Ο Συσχηματισμός μετά του «αιώνος» και η απάτη αυτού, του απατεώνος!

Γράφει ο Σάββας Ηλιάδης Δάσκαλος Κιλκίς

 

     Εκπέσαμε! Εκπέσαμε της οδού και του προορισμού μας! Επτωχεύσαμεν σφόδρα! Συσχηματιστήκαμε μετά του παρόντος αιώνος, του απατεώνος και εισπράττουμε τα επίχειρα αυτής της εκπτώσεως. Σύμφωνα με την διδασκαλία της Αγίας Γραφής, αλλά και της αγίας Παραδόσεως της Εκκλησίας μας, ο προορισμός του ανθρώπου είναι να γίνει, με τη χάρη του Θεού, «σύμμορφος τῆς εἰκόνος τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ». (Ρωμ. 8,29). Ή όπως ακριβώς λέει ο άγιος Θεοφύλακτος Βουλγαρίας: «Αυτό που είναι ο Μονογενής Υιός κατά φύση, αυτό να γίνει ο άνθρωπος κατά χάρη». Πώς όμως μας το δίδαξαν αυτό οι άγιοι της Εκκλησίας μας; Μας το δίδαξαν, πολιτευόμενοι κατά τις εντολές του Ευαγγελίου.

Η Αλήθεια δεν έχει ανάγκη τον άνθρωπο, αλλά ο άνθρωπος έχει ανάγκη την Αλήθεια!

Ο Αίσωπος και … : «Η Αλήθεια της Εκκλησίας εν τη ερήμω»!

Γράφει ο Σάββας Ηλιάδης, δάσκαλος Κιλκίς

 

Μύθος του Αισώπου: «Ο οδοιπόρος και η Αλήθεια»

Ὁδοιπορῶν τις ἐν ἐρήμῳ εἷρε γυναῖκα μόνην κατηφῆ ἑστῶσαν, καί φησιν αὐτῇ· «Τίς εἶ»;  Ἡ δὲ ἔφη· «Ἀλήθεια». «Καὶ διὰ ποίαν αἰτίαν τὴν πόλιν ἀφεῖσα τὴν ἐρημίαν οἰκεῖς»;  Ἡ δὲ εἶπεν· «Ὅτι τοῖς πάλαι καιροῖς παρ’ ὀλίγοις ἦν τὸ ψεῦδος· νῦν δὲ εἰς πάντας ἀνθρώπους ἐστίν, ἐάν τι ἀκούειν καὶ λέγειν θέλῃς».

Ὅτι κάκιστος βίος καὶ πονηρὸς τοῖς ἀνθρώποις ἐστίν, ὅτε τὸ ψεῦδος προκρίνεται τῆς ἀληθείας.

Νεοελληνική απόδοση: Ένας άνθρωπος που περπατούσε στην ερημιά, συνάντησε μια γυναίκα, που στεκόταν μόνη της και με κατσουφιασμένη όψη. Την χαιρέτησε και τη ρώτησε ποια είναι. Εκείνη είπε: «Είμαι η Αλήθεια».  «Και για ποιο λόγο άφησες την πόλη και κατοικείς μόνη σου στην ερημιά;». «Διότι παλιότερα το ψέμα βρισκόταν σε λίγους μόνο. Τώρα έχει καταλάβει τις ψυχές όλων των ανθρώπων. Και, αν θέλεις να ανταλλάξεις λόγο με οποιονδήποτε, θα δεις ότι όλοι έχουνε μέσα τους την ψευτιά. Γι' αυτό με βλέπεις λυπημένη να κατοικώ στις ερημιές, αφού δεν με αφήνουνε να πλησιάσω όπου κατοικούν άνθρωποι».

Πατριάρχης Αλεξανδρείας κ. Θεόδωρος προς τον Κόπτη πατριάρχη: «Οι Εκκλησίες μας είναι μία Εκκλησία, με Αρχηγό τον Ιησού Χριστό».

 

Πατριάρχης Αλεξανδρείας κ. Θεόδωρος προς τον Κόπτη πατριάρχη:

«Οι Εκκλησίες μας είναι μία Εκκλησία, με Αρχηγό τον Ιησού Χριστό».

Γράφει ο Σάββας Ηλιάδης. Δάσκαλος. Κιλκίς.

 

     Το προηγούμενο κείμενο που δημοσιεύσαμε, με τίτλο: «Τα αίτια της πτώσεως της Δύσεως είναι κυρίως και πρωτίστως δογματικά», από το βιβλίο «Η ΜΥΣΤΙΚΗ ΘΕΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ», του Βλαδίμηρου Λόσκυ, αποτελούσε ουσιαστικά απάντηση στην γνώμη που εξέφρασε ο πατριάρχης Βαρθολομαίος, σχετικά με τις προοπτικές και τον τελικό στόχο του Φαναρίου, για την ένωση με τον παπισμό: Ότι δηλαδή, λόγοι ιστορικοί συνετέλεσαν στην αποκοπή του από την Εκκλησία και άρα η ένωση είναι αναπόφευκτη!    

Βλαδίμηρος Λόσκυ: Τα αίτια της πτώσεως της Δύσεως είναι κυρίως και πρωτίστως δογματικά

Απόδοση στην νεοελληνική-επιμέλεια: Σάββας Ηλιάδης Δάσκαλος Κιλκίς

     Ο δεύτερος προσδιορισμός του θέματός μας περιορίζει θα λέγαμε τον χώρο: η χριστιανική Ανατολή ή ακριβέστερα η Ορθόδοξη Εκκλησία της Ανατολής θα είναι το πεδίο των μελετών μας περί της μυστικής θεολογίας. Οφείλουμε να αναγνωρίσουμε ότι ο περιορισμός αυτός είναι κάτι τεχνητό. Πράγματι, το σχίσμα μεταξύ χριστιανικής Ανατολής και Δύσεως χρονολογείται από των μέσων του 11^ου αιώνος. Οτιδήποτε προηγείται χρονικώς, αποτελεί κοινό θησαυρό αδιαίρετο των δύο διαιρεμένων τμημάτων. Η Ορθόδοξη Εκκλησία δεν θα ήταν αυτή που είναι, αν δεν είχε τον Άγιο Κυπριανό, τον Άγιο Αυγουστίνο, τον Μέγα Γρηγόριο, όπως και η Ρωμαιοκαθολική εκκλησία δεν μπορεί να αγνοήσει τον Άγιο Αθανάσιο, τον Άγιο Βασίλειο, τον Κύριλλο Αλεξανδρείας. Επομένως, όταν θέλει κάποιος να μιλήσει περί της μυστικής θεολογίας της Ανατολής ή της Δύσεως, τοποθετείται πάνω στα ίχνη της μιας εκ των δύο παραδόσεων, οι οποίες παραμένουν μέχρις ενός σημείου δυο τοπικές παραδόσεις της μιας Εκκλησίας και μαρτυρούν μία και μόνη χριστιανική αλήθεια, αλλά οι οποίες στη συνέχεια διαιρούνται και δίνουν τόπο σε δυο διαφορετικές δογματικές θέσεις, ασυμβίβαστες σε πολλά σημεία. Μπορούμε να αποφανθούμε περί των δύο παραδόσεων,  τοποθετoύμενοι επί ουδετέρου εδάφους, εξ ίσου ξένου προς την μία όσο και προς την άλλη;

Ιωσήφ ο Βρυέννιος, ο εμπνευστής και το πρότυπο των αγώνων του αγίου Μάρκου του Ευγενικού κατά της αιρέσεως του Παπισμού.

 

Νεοελληνική απόδοση – Επιμέλεια: Σάββας Ηλιάδης Δάσκαλος Κιλκίς

Στις 19 Ιανουαρίου, η Εκκλησία μας τιμά την μνήμη του οσίου Μάρκου του Ευγενικού, Μητροπολίτου Εφέσου και υπερμάχου της Ορθοδόξου πίστεως. Αυτού που στην σύνοδο Φεράρας-Φλωρεντίας, «μονώτατος» ακύρωσε τις αποφάσεις της, μη υποκύπτοντας στα θελήματα του Πάπα. Οι ημέρες είναι πονηρές, ο Οικουμενισμός σαρώνει και οι δεξιοτέχνες  διάκονοί του, ιεράρχες και πολιτικοί, φτάνουν στην κορύφωση του έργου τους, αφού προ ολίγου ανακοίνωσαν και την έλευση του Πάπα στην Ελλάδα. Και όλα αυτά, δίχως δυστυχώς ο λαός να γνωρίζει ποιος είναι ο τελικός σκοπός τους. Γι` αυτό δημοσιεύουμε ένα απόσπασμα από το βιβλίο του μακαριστού Νικολάου Βασιλειάδη: «Ο ΑΓΙΟΣ ΜΑΡΚΟΣ Ο ΕΥΓΕΝΙΚΟΣ ΚΑΙ Η ΕΝΩΣΙΣ ΤΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ», για ψυχική ωφέλεια, αφύπνιση και προβληματισμό και ετοιμότητα:

 

     «Οι αξιώσεις και οι βλέψεις της εγωιστικής «δυτικής οφρύος» επί της Ανατολικής Ορθοδόξου Εκκλησίας ήταν καταφανείς από τον Δ΄ ακόμη αιώνα. Όταν ο Μέγας Κωνσταντίνος όρισε ως πρωτεύουσας του Ανατολικού Ρωμαϊκού κράτους την Κωνσταντινούπολη, η Δύση δεν είδε με καλό μάτι αυτόν τον χωρισμό, φοβούμενη πως θα γίνει το θρησκευτικό κέντρο του Χριστιανισμού.

Τι δώρα μπορούμε να προσφέρουμε στον Χριστό, αντίστοιχα με τα δώρα των Μάγων

 

Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου: ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΓΥΜΝΑΣΜΑΤΑ –ΜΕΛΕΤΗ ΚΒ΄ (γ)

 

Νεοελληνική απόδοση - Επιμέλεια: Σάββας Ηλιάδης, Δάσκαλος  Κιλκίς

Στον απόηχο των μεγάλων εορτών του δωδεκαημέρου - εχθές αποδόθηκε η εορτή των Θεοφανείων – και αποχαιρετώντας τες με πνευματική χαρά αλλά και νοσταλγία, αξίζει να μείνουμε για λίγο ακόμη στα γεγονότα και στα πρόσωπα αλλά και  στα ωφέλιμα διδάγματα, τα οποία «εξορύσσει» και μας προσφέρει η γραφίδα του αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου:

1. «… Αν εσύ αδελφέ, που διαβάζεις αυτά που γράφω, είσαι φτωχός, πρόσφερε στον νεογέννητο βασιλιά Ιησού,

      α). σαν χρυσάφι το επιθυμητικό μέρος της ψυχής σου, δηλαδή, πρόσφερέ του μια καρδιά και θέληση, που θα είναι  καθαρή σαν χρυσάφι,  καθαρή από κάθε κακή επιθυμία και όρεξη, όλη  να ποθεί τα ουράνια, όλη να κλίνει προς τα πνευματικά πράγματα, όλη να καίγεται μόνο από την αγάπη του Ιησού και όχι από κανένα άλλο γήινο πράγμα. Και απλώς και με λίγα λόγια, να μπορείς και συ με όλη σου την καρδιά, με όλα τα θελήματά της και τις επιθυμίες της , να λες εκείνο που είπε ο Δαβίδ «Κύριε, ἐναντίον σου πᾶσα ἡ ἐπιθυμία μου». (Ψαλμ. 37,10). Διότι, γι` αυτόν τον λόγο πρόσταξε και ο Θεός στο Λευιτικό να προσφέρονται σ` αυτόν , όχι μόνο το ξύγκι των νεφρών αλλά και τα δυο νεφρά μαζί` «καὶ τοὺς δύο νεφροὺς καὶ τὸ στέαρ τὸ ἐπ᾿ αὐτῶν, τὸ ἐπὶ τῶν μηρίων, καὶ τὸν λοβὸν τὸν ἐπὶ τοῦ ἥπατος σὺν τοῖς νεφροῖς περιελεῖ». (Λευ. 3, 4), το οποίο, καθώς ερμηνεύει ο μέγας Βασίλειος στον λόγο του Περί Παρθενίας, δείχνει ότι πρέπει να προσφέρουμε στον Θεό ως δώρο, όχι μόνο κάθε λογής επιθυμία σαρκική, αλλά ακόμη και αυτά τα όργανα και μέλη από τα οποία προέρχεται αυτή η επιθυμία και η παραγωγή του σπέρματος, από το τι είδους είναι οι νεφροί. Όσο για τα νεφρά, όχι μόνο το λίπος τους παραδίδουν στη φωτιά αλλά και αυτά τα ίδια, καθώς λέγοντας και χωρίς νεφρά, εννοεί πως μπορούν να ζήσουν χωρίς γάμους. Γι` αυτό και ο Δαβίδ, προσφέροντας στον Θεό, όχι μόνο κάθε επιθυμία του αλλά και αυτά τα νεφρά , τα πρώτα όργανα της επιθυμίας, έλεγε, «ὅτι σὺ ἐκτήσω τοὺς νεφρούς μου, Κύριε». (Ψαλμ. 138, 13).

Ο Χριστός δίδαξε με την ζωή του την υπακοή των παιδιών προς τους γονείς

 

Νεοελληνική απόδοση – Επιμέλεια: Σάββας Ηλιάδης Δάσκαλος Κιλκίς

 

Τώρα, που τελεἰωσαν οι διακοπές και ξαναρχίζουν τα σχολεία και μαζί ο αγώνας των παιδιών στο έργο της μαθητείας και της υπακοής στους γονείς και στους δασκάλους, δημοσιεύουμε, με αγάπη και αγωνία, ένα μικρό πόνημα, ώστε να στηριχτούν από τον φωτισμένο λόγο του αγίου. Ένα απόσπασμα διδακτικό και ψυχωφελές, από την ΚΓ΄ Μελέτη του βιβλίου «ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΓΥΜΝΑΣΜΑΤΑ», του Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου.

Σκέψου, αδελφέ, ότι ο Δεσπότης των απάντων, στον οποίο υπακούουν όλα τα όντα, αυτός τήρησε αυστηρή και μάλιστα υπερβολική υπακοή στους γονείς του, για τρεις λόγους. α). Για τα πρόσωπα στα οποία την έκανε, β). για την διάρκεια του χρόνου, που την έκανε και γ). για την ποιότητά της.

 

     1. Πρώτα λοιπόν, κράτησε με υπερβολή την υπακοή ο Κύριος στα πρόσωπα, στα οποία την έκανε, διότι θα ήταν αρκετό και μόνο, αν έκανε υπακοή στην αγιότατη μητέρα του, καθώς αυτή ήταν η κατά φύση μητέρα του, η οποία τον συνέλαβε με το άχραντο αίμα της και τον κράτησε εννιά μήνες στην κοιλιά της και τον έθρεψε με το γάλα της. Γι` αυτό είχε χρέος απαραίτητο να κάνει υπακοή σ` αυτήν, καθότι είναι γνήσιος και αληθινός γιος της  και μάλιστα ο νομοθέτης της Ε΄ εντολής του Δεκαλόγου, που λέει: «τίμα τὴν μητέρα σου, ἵνα εὖ σοι γένηται» (Εξόδ. 20,12) και του : «υἱέ, μὴ ἀπώσῃ θεσμοὺς μητρός σου» (Παρ. 1,8) και του : «ὁ εἰσακούων Κυρίου ἀναπαύσει μητέρα αὐτοῦ» (Σειράχ 3,6).

Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου: ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΓΥΜΝΑΣΜΑΤΑ – ΜΕΛΕΤΗ ΚΒ΄ (β) «Ο ι μάγοι ακολούθησαν την οδοιπορία τους με σταθερότητα και μεγαλοψυχία»

 

Απόδοση στην Νεοελληνική- Επιμέλεια: Σάββας Ηλιάδης, Δάσκαλος

   Σκέψου, αδελφέ, την σταθερότητα και την μεγαλοψυχία που έδειξαν οι Μάγοι, ακολουθώντας την οδοιπορία τους, παρόλο που βρήκαν τόσα εμπόδια εναντίον τους, μέσα στην Ιερουσαλήμ . Διότι α΄ μεν κρύφτηκε το αστέρι που ήταν μια μεγάλη παρηγοριά στο δρόμο τους`  β΄ δε ταράχτηκε όλη η πόλη των Ιεροσολύμων με αυτό το μήνυμα που έφεραν και γ΄ διότι ο Ηρώδης ο βασιλιάς, που ήταν θανάσιμος εχθρός του νέου βασιλιά, δηλαδή του Χριστού, έγινε έξαλλος από τον θυμό του. Οι μάγοι όμως δεν έδειξαν μικροψυχία για όλα αυτά και καθόλου δεν φοβήθηκαν, που ήταν τόσο λίγοι και βρίσκονταν μέσα σε ένα ολόκληρο και ξένο βασίλειο. Αλλά, αντί για το αστέρι, που τους έλειψε στο δρόμο τους, τρέχουν στους διδασκάλους και τους ρωτούν, για να τους οδηγήσουν και πηγαίνουν στην αυλή ενός τυράννου υπερήφανου και αιμοβόρου και ζητούν με μεγάλη τόλμη και μεγαλοψυχία, για να μάθουν πού γεννιέται ο νέος βασιλιάς. «ἰδοὺ μάγοι ἀπὸ ἀνατολῶν παρεγένοντο εἰς Ἱεροσόλυμα  λέγοντες· ποῦ ἐστιν ὁ τεχθεὶς βασιλεὺς τῶν Ἰουδαίων;» (Ματθ. β,2). Ω, τόλμη θαυμαστή! Ω, μεγαλοψυχία, άξια ουρανίων επαίνων!

«… τὰ τοσαῦτα κακὰ εἰρήνην προσαγορεύουσιν»! (Σοφ. Σολ. 14,22)

Ζιγαβηνός: «δεί πρώτον αποκοπήναι το ανιάτως έχον, είτα το λοιπόν ειρηνεύσαι προς τε εαυτό και προς τον Θεόν».

 

Γράφει ο Σάββας Ηλιάδης Δάσκαλος Κιλκίς

      Τοιαύτα και τοσαύτα κακά ενεργούνται επί των ημερών μας από την αίρεση του οικουμενισμού στους κόλπους της ορθόδοξης Εκκλησίας, ων αριθμός ουκ έστιν. Τα πάντα δε ουχί κρυφίως και εν παραβύστω, αλλά έμπροσθεν των οφθαλμών της υφηλίου απάσης και γυμνή τη κεφαλή πλέον. Η εκκλησιαστική ιστορία σημαδεύεται από γεγονότα, τα οποία γράφονται ανεξίτηλα στις σκοτεινές σελίδες της. Παρ` όλα αυτά, φαίνεται πως επικρατεί παντού ησυχία! Φαίνεται! Ησυχία, μέχρι φοβερής ανησυχίας! Ως να μην συμβαίνει τίποτε το ιδιαίτερο, τίποτε το φοβερό και καταστροφικό. Κλήρος και λαός συνεχίζει την πορεία του, ως να μην διακυβεύεται τίποτε ζωτικό από την ιερή Ιστορία του, από την αγία Πίστη του.

Ο άγιος Σάββας και οι αγώνες του κατά της αιρέσεως του μονοφυσιτισμού

Γράφει ο Σάββας Ηλιάδης δάσκαλος Κιλκίς

Ο άγιος Σάββας γεννήθηκε το 439 στη Μουταλάσκη της Καππαδοκίας. Ήταν σύγχρονος της Δ΄Οικουμενικής Συνόδου (451 μ. Χ.) της συνελθούσης κατά του Μονοφυσιτισμού. Ήρθε στα Ιεροσόλυμα το 456.

Καθώς την εποχή εκείνη οι πολυάριθμοι μοναχοί της Παλαιστίνης ταράσσονταν από τις μηχανεύσεις των αιρετικών μονοφυσιτών, που αντιτίθεντο στην Σύνοδο της Χαλκηδόνος, ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων Σαλούστιος όρισε τον άγιο Θεοδόσιο και τον άγιο Σάββα αρχιμανδρίτες και εξάρχους (494) όλων των μονών, που εξαρτώντο από την Αγία Πόλη: τον Θεοδόσιο για τους κοινοβιάτες και τον Σάββα για τους αναχωρητές και τους κελλιώτες μοναχούς στις λαύρες. Φοβερός πολέμιος των δαιμόνων ο άγιος Σάββας, ήταν όλος πραότητα και διάκριση έναντι των ανθρώπων. Έτσι, όταν δυο φορές κάποιοι από τους μοναχούς του στράφηκαν  εναντίον του (490 και 503), ο όσιος γέροντας αποσύρθηκε οικειοθελώς δίχως να προσπαθήσει να δικαιολογηθεί ή να επιβάλει την εξουσία του και δέχτηκε να επανέλθει στη θέση και το αξίωμά του μόνο κατόπιν επιμονής παρακλήσεως του Πατριάρχη…

«Παρακαλώ τον Θεό να σε πολυχρονίζει, γιατί αυτός που θα έρθει ύστερα από σένα, θα είναι ακόμα χειρότερος»!

«Παρακαλώ τον Θεό να σε πολυχρονίζει, γιατί αυτός που θα έρθει ύστερα από σένα, θα  είναι ακόμα χειρότερος»!

(Από μιαν ανατολίτικη ιστορία)

    Σάββας Ηλιάδης, Δάσκαλος

Ο Φώτης Κόντογλου, στο βιβλίο «Ευλογημένο καταφύγιο» και στο  κείμενο με τίτλο: «ΤΥΠΟΠΟΙΗΜΕΝΗ ΖΩΗ», πάντοτε επίκαιρος, γράφει, «άκων προφητεύων», πριν από πολλές δεκαετίες, για την πνευματική σκλαβιά, που είχε αρχίσει να απλώνεται με δόλιο τρόπο  στην πατρίδα μας και που σήμερα έγινε η όντως πραγματικότητα και κατατρώει τα σωθικά της ύπαρξης του Γένους μας. Το πήραμε πολύ νωρίς το «νεκροδάνειο»  από την Δύση και το «συγκεφαλαιώσαμε» στο «Κεφάλαιο» Ρωμιοσύνη, αλλοιώνοντας με τον χρόνο το περιεχόμενό της και την εικόνα της. Αποτέλεσμα: Εκδυτικισμός και εκκοσμίκευση.

Όσιος Αγάθων: «Αἱρετικός, χωρισμός έστιν ἀπὸ τοῦ Θεοῦ, καὶ οὐ θέλω χωρισθῆναι ἀπὸ τοῦ Θεοῦ».

(Αγία απάντηση στον δεσπότη της Αμερικής)

Γράφει ο Σάββας Ηλιάδης Δάσκαλος Κιλκίς

Ανάμεσα στους ονομαστούς ασκητές της Αιγύπτου που έζησαν τον 4ο αιώνα, ξεχωριστή θέση κατέχει ο όσιος Αγάθων (8 Ιαν.)Τον συναντούμε στην έρημο, στην κοινότητα της Σκήτεως, να ζει με αυστηρή συνέπεια τον αγγελικό βίο. Θαυμαστοί υπήρξαν οι ασκητικοί του αγώνες. Ζηλευτή η καρποφορία των αρετών του και κυρίως της υπομονής, της ταπεινοφροσύνης και της αγάπης. Επειδή μάλιστα από τη μικρή του ηλικία παρουσίασε έκτακτα πνευματικά χαρίσματα σοφού και ενάρετου Γέροντα, οι πατέρες της ερήμου τον προσφωνούσαν από τότε «αββά», δηλαδή «πάτερ»! Και έλεγαν μεταξύ τους: «Μας αναγκάζει να τον ονομάζουμε έτσι ο τρόπος της ζωής του».

Ο άγιος της ημέρας, ο άγιος Δαλμάτος, κατατροπώνει την αίρεση του Νεστοριανισμού.

ΣΧΟΛΙΟ ΔΙΚΟ ΜΑΣ: Η ερώτηση προς τον Σεβασμιώτατο Αρχιεπίσκοπο Αμερικής. Ο Νεστόριος ήταν αιρετικός ή ο Άγιος Δαλμάτος;

π. Φώτιος Βεζύνιας.

 

 

Γράφει ο Σάββας Ηλιάδης Δάσκαλος Κιλκίς

 

    Αλήθεια, πόσο πιο επίκαιρος θα μπορούσε να είναι ο βίος και η πολιτεία του εορταζόμενου σήμερα αγίου της Εκκλησίας μας, του αγίου Δαλμάτου και των συν αυτώ Ισαάκ και Φαύστου; Σήμερα, που η παναίρεση του οικουμενισμού εργάζεται με άμετρη πονηρία, έχοντας συνεργούς και ποιμένες της Εκκλησίας, για την κατάλυση της αλήθειας και την εδραίωση της νεοεποχίτικης δικτατορίας. Γι΄αυτό επιβάλλεται να σκύψουμε ευλαβώς στην μνήμη του και να αφουγκραστούμε τα έργα και τους άθλους του αγίου κατά των αιρέσεων και των αιρετικών και δη του Θεοτοκομάχου Νεστορίου.

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Δράξασθε παιδείας…

 

Γράφει ο Σάββας Ηλιάδης Δάσκαλος Κιλκίς

     «Δράξασθε παιδείας»! Πολύ ωραία και εύηχη φράση. Αποκομμένη όμως από το Ψαλτήρι, με κυριολεκτική καρατόμηση του αντίστοιχου ψαλμικού χωρίου, κυκλοφορεί συρόμενη και αγόμενη εντεύθεν κακείθεν, ανεξάρτητη και ως θύμα της ελευθεριότητας, που χαρακτηρίζει την εποχή μας. Χρήσιμη για εντυπωσιακή προβολή θεμάτων  πάσης φύσεως, παντός καιρού και είδους και τόπου, αλλά, δυστυχώς, ευνουχισμένη!

Θρησκευτικός και πολιτικός Οικουμενισμός

(Η ανομία και το έγκλημα επιτελούνται σήμερα πολιτικώς και θρησκευτικώς! Μακεδονία, Βόρεια Ήπειρος, Κύπρος, Κόσσοβο, Σκόπια, Ουκρανία και όπου αλλού ανά την Οικουμένη…)

Γράφει ο Σάββας Ηλιάδης Δάσκαλος Κιλκίς

     Τα πάντα, πανταχού, πάσχουν πολυτρόπως και παντοιοτρόπως την ασθένεια του Οικουμενισμού. Πάσχουν τα βαριά συμπτώματα και τις πληγές στο σώμα της Εκκλησίας και της Πατρίδας. Ναι, διότι εκτός από τον γνωστό θρησκευτικό Οικουμενισμό, έχουμε εν δράσει και τον πολιτικό Οικουμενισμό.

     Σαρωτικός ό θρησκευτικός Οικουμενισμός, συνεπικουρούμενος από τις δυνάμεις της παγκοσμιοποιήσεως, κατόρθωσε μέσα σε λίγο χρόνο να παρέμβει με βία και υποκρισία μαζί στα πράγματα της Εκκλησίας, με την επίσημη σφραγίδα του Κολυμπαρίου και να αλλοιώσει αλήθειες και δόγματα, ήθη και παραδόσεις, για τα οποία οι άγιοι πρόγονοί μας  έχυσαν αίμα, ιδρώτα και δάκρυ. Να ανακινήσει θέματα διαμόρφωσης νέων διοικητικών εκκλησιαστικών καταστάσεων, με κίνδυνο να υποκινήσει έχθρες μεταξύ των λαών, ενδίδοντας σε θελήματα εξωεκκλησιαστικών δυνάμεων.

Ο φιλάργυρος αγάς

(Θα μπορούσε να είναι …)

 

 

Γράφει ο Σάββας Ηλιάδης Δάσκαλος Κιλκίς

 

 

 

     Κάποτε ο Μεμίς Αγάς, ένας άνθρωπος πολύ φιλάργυρος, αρρώστησε βαριά. Η γυναίκα του φώναξε αμέσως τον γιατρό, για να δει τι είχε. Εν τω μεταξύ ο Μεμίς Αγάς έστειλε κρυφά τον εγγονό του, να φωνάξει τον γέροντα Ιμάμη.

     Έπειτα από λίγο ο Ιμάμης και ο γιατρός βρίσκονταν στο δωμάτιο του Μεμίς Αγά. Ο Μεμίς Αγάς ρώτησε πρώτα τον γιατρό πόσο θα στοιχίσει η θεραπεία του, επισκέψεις και φάρμακα μαζί. Ο γιατρός του είπε ότι η αρρώστια του ήταν πολύ βαριά και ότι η θεραπεία του θα στοίχιζε τουλάχιστον 200 έως 250 γρόσια. Γύρισε έπειτα προς τον Ιμάμη και τον ρώτησε πόσο θα στοίχιζε η κηδεία του, αν τυχόν πέθαινε. Ο Ιμάμης του είπε ότι θα στοίχιζε 40 γρόσια. Τότε λοιπόν, γύρισε ο Μεμίς Αγάς προς τον γιατρό και του λέει:

Ο κ. Κυριακός και η σεξουαλική αγωγή στα σχολεία

 

Γράφει ο Σάββας Ηλιάδης Δάσκαλος Κιλκίς

 

  Ο κατά πάσαν πιθανότητα επόμενος  πρωθυπουργός, της κατά παράδοση ορθόδοξης πατρίδας μας, Κυριάκος (Κυριακός) Μητσοτάκης, είπε μεταξύ άλλων, για την εισαγωγή της διδασκαλίας της σεξουαλικής αγωγής στα σχολεία:

" ...νὰ μποροῦν τὰ παιδιά μας νὰ εἶναι σωστὰ ἐνημερωμένα, νὰ μὴν εἶναι θύματα προκαταλήψεων καὶ νὰ μποροῦν καὶ αὐτὰ μὲ τὸν τρόπο τους νὰ διαχειρίζονται τὶς δικές τους σεξουαλικὲς προτιμήσεις μὲ τρόπο ποὺ δὲν θὰ τὰ κάνει νὰ αἰσθάνονται ἐνοχικά", τόνισε στὴ δήλωσή του ὁ ἀρχηγὸς τῆς ἀξιωματικῆς ἀντιπολίτευσης. (capital )

Παιδιά σωστά ενημερωμένα! Παιδιά, όχι θύματα προκαταλήψεων! Παιδιά, που διαχειρίζονται με τον τρόπο τους τις σεξουαλικές τους προτιμήσεις! Παιδιά, που δεν θα αισθάνονται ενοχικά! Ώστε έτσι κ. Κυριακέ! Κυριακέ, που αυτό το όνομα το οποίο πήρες κατά τη βάπτισή σου στο όνομα της Αγίας Τριάδος, σε «δεσμεύει» στην διά βίου ομολογία: «είμαι του Κυρίου», «είμαι αφιερωμένος στον Κύριο», δηλαδή, στον Χριστό!

Οικουμενισμός, ο εχθρός των θείων αρετών

   

Γράφει ο  Σάββας Ηλιάδης Δάσκαλος Κιλκίς

 

             Ο Οικουμενισμός, που αποτελεί το όργανό της Νέας Τάξης Πραγμάτων στο χώρο της Εκκλησίας, μεταξύ των άλλων κακών, εργάζεται μεθοδικά για την αλλοίωση, κατάργηση και αντικατάσταση(;!) των αγίων αρετών στην Ορθόδοξη Εκκλησία, και μάλιστα εκ των έσω. Αγωνίζεται, επί παραδείγματι, για την ανάδειξη της αγάπης ως κορυφαίας αρετής και παράλληλα απαξιώνει και σχετικοποιεί την πίστη στην Αλήθεια. Αγάπη όμως δίχως πίστη στην Αλήθεια είναι ψέμα και απάτη. Ενεργεί καταχρηστικώς, αφού καπηλεύεται με περισσό θράσος αυτές τις θεόσδοτες, ζωογόνες και αληθείς αρετές,  όπως εξαρχής και διά παντός φανερώνονται και ενεργούν μέσα στην Παράδοση, με την πλήρη και καθαρή μορφή, αλλά και με την ουσιώδη και σωστική δύναμή τους. 

Ντροπή, κ. Δημήτρη Νατσιέ! Εκτός εάν … Τότε ΣΥΓΓΝΩΜΗ!

ΣΧΟΛΙΟ ΔΙΚΟ ΜΑΣ: Τί θέλει να πει ο ποιητής;

Γράφει ο Σάββας Ηλιάδης Δάσκαλος Κιλκίς

 

Ώστε, αγαπητέ συνάδελφε Δημήτρη Νατσιέ, είναι αλήθεια πως μας άφησες «στα κρύα του λουτρού»;  Είναι αλήθεια πως έφυγες από το 4Ε! Έφυγες! Την κοπάνησες! Έτσι απροειδοποίητα;  Χωρίς καμιά προαναγγελία της απόφασής σου αυτής;  Χωρίς προειδοποίηση, χωρίς κάποια αιτιολόγηση, τέλος πάντων αυτής σου της απαξιωτικής κίνησης;

Μα ποιος ο λόγος; Μας βαρέθηκες και ξαφνικά ένα πρωί αποφάσισες να μας πετάξεις στο κάδο των αχρήστων; Διότι έτσι νοιώθουμε εμείς, όσοι σε παρακολουθούσαμε ανελλιπώς τόσον καιρό στην εκπομπή σου. Τόση απαξίωση στο κοινό, που πίστεψε στην γνησιότητα των πεποιθήσεών σου, στην καθαρότητα των λόγων σου, στο σεβασμό σου προς την Ρωμαίικη Παράδοση και παρακολουθούσε τόσα χρόνια την εκπομπή σου;