του σκλάβου που του μέλλει να θαφτεί. (δείτε εδώ και το video)
Επίλογος
Τον όποιο προβληματισμό και τα συμπεράσματα τα αφήνω σε σας. Επιτρέψτε μου να κρατήσω ακόμα λίγο το στόμα μου κλειστό. Εκείνο που αρμόζει σε πνευματικό πατέρα είναι να δείχνει την Αξία Του Φωτός. Αυτό το Φώς ας προσευχηθούμε να μας οδηγήσει στο σκοτεινό μονοπάτι της νέας εποχής, της εποχής που ζούμε, και που θα φέρει κι άλλες θλίψεις. ΜΗ ΦΟΒΑΣΤΕ. Κι ο φόβος, είναι καμάρι του κιοτή, αλήθεια ξέρετε τί σημαίνει κιοτής, ψάξτε τα λεξικά. Είναι το αντίθετο του θάρρους και της αξιοπρέπειας. Ότι δηλαδή έχει εκλείψει, από την σύγχρονη ΕΛΛΑΔΑ, τουλάχιστον επισήμως. Ας μην πω τίποτε άλλο......
Χαίρετε εν Κυρίω
π. Φώτιος Βεζύνιας

Δευτέρα 11 Ιουλίου 2011

π. Αθανάσιος Μυτιληναίος περί μεταπατερικής θεολογίας

Απάντηση στην «θεολογική ακαδημία» του Μητροπολίτου Δημητριάδος περί μεταπατερικής-νεοπατερικής-συναφειακής θεολογίαςΤις τελευταίες εβδομάδες, με αφορμή τo θέμα της «Κάρτας του Πολίτη», μελετήσαμε το 13ο κεφ. της Αποκαλύψεως του αγίου Ιωάννου του Θεολόγου και επικεντρωθήκαμε ιδίως στον στίχο 17, όπου ο θεόπνευστος συγγραφεύς αναφέρει περί του χαράγματος, του ονόματος του θηρίου και του αριθμού του ονόματός του. Για την μελέτη μας αυτή χρησιμοποιήσαμε τις ομιλίες στην Αποκάλυψη του καλλίστου ερμηνευτού θεολόγου του 20ου αιω. του μακαριστού αρχιμανδρίτου και ηγουμένου πατρός Αθανασίου Μυτιληναίου, οι οποίες κυκλοφορούν και σε ψηφιακή μορφή (CD) και υπάρχουν απομαγνητοφωνημένες, άριστη δουλειά για την οποία πάσχισαν πνευματικά παιδιά του μακαριστού γέροντος.

Ανάμεσα στα πολύ σημαντικά και ενδιαφέροντα, που λέει ο μακαριστός Γέροντας, υπάρχει και μία αναφορά του στα όσα συμβαίνουν στις έσχατες και αποκαλυπτικές ημέρες μας, ιδίως με τις βλάσφημες και αιρετικές θέσεις της «θεολογικής ακαδημίας» της Ι.Μ.Δημητριάδος περί μεταπατερικής, νεοπατερικής και συναφειακής θεολογίας, και η οποία αναφορά αποτελεί, νομίζουμε, απάντηση στις καινοφανείς και φλήναφες θέσεις της Ακαδημίας. Η ομιλία αύτη εξεφωνήθη την Κυριακή 21 Νοεμβρίου 1982 στην Ι.Μ. Αγίου Δημητρίου Κομνηνείου Στομίου, με τίτλο «Σκιαγράφησις του προσώπου και των ημερών του Αντιχρίστου και τέλος του 13ου κεφ. της Αποκαλύψεως». Στο σημείο αυτό, αν μας επιτρέπεται, μπορούμε, κατά την ταπεινή μας γνώμη, να κάνουμε λόγο για το προφητικό-προορατικό χάρισμα, που διέκρινε τον μακαριστό γέροντα, εφόσον πριν από 28 χρόνια (1982) προείδε τι θα γινόταν στις ημέρες μας (2010). Παραθέτουμε παρακάτω το συγκεκριμένο απόσπασμα από την ομιλία του Γέροντος, το οποίο έχει ως εξής: (Ο ι υπογραμμίσεις είναι δικές μας).

Θέμα 27ον Κυριακή 21-11-1982

Σκιαγράφησις του προσώπου και των ημερών του Αντιχρίστου
και τέλος του 13ου κεφ. της Αποκαλύψεως
... « Ο Αντίχριστος θα κηρύξει, αγαπητοί, την έναρξη της νέας εποχής εις την γην, η οποία θα διαδεχθεί την χριστιανική εποχή, δημιουργώντας ίσως μια τρίτη διαθήκη. Έχομε την Παλαιά Διαθήκη, έχομε την Καινή Διαθήκη και θα δημιουργήσει μια τρίτη διαθήκη.

Αυτό το κακόδοξο δόγμα περί τρίτης διαθήκης είναι παλαιό και το αναφέρει ο άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος. Ομως, μην σας κάνει εντύπωση αυτό. Δεν είναι τίποτα άλλο παρά αυτό, που ήδη ζούμε. Ακούστε περί τίνος πρόκειται. Ποιά είναι αυτή η τρίτη διαθήκη; Είναι η καλλιεργούμενη κατά κόρον στις ημέρες μας αντίληψη περί απηρχαιώσεως του Χριστιανισμού, που υποστηρίζουν κοσμικοί κύκλοι, κοσμικοί άνθρωποι και οικουμενιστικοί κύκλοι. Όταν σας λέγουν ότι ο Χριστιανισμός πάλιωσε, εχρεωκόπησε˙ ότι πλέον δεν έχει σε τίποτα να μας προσφέρει και να μας μιλήσει˙ ότι ο Χριστιανισμός δεν έχει πλέον ισχύ˙ είναι απηρχαιωμένος˙ μια καινούρια κατάσταση πρέπει νά δημιουργήσουμε˙ αυτό στην πραγματικότητα είναι η τρίτη διαθήκη. Υπάρχει, λοιπόν, αυτή η κατάστασις.
Εξ άλλου τι είναι αυτό, που λέει ο Δανιήλ ο προφήτης; «Και υπονοήσει αλλοιώσαι χρόνοις και νόμον». «Αλλοιώσαι νόμον». Να αλλοιώσει τον νόμον. Είναι η τρίτη διαθήκη. Οι Πατέρες και οι άγιοι της Εκκλησίας θα θεωρούνται ξεπερασμένοι. Σας είπα, με μελαγχολικό τρόπο, μήπως ο Αντίχριστος κάθεται και σε χριστιανικούς λαούς; Το αναφέρει, αγαπητοί μου, ο ιερός Χρυσόστομος αυτό. Αλλά, με ποια έννοια; Όχι με την έννοια ότι θα καθίσει τότε ο Αντίχριστος. Αφού λέγει ο άγιος Κύριλλος «μη γένοιτο» τέτοιο πράγμα. Οχι. Αλλά, με την έννοια των υπηρετών του Αντιχρίστου. Όταν υπάρχουν οικουμενισταί κληρικοί ή μασσώνοι ή μασσωνίζοντες ή αιρετικοί, ορθόδοξοι που είναι κρυμμένοι, δεν φαίνονται, μα είναι, είτε πατριάρχαι είναι αυτοί, είτε επίσκοποι είναι – δεν ξέρω τι είναι – είτε αρχιμανδρίται, πρεσβύτεροι – δεν ξέρω τι είναι˙ διάφοροι˙ ό,τι είναι – και οι άνθρωποι αυτοί λέγουν πράγματα αιρετικά, όπως επί παραδείγματι «οι ιεροί κανόνες είναι ξεπερασμένοι». «Το Πηδάλιο δεν έχει καμμιά σημασία και αξία». «Οι νηστείες να καταργηθούν». « Η εγκράτεια θεωρείται παρωχημένο πράγμα». «Σήμερα ζούμε σε μία νέα εποχή˙ πρέπει τους νέους να τους δούμε με άλλο μάτι˙ μπορούν να ζουν την γενετήσια ζωή» κλπ. κλπ. Πέστε μου, μήπως και στην Ορθόδοξη Εκκλησία κάθονται όργανα του Αντιχρίστου; Κάνει εντύπωση ότι ο Θεός σε κάθε εποχή έχει τους αγίους του; Γιατί λέτε; Για να δίδει την απάντηση εις τους πιστούς ότι δεν μπορούμε να λέμε ότι οι άγιοι είναι ξεπερασμένοι. Σε κάθε αιώνα θα δώσει πολλούς αγίους. Στον 20ον αιώνα έδωσε τον άγιο Νεκτάριο. Πολύ ορθά και χαρακτηριστικά χαρακτηρίσθηκε ο άγιος του αιώνα μας. Προσέξτε! Είναι τυχαίο αυτή η ταλαίπωρη Μαγδαληνή η ηγουμένη, που υβρίζει τον άγιο Νεκτάριο; Είναι τυχαίο αυτό; Δεν είναι τυχαίο. Είναι αυτή η αντίδραση του σατανά – δαιμονοκρατούμενη γυναίκα είναι. Το λέγω ελεύθερα, γιατί την έχει καταδικάσει η Εκκλησία μας και την έχει αφορίσει – διότι δεν θα ανέχεται ο Αντίχριστος να υπάρχει άγιος. Επειδή θα υποστηρίζει ότι η αγιότης είναι απηρχαιωμένο πράγμα. Είναι απηρχαιωμένο, γιατί απηρχαιωμένο είναι το Ευαγγέλιο. Δεν μπορεί το Ευαγγέλιο να κάνει αγίους. Αλλά, ο Θεός θα δίνει αγίους σε κάθε εποχή, για να δίδει την απάντηση ότι το Ευαγγέλιο δεν είναι απηρχαιωμένο».

« Ο έχων ώτα ακούειν, ακουέτω».

Ιερολογιώτατος Ιεροδιάκονος
Πατήρ Άγγελος Αγγελακόπουλος
Υποψήφιος διδάκτωρ του Τμήματος
Ποιμαντικής και Κοινωνικής
Θεολογίας του Α.Π.Θ.
Φάρσαλα 16-12-2010
Για την Αντιγραφή

π. Φώτιος Βεζύνιας
Τα σχόλια δικά σας......

Τετάρτη 29 Ιουνίου 2011

Ν Τ Ρ Ο Π Η !!!!!!!!!!!!

ΜΕ ΠΟΙΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΑΣΠΑΖΕΤΑΙ Η ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΤΟ ΧΕΡΙ ΤΟΥ . . . . . . . . ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΥ

ΚΛΙΚ ΕΔΩ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΤΑ ΑΙΣΧΗ

ΑΣ ... ΣΥΝΕΛΘΟΥΜΕ...

«ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ» Επιστολή στην εκκλησία της Λαοδίκειας
   14Kαι στον άγγελο της εκκλησίας στη Λαοδίκεια γράψε: Nα τι λέει ο Aμήν, ο Mάρτυρας ο αξιόπιστος και αληθινός, η δημιουργική αρχή της κτίσης του Θεού: 15 Tα ξέρω τα έργα σου, ότι ούτε κρύος είσαι ούτε ζεστός. Προτιμότερο θα ήταν να ήσουν είτε κρύος είτε ζεστός. 16 Mα επειδή είσαι χλιαρός, και δεν είσαι ούτε ζεστός ούτε κρύος, θα σε ξεράσω από το στόμα μου. ………
22 Όποιος έχει αφτιά ας ακούσει τι λέει το Πνεύμα στις εκκλησίες.  
ΛΙΓΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΤΑΠΕΙΝΑ ΚΑΤΑΤΙΘΕΜΕΝΕΣ
Είναι κοινός τόπος ότι και οι επτά επιστολές στις επτά εκκλησίες, όπως αναφέρονται στην Ιερά Αποκάλυψη, απευθύνονται διαχρονικά σ’ όλες τις κατά τόπους εκκλησίες. Και επειδή οι κατά τόπους Ορθόδοξες Εκκλησίες αποτελούν την Μίαν Αγίαν Καθολική και Αποστολική Εκκλησία, κατ’ εξοχήν λοιπόν εμείς είμαστε οι αποδέκτες των επτά επιστολών. Περιέχουν και οι επτά επιστολές θησαυρό παραινέσεων, συμβουλών, παρατηρήσεων, και επαίνων προς στις εκκλησίες, όμως σ’ αυτό το μικρό σημείωμα, ταπεινά θέλω να δούμε τι σημαίνει για μας αυτό το «ότι ούτε κρύος είσαι ούτε ζεστός».      Μήπως λοιπόν θα μπορούσαμε έτσι να χαρακτηρίσουμε την  στάση συνειδητής  «τάχα απάθειας και ανοχής», που κρατάμε  απέναντι σε πρόσωπα, συμπεριφορές, και γεγονότα, είτε σε προσωπικό επίπεδο είτε ως εκκλησία, ιδιαίτερα τις τελευταίες δεκαετίες, με σταδιακή αποκορύφωση αυτής της χλιαρότητας, στα τελευταία χρόνια. Μάλιστα αυτούς που δείχνουν μία, κάποια διαφοροποίηση σ’ αυτήν την χλιαρότητα τους αποκαλούν είτε φανατικούς, είτε ζηλωτές, ή ακόμα και ταλιμπάν. Και ας γίνω σαφής, για να αποφύγω όσο είναι δυνατόν, τον  χαρακτηρισμό του χλιαρού.  Ποιος μπορεί να μου δώσει μία σαφή απάντηση, χωρίς να μασάει τα λόγια του, στις εξής ερωτήσεις:
 1. Είναι η παπική οργάνωση, εκκλησία; 2. Έχουν οι παπικοί ιεροσύνη;   3. Ισχύουν τα παπικά μυστήρια; 4. Είναι οι άλλες αυτοαποκαλούμενες εκκλησίες, πράγματι εκκλησίες; 5. Με ποια σοβαρή σκέψη και προβληματισμό, δικαιολογούμε την συμμετοχή μας ως Ορθόδοξη Εκκλησία, στο Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών; 6. Τι είναι τελικά οι Εβραϊκές συναγωγές, καταραμένες και συναγωγές του Σατανά, όπως τις χαρακτηρίζει στις επτά επιστολές το Άγιο Πνεύμα, ή Ευλογημένες όπως τις αποκαλούν ακόμα και Ορθόδοξοι Πατριάρχες;. 7. Ισχύουν ή όχι οι Αποστολικοί κανόνες, και οι άλλοι κανόνες των Αγίων Οικουμενικών Συνόδων; 8. Είναι ή όχι η αφή της Ολυμπιακής φλόγας αναβίωση ειδωλολατρικών τελετών, και αν είναι, τι δουλειά έχει η Εκκλησία να ανακατεύετε με καταστάσεις που το λιγότερο μπερδεύουν τον κόσμο; 9.Στο όνομα τίνος ανοίγματος, ποιάς αγάπης, ποιού εκσυγχρονισμού, αναιρούμε τις νουθεσίες των Αγίων Πατέρων της Εκκλησίας και κάνουμε ότι μας κατέβει;
   Υπάρχουν κι’ άλλα ερωτήματα. Όμως αν οι απαντήσεις στις παραπάνω ερωτήσεις είναι αυτές που περιμένω, τότε είναι λυπηρό αλλά όλοι μας είμαστε χλιαροί. Ανεχόμαστε πράγματα και καταστάσεις, για τις οποίες Άγιοι Πατέρες της Εκκλησίας μας έφθασαν ακόμα και στο μαρτύριο. Είναι καιρός να «ΣΥΝ-ΕΛΘΟΥΜΕ» με την ουσιαστική σημασία της λέξεως, για να συνέλθουμε και να ξαναβρούμε τον Ορθό Δρόμο. Τον Δρόμο που έχει το Όνομα Του, κατά το «Εγώ ειμί η Οδός και η Αλήθεια και η Ζωή».
Χαίρετε εν Κυρίω
π. Φώτιος Βεζύνιας.

Υ.Γ. (Μην αφήνετε εμάς τους ποιμένες σας, να είμαστε χλιαροί. ΕΛΕΞΤΕ ΜΑΣ)

Δευτέρα 20 Ιουνίου 2011

ΜΗ ΣΚΙΑΖΕΣΤΕ ΣΤΑ ΣΚΟΤΗ! Η ΛΕΥΘΕΡΙΑ ΣΑΝ ΤΗΣ ΑΥΓΗΣ ΤΟ ΦΕΓΓΟΒΟΛΟ ΑΣΤΕΡΙ, ΤΗΣ ΝΥΧΤΑΣ ΤΟ ΞΗΜΕΡΩΜΑ ΘΑ ΦΕΡΕΙ..

ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΦΩΝΗ.. ΠΟΙΜΕΝΟΣ

Επιστολή Κυθήρων Σεραφείμ προς την Ιεραρχία

Επιστολή προς την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος, απέστειλε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κυθήρων κ. Σεραφείμ, ο οποίος αναφέρετε σε φλέγοντα εκκλησιαστικά θέματα, ζητώντας την άμεση παρέμβαση της Εκκλησίας.
Η ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΕΧΕΙ ΩΣ ΕΞΗΣ:
Μακαριώτατε άγιε Πρόεδρε, Άγιοι Συνοδικοί,
Εν πρώτοις προάγομαι και δια του παρόντος να ευχηθώ άπαξ έτι ταχείαν ανάρρωσιν και αποκατάστασιν της υγιείας Υμών, του Μακ. Προέδρου, και ακώλυτον συνέχισιν των πολυευθύνων καθηκόντων Υμών ως τε Πρωθιεράρχου και ως Προκαθημένου – Προέδρου της Ιεράς Συνόδου της Ελλαδικής ημών Εκκλησίας.
Εν συνεχεία ας μου επιτραπή, Μακαριώτατε και Άγιοι Συνοδικοί, να επισημάνω ακροθιγώς φλέγοντά τινα και επείγοντα καίρια εκκλησιαστικά θέματα, περί ων έγραψαν μεν πρεσβύτεροί τινες και σεβάσμιοι Αδελφοί Συνεπίσκοποι, δεν ηκούσθη όμως επισήμως και αρμοδίως η φωνή της Εκκλησίας, των Ανωτάτων Διοικητικών Οργάνων Αυτής.

1. Σο καυτόν και αγωνιώδες δια εκατομμύρια χριστιανών θέμα της Κάρτας του Πολίτη, περί ου πολλαί κινητοποιήσεις και πολλά δημοσιεύματα, εν οις και το προσφάτως απευθυνθέν εις Υμάς σχετικόν έγγραφον του Σεβ.Μητροπολίτου Καλαβρύτων και Αιγιαλείας κ. Αμβροσίου.
Στο εν θέματι νομοσχέδιον έχει κατατεθή προς ψήφισιν εις την Βουλήν των Ελλήνων, χωρίς προηγουμένως, συμφώνως προς την υπόσχεσιν του Υπουργού Εσωτερικών κ.Ιωάν. Ραγκούση, να τεθή εν σχεδίω υπ’ όψιν της Ιεράς ημών Συνόδου δια την έκφρασιν και διατύπωσιν των επ’ αυτού θέσεων της Εκκλησίας.
Η Ιερά Κοινότης του Αγίου Όρους έλαβε σαφή θέσιν επ’ αυτού και ημείς οι Επίσκοποι οι συγκροτούντες το Σώμα της Σεπτής Ιεραρχίας μας τηρούμεν σιωπήν μέχρι στιγμής.
2. Σα πλήθη των «αγανακτισμένων» συνανθρώπων μας προσβλέπουν εν πολλοίς με εμπιστοσύνην εις την Μητέρα Εκκλησίαν, όπου πολλοί καταφεύγουν δια τας βιοτικάς ανάγκας των και τον επιούσιον άρτον, αλλά και δια την ποθητήν διέξοδον από την ηθικήν και πνευματικήν κρίσιν, και δι’ αυτών από την διογκουμένην οικονομικήν τοιαύτην, παρά τα τυχόν αναφυόμενα εκκλησιαστικά σκάνδαλα και θλιβεράς τινας περιπτώσεις.
Προσβλέπουν δε εις την Μητέρα Εκκλησίαν, θεωρούντες Αυτήν ως την Κιβωτόν της σωτηρίας, την Σαμειούχον της Θείας Χάριτος, την Οικονόμον των Μυστηρίων του Θεού και την Θεματοφύλακα της σωζούσης Θείας Αληθείας, την κατέχουσαν την ασφαλή και βεβαίαν άγκυραν της πίστεως ημών.
Αποτελεί αύτη την μόνην ελπίδα και καταφυγήν και σωτηρίαν των.
Δια τούτο η ευθύνη ημών των Ποιμένων της Εκκλησίας μας είναι τρισμέγιστη και ακεραία, εάν δεν τυγχάνωμεν άξιοι και συνεπείς προς την αποστολήν μας η το χειρότερον, εάν τυχόν σκανδαλίζωμεν το πλήρωμα της Εκκλησίας μας, μη φυλάσσοντες ως κόρην οφθαλμού την αγίαν Ορθόδοξον Πίστιν και Παράδοσιν ανόθευτον η παραθεωρούντες την τήρησιν και ομολογίαν της ακραιφνούς δογματικής και εκκλησιολογικής διδασκαλίας της και τα Ευαγγελικά, ηθικά και πνευματικά διδάγματα και μηνύματα Αυτής.
Εάν και ημείς απογοητεύσωμεν τους «αγανακτισμένους» εις θέματα Ορθοδόξου Πίστεως και Παραδόσεως, εις θέματα απτόμενα της παραχαράξεως της αληθείας και της νοθείας του Ευαγγελικού σωτηρίου μηνύματος και εις θέματα εμπλοκής ημών εις τους πλοκάμους της αιρέσεως, της κακοδοξίας, της πλάνης και της κοινωνίας μετά των αιρετικών και ακοινωνήτων, τότε ουαί και αλλοίμονον, η κατάστασις θα είναι άνευ προηγουμένου ζοφερωτάτη και αθλιωτάτη και θα φθάσωμεν εις το ανθρωπίνως αδιέξοδον.
Ο Σεβ. Μητροπολίτης Πειραιώς κ. Σεραφείμ δια προσφάτων προς Υμάς εγγράφων επεσήμανε : α) την καινοτόμον εκτροπήν του ομοδόξου Πατριαρχείου ΢ερβίας εις την τέλεσιν του Ιερού Μυστηρίου του Βαπτίσματος, ουχί δια του παραδοσιακού τρόπου της τριπλής καταδύσεως και αναδύσεως, αλλά δια του ραντισμού (βάπτισμα Παπικών) η δι’ επιχύσεως ύδατος, ήτις, ούτως εχόντων των πραγμάτων καθιστά ατέλεστον το Ορθόδοξον Βάπτισμα και συνιστά εκτροχιασμόν εκ της Ορθοδόξου Παραδόσεως, μεθ’ όσων ούτος συνεπάγεται, και ύφαλόν τινα δια την ακώλυτον εκκλησιαστικήν κοινωνίαν μετά των λοιπών Ορθοδόξων Εκκλησιών, ως διεξοδικώς ανέλυσε το θέμα τούτο, και β) την αντικανονικήν συμμετοχήν δι’ αμφίων των εκπροσώπων των Παπικών και των Αρμενίων εις τον Ιερόν Πατριαρχικόν Ναόν της Πρωτοθρόνου Εκκλησίας της
Κωνσταντινουπόλεως, κατά τον Πατριαρχικόν Εσπερινόν της Αγάπης, οπότε αμφότεροι οι εκπρόσωποι, ενδεδυμένοι μετά των αμφίων των, ανέγνωσαν εις την γλώσσαν των το Ευαγγέλιον της Αγάπης, διελθόντες δια της Ωραίας Πύλης του Πατριαρχικού Ναού, ως εάν ήσαν κανονικοί Κληρικοί εν εκκλησιαστική κοινωνία.
Η πράξις αυτή, ανεπίτρεπτος και ασυγχώρητος από κανονικής απόψεως, αφού πρόκειται περί ακοινωνήτων ως προς ημάς λειτουργών - εκπροσώπων, είναι ανωτέρα της απλής συμπροσευχής και κατωτέρα της συλλειτουργίας και της συμμετοχής εις το κοινόν Ποτήριον. Και εάν η απλή συμπροσευχή («ει τις ακοινωνήτω, καν εν οίκω συνεύξηται, ούτος αφοριζέσθω» κατά τον 10ον Αποστολικόν Κανόνα) επισύρει τοιαύτην βαρείαν ποινήν, η εν τη επισήμω Θεία Λατρεία της κορυφαίας των Δεσποτικών εορτών συλλειτουργία, υπό την ευρυτέραν έννοιαν, πως κανονίζεται, αφού ουδείς απολύτως, ουδέ οι Πρωθιεράρχαι και Προκαθήμενοι των κατά τόπους Ορθοδόξων Εκκλησιών εξαιρούνται του Αποστολικού τούτου Κανόνος;
Ούτως δε εχόντων των πραγμάτων και ενταύθα παρακωλύεται η εκκλησιαστική κοινωνία, όταν «μεταίρωνται όρια αιώνια, α οι Πατέρες έθεντο». Και όταν τούτο, αντί να συντελέση εις την αληθή κατά Θεόν προσέγγισιν και κοινωνίαν, μόνον προβλήματα συνειδήσεως και ενοχάς εκ της παραβιάσεως των Ιερών Κανόνων επισωρεύει, κλονισμόν εμπιστοσύνης προξενεί και σκανδαλισμού πρόξενος γίνεται επ’ απωλεία ψυχών, «υπέρ ων Χριστός απέθανε».
3. Έτερος Αδελφός εν Κυρίω, ο Σεβ. Μητροπολίτης Γλυφάδας κ. Παύλος, παρακαλών δια του υπ’ αριθ. 484/12-4-2011 εγγράφου του προς την Δ.Ι.Σ. «όπως αι αποφάσεις της Συνοδικής Επιτροπής επί των Διορθοδόξων και των Διαχριστιανικών Σχέσεων α) περί της συμμετοχής της Εκκλησίας της Ελλάδος εις το Παγκόσμιον Συμβούλιον Εκκλησιών και β) περί του Διαλόγου μετά των Ρωμαιοκαθολικών, των Διαμαρτυρομένων και πάσης άλλης ομάδος εκτός Εκκλησίας, εγκεκριμέναι ήδη υπό της Δ.Ι.Σ., λόγω των εν αυταίς εξαιρετικώς σοβαρών διαλαμβανομένων θεμάτων και πνευματικών συνεπειών, εισαχθώσι προς έγκρισιν εις το Σώμα της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος<, απεδοκιμάσθη υπό νεωτέρου συνεπισκόπου μας, ενώ αι προτάσεις του είναι ορθαί και ενδεδειγμέναι.
4. Αι επίκαιροι και επείγουσαι προτάσεις των σεβ. Μητροπολιτών Καλαβρύτων και Αιγιαλείας κ.Αμβροσίου και Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανής και Κονίτσης κ.Ανδρέου δια τον διορισμόν νέων Εφημερίων και την μισθοδοσίαν του Ιερού Κλήρου, δέον να τύχουν ιδιαιτέρας προσοχής και
5. Η πατερική τοποθέτησις του Σεβ. Μητροπολίτου Γόρτυνος και Μεγαλοπόλεως κ.Ιερεμίου κατά της «μεταπατερικής» θεολογίας και των «μεταπατερικών» θεολόγων, ως ούσης βλασφημίας κατά του Αγίου Πνεύματος, (ήτις και κατ’ ουσίαν τοιαύτη τυγχάνει), είναι ορθή και αξιοπρόσεκτος.
Παρόμοιόν τι συμβαίνει και με την συναφή αρχήν της «μετανεωτερικότητας», προτεσταντικής υφής και αφετηρίας ουσών αμφοτέρων, εφ’ όσον άπαντα τα θεολογικά θέματα επαναπροσδιορίζονται διαρκώς κατ’ αυτήν (αποκλειομένης ούτω πως της στερεάς και αμεταθέτου Ορθοδόξου Παραδόσεως) επί νεωτέρων βάσεων και δεδομένων.
Μακαριώτατε, Άγιοι Συνοδικοί,
Σαπεινώς φρονώ ότι δι’ άπαντα τα ανωτέρω, δι’ α τυγχάνω σύμψηφος μετά των προειρημένων Σεβ. Μητροπολιτών και εκθύμως συνυπογράφω τας θέσεις των, δέον να τοποθετηθή επισήμως και υπευθύνως η Ιερά ημών Σύνοδος, εφ’ όσον αυτά είναι λίαν σοβαρά θέματα και απασχολούν εναγωνίως το Χριστεπώνυμον Πλήρωμα της Αγιωτάτης ημών Εκκλησίας και ακολούθως η Σεπτή ημών Ιεραρχία.
Μη αφήσωμεν, προς Θεού, τα υπεράνω όλων ύψιστα δογματικά και εκκλησιολογικά θέματα «εις το έλεος του Θεού», διότι έχομεν βαρυτάτας ευθύνας.
Δεν είναι ιδιωτικαί υποθέσεις των κατά τόπους ομοδόξων Εκκλησιών, αλλά κοιναί, καθολικαί και πανορθόδοξοι, διότι τα θέματα αυτά εκπηγάζουν εκ του Ιερού Ευαγγελίου και της καθόλου Αγίας Γραφής, εκ των κοινών Ιερών Κανόνων και των κοινών ιερών δογμάτων της Ορθοδόξου Πίστεώς μας.
Όταν π.χ. μία ομόδοξος Εκκλησία προβαίνει εις συμπροσευχάς μετά ετεροδόξων, αιρετικών η και αλλοθρήσκων, όταν προσφέρη τα άγια Μυστήρια εις τους, κατά το Κανονικόν Δίκαιον της Εκκλησίας μας, ακοινωνήτους, όταν συλλειτουργή μετ’ αυτών, κατά κυριολεξίαν η με την ευρυτέραν έννοιαν της λέξεως εν ώρα Θείας Λατρείας, και αν τυχόν δεχθή, Θεός φυλάξοι, τον γάμον η την χειροτονίαν ομοφυλοφίλων η την κατάργησιν των κωλυμάτων Ιερωσύνης κλπ, τότε αι λοιπαί ομόδοξοι Εκκλησίαι δια να έχουν ακώλυτον την εκκλησιαστικήν κοινωνίαν μετ’ αυτής υποχρεούνται να ανακαλέσουν αυτήν εις την τάξιν.
Και αυτό δεν θα αποτελή το παράπαν ανάμειξιν εις τα εσωτερικά πράγματα μιας Σοπικής ομοδόξου Εκκλησίας.
Εάν λίαν προσφάτως διεκόπη η εκκλησιαστική κοινωνία μεταξύ δύο Ορθοδόξων Πατριαρχείων δια τι θέμα κανονικής μεν τάξεως, αλλ’ ουχί και δογματικόν, μετά πόσης ευαισθησίας και μεθ’ οποίου φόβου Θεού και τρόμου πρέπει να διαχειριζώμεθα τα ως άνω μείζονα θεολογικά και δογματικά θέματα;
Εξαιτούμενος την υμετέραν κατανόησιν και τον διακριτικόν χειρισμόν των ως άνω φλεγόντων και επικαίρων θεμάτων επ’ αγαθώ του Χριστεπωνύμου της Εκκλησίας ημών Πληρώματος διατελώ,
Μετά βαθυτάτου σεβασμού
Ελάχιστος εν Επισκόποις
† Ο Κυθήρων Σεραφείμ

διά την αντιγραφήν και το ακόλουθον
π. Φώτιος Βεζύνιας

Δόξα Σοι των δείξαντι το φώς, δόξα εν υψίστοις θεώ, και επι γής ειρήνη, εν ανθρώποις ευδοκία.

Χαίρετε εν Κυρίω.

Ήμουν πολύ λυπημένος χθές. Δεν ήξερα με ποιόν τρόπο θα διάβαζα μπροστά στα πνευματικά μου παιδιά το Ανακοινωθέν της Διαρκούς Ιεράς Συνόδους μας. Είναι οδυνηρή η έλλειψη  "ΜΠΡΟΣΤΑΡΗΔΩΝ". 
Η σημερινή ανακοίνωση του  Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Καλαβρύτων φέρει μέσα της το μήνυμα της ελπίδας ότι η Αγιοτόκος Πατρίδα μας, δεν έχει αφεθεί έρμαιο στα χέρια και τους σκοπούς των σκοτεινών δυνάμεων. Ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός στο πρόσωπο τέτοιων ηγετών θα δώσει τους μπροστάρηδες που όλος ο κόσμος ψάχνει. ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ

Για την αντιγραφή από
romfea.gr
π. Φώτιος Βεζύνιας

Πέμπτη 9 Ιουνίου 2011

Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΗΣ ΕΠΙΚΡΑΤΗΣΗΣ ΤΟΥ ΨΕΥΔΟΥΣ.

Γέροντας Αθανάσιος Μυτιληναίος, Ο Οικουμενισμός είναι ο τελευταίος πρόδρομος του Αντιχρίστου

Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ ΠΡΟ∆ΡΟΜΟΣ ΤΟΥ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΥ
του Γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου,
2
Να ξέρετε ότι ο Οικουμενισμός είναι ο τελευταίος πρόδρομος του Αντιχρίστου· διότι όταν θα γίνη μία ισοπέδωσις θρησκευτική και πολιτική – κυβερνητική, θα υπάρξη ένας μόνον που θα κυβερνήση τον κόσμον, αυτός ο ένας, κατά την Αγίαν Γραφήν και τους Πατέρες, θα είναι ο Αντίχριστος. Παράλληλα έρχονται τα πρωτόκολλα των Σοφών της Σιών, που είναι προϊόν των Εβραίων και ανεξάρτητα από την Αγία Γραφή, να επιβεβαιώσουν την θέση των Πατέρων.
Έτσι ο Οικουμενισμός, χωρίς περιστροφές , χαρακτηρίστηκε από τους μεγαλύτερους θεολόγους της εποχής μας, όπως από τον μακαρίτην πατέρα Ιουστίνο Πόποβιτς, Σέρβο, αλλά και από άλλους επιφανείς θεολόγους, αντίχριστον σύστημα.
Έτσι και ο Ναβουχοδονόσορ θέλησε να δημιουργήσει έναν θρησκευτικόν οικουμενισμόν. Βλέπει δηλαδή κανένας ότι οι ρίζες των πραγμάτων που επιχειρούνται στην εποχή μας δεν είναι καινούργιες, είναι παλιές και πολύ βαθειές, ανήκουν μέσα στην Ιστορία. Αλλά ο Ναβουχοδονόσορ ήθελε να επιτύχη και κάτι άλλο· ήθελε να επιτύχη μίαν εθνική ενότητα, η οποία θα επιτυγχάνονταν αν όλοι οι υπό την κατοχήν του λαοί λάτρευαν τον θεόν Μαρδούχ…
Ξέρουμε ότι οι Ρωμαίοι αυτοκράτορες θεοποιούσαν τον εαυτόν τους. Η θεοποίησίς των δεν είχε απλώς θρησκευτικόν χαρακτήρα, αλλά και πολιτικόν· διότι μόλις ανακηρύσσετο ένας αυτοκράτωρ, αμέσως έφτιαχναν αγάλματά του σ’ όλη τη ρωμαϊκή επικράτεια, και διετάσσοντο όλοι, οι υπό την κατοχήν λαοί να προσκυνούν το άγαλμα του θεού αυτοκράτορος και να προσφέρουν εις αυτό θυσίες. Γιατί; Χάριν πολιτικής ενότητος. Είναι κάτι ανάλογο που σήμερα συμβαίνει με την Ε.Ο.Κ.. Προσέξετε να ιδήτε.
Σας είπα ότι αυτά δεν είναι καινούργια πράγματα αλλά πολύ πολύ παλιά. Η Ε.Ο.Κ. είναι ένας οικονομικός οργανισμός. Φαινομενικά είναι κάτι τέτοιο, ενώ στην πραγματικότητα είναι κάτι πολύ περισσότερο. Αν ανοίξετε την παλιά εγκυκλοπαίδεια του Πυρσού θα βρείτε ένα πολύ μεγάλο άρθρο – δυο-τρεις σελίδες μεγάλες – που αναφέρεται σ’ αυτήν την απόπειρα της Ηνωμένης Ευρώπης, ευθύς μετά τον πρώτον παγκόσμιον πόλεμον. Ξεκινάει με χαρακτήρα οικονομικό αλλά αποβλέπει τελικά στην δημιουργία μιας πολιτικής ευρωπαϊκής ενότητας.
Ας υποθέσουμε ότι υπάρχει ένας γεωργικός συνεταιρισμός συλλογής σιταριού και όλοι οι παραγωγοί παραδίδουν το σιτάρι τους σ’ αυτόν. Φαντασθείτε τώρα ο συνεταιρισμός – πέραν του σκοπού ιδρύσεώς του – ν’ αρχίση να ορίζη για όλους τους συνεταιριζόμενους έναν κοινό τρόπο ζωής. Η ενέργεια αυτή δεν θα σας φαίνονταν παράξενη και αδιανόητη; Ασφαλώς ναι, γιατί, ενώ άλλα προβλέπει το καταστατικό, άλλα τους ζητιούνται στη συνέχεια, που αφορούν την προσωπική, οικογενειακή και κοινωνική ζωή τους, πράγμα που ούτε ενέκριναν ούτε υπέγραψαν.
Και μπορεί ο γεωργικός συνεταιρισμός να μην παρεκκλίνη από τους οικονομικούς προσανατολισμούς, δεν συμβαίνει όμως το ίδιο με τον οικονομικό συνεταιρισμό που λέγεται Ε.Ο.Κ. Βλέπεις να έρχεται και να λέει στη Βουλή των Ελλήνων να εισάγη αυτόν τον νόμο, ή εκείνον ή τον άλλον… Φερ’ ειπείν: οι Χιλιασταί θα κινούνται έτσι, οι ομοφυλόφιλοι – με το συμπάθειο – έτσι… Γι’ αυτά θα γίνη νόμος και θα αμνηστευθούν η μοιχεία, οι αμβλώσεις και οι εκτρώσεις. Κανένας δεν θα καταδικάζεται (γιατρός, ζευγάρια) κι ας συνέπραξαν στο έγκλημα.
Και όλα αυτά γιατί; Για να έχωμε προσαρμογή με την Ευρώπη από νομοθετικής πλευράς, λένε. Γιατί; Για ποιόν λόγο; Έτσι πρέπει!
Αν θέλουμε να ‘χωμε Ενωμένη Ευρώπη πρέπει να σκεφτόμαστε όλοι το ίδιο!...
3
Έτσι, ανοίγουμε διάπλατατες πόρτες και δεχόμεθα τους ανθρώπους όπως είναι.Είμεθα έτοιμοι να κάνωμε κάθε αβαρία – μα κάθε αβαρία! – ακόμη να αμνηστεύσωμε και την πορνεία – το ξανατονίζω· να αμνηστεύσωμε την πορνεία των ανθρώπων διότι δήθεν κατανοούμε τον κόσμον. – Ακούτε; «κατανοούμε τον κόσμον»! – και ότι θα πρέπει με κάθε τρόπο να τον βοηθήσουμε, κάνοντας «στραβά μάτια» σ’ εκείνα τα οποία έχει! Έτσι, θα δεχθούμε σιωπηρά και την έκτρωσι και άλλα πράγματα!...Μη νομίζετε, αγαπητοί μου, πως είναι ουτοπιστικά αυτά που σας λέγω. Αυτά γίνονται σήμερα! Αν ξέρατε πώς σκεφτόμαστε! Αν ξέρατε πώς σκέφτονται τα μυαλά των κληρικών!
Οι ποιμένες… και δεν ομιλώ για τους ευρωπαίους ποιμένες του προτεσταντικού και του ρωμαιοκαθολικού κόσμου. Ω, εκεί υπάρχει… Φρίξον ήλιε! Ομιλώ για μας! Για μας!...
2. Απόσπασμα από ομιλία στην “Αποκάλυψη” (15-11-81)
3. Απόσπασμα από ομιλία στην “Αποκάλυψη (29-3-81)
-«Αγώνας» Αρ. φύλλου 169 -Μάϊος 2011.
Διά την αντιγραφήν απο "ΑΚΤΙΝΕΣ"
π. Φώτιος Βεζύνιας