(Θα μπορούσε να είναι
…)
Γράφει ο Σάββας Ηλιάδης Δάσκαλος Κιλκίς
Κάποτε
ο Μεμίς Αγάς, ένας άνθρωπος πολύ φιλάργυρος, αρρώστησε βαριά. Η γυναίκα του
φώναξε αμέσως τον γιατρό, για να δει τι είχε. Εν τω μεταξύ ο Μεμίς Αγάς έστειλε
κρυφά τον εγγονό του, να φωνάξει τον γέροντα Ιμάμη.
Έπειτα από λίγο ο Ιμάμης και ο γιατρός βρίσκονταν στο δωμάτιο του Μεμίς
Αγά. Ο Μεμίς Αγάς ρώτησε πρώτα τον γιατρό πόσο θα στοιχίσει η θεραπεία του,
επισκέψεις και φάρμακα μαζί. Ο γιατρός του είπε ότι η αρρώστια του ήταν πολύ
βαριά και ότι η θεραπεία του θα στοίχιζε τουλάχιστον 200 έως 250 γρόσια. Γύρισε
έπειτα προς τον Ιμάμη και τον ρώτησε πόσο θα στοίχιζε η κηδεία του, αν τυχόν
πέθαινε. Ο Ιμάμης του είπε ότι θα στοίχιζε 40 γρόσια. Τότε λοιπόν, γύρισε ο
Μεμίς Αγάς προς τον γιατρό και του λέει:
