Η εισήγηση του π.Νικολάου Μανώλη στην Ημερίδα για το Ουκρανικό Αυτοκέφαλο [ΒΙΝΤΕΟ-ΚΕΙΜΕΝΟ 2019]

Η Σύναξη Ορθοδόξων Κληρικών και Μοναχών, η Εταιρεία Ορθοδόξων Σπουδών, ο Ορθόδοξος Χριστιανικός Σύλλογος Άγιος Ιωσήφ ο Ησυχαστής και ο Ελληνορθόδοξος Σύνδεσμος Ζωοδόχος Πηγή συνδιοργάνωσαν θεολογική ημερίδα με θέμα «Το Ουκρανικό Αυτοκέφαλο και η νέα Εκκλησιολογία του Φαναρίου», που πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 22 Ιουνίου 2019 και ὠρες 09:00 – 13:30 στην Αίθουσα Crystal του Ξενοδοχείου PORTO PALACE, 26ης Οκτωβρίου 65, στη Θεσσαλονίκη.

Ἡ Ψευδοεκκλησία δέν εἶναι FAKE NEWS

πρωτοπρεσβυτέρου Νικολάου Μανώλη

Θεσσαλονίκη, Porto Palace,

22/06/2019

Σεβαστοί πατέρες, ἀγαπητοί ἀδελφοί,
Μᾶς ἀξίωσε καί φέτος ὁ Θεός, ἐν μέσῳ διώξεων, συκοφαντιῶν καί δικαστηρίων, νά βροῦμε τή δύναμη γιά τή διοργάνωση αὐτῆς τῆς εὐλογημένης θεολογικῆς Ἡμερίδας, μέ τήν ἀποκλειστική οἰκονομική στήριξη καί κάλυψη τῶν ἐξόδων ἀπό τίς ἐθελοντικές δωρεές τῶν μελῶν τῶν συλλόγων μας καί νά βγοῦμε μπροστά στόν ἀγώνα ὑπέρ τῆς Ὀρθοδοξίας, ἐναντίον τῶν πάσης φύσεως αἱρετικῶν καί κυρίως τοῦ ἐμπνευστῆ τῆς ψευδοσυνόδου τοῦ Κολυμπαρίου, οἰκουμενικοῦ Πατριάρχη Βαρθολομαίου, τοῦ φυσικοῦ καί ἠθικοῦ αὐτουργοῦ τοῦ σχίσματος στήν Οὐκρανία. Μέ τό Οὐκρανικό αὐτοκέφαλο ὁ Βαρθολομαῖος, ἐντεταλμένος ἀπό τίς δυνάμεις τοῦ σκότους  νά καταστρέψει τήν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ, μεταχειρίζεται τό πιό ὕπουλο παιχνίδι, γιά νά πετύχει τό σκοπό του. Παίζει ἕνα ἀπό τά τελευταῖα του χαρτιά στήν παρτίδα πού οἱ δαίμονες τῆς πνευματικῆς χαρτοπαιξίας τοῦ ὑποδεικνύουν. Ποντάρει τά ρέστα του στήν ψευδοεκκλησία τῆς Οὐκρανίας!!!

Η εισήγηση του π.Αναστασίου Γκοτσόπουλου στην Ημερίδα για το Ουκρανικό Αυτοκέφαλο

 

 

Ιεροκανονικές παράμετροι του  Οὐκρανικού “Αὐτοκεφάλου”^[1]∙*

Πρωτοπρεσβύτερος

Ἀναστάσιος Κ. Γκοτσόπουλος

Ἐφημέριος Ἱ. Ν. Ἁγ. Νικολάου Πατρῶν

τηλ. 6945-377621,  agotsopo@gmail.com

Θεσσαλονίκη, Σάββατο 22.6.2019

Σεβαστοί πατέρες, αγαπητοί,
Ευχαριστώ θερμώς την οργανωτική Επιτροπή της Ημερίδας για την τιμητική πρόσκληση να ομιλήσω ενώπιόν σας με θέμα «Ιεροκανονικές παράμετροι του Ουκρανικού “αυτοκεφάλου”».
Προσδιορίζοντας πολύ επιγραμματικά την ἔννοια τοῦ αὐτοκεφάλου μπορούμε να πούμε ότι έχει διπλή διάσταση: α) σὲ τοπικὸ ἐπίπεδο καὶ β) σὲ πανορθόδοξο ἐπίπεδο.
α) Σὲ τοπικὸ ἐπίπεδο εκδηλώνεται με την πληρότητα στὴν κανονικὴ δικαιοδοσία τῆς τοπικῆς Ἐκκλησίας, χωρὶς καμία ἐξάρτηση ἀπὸ ἄλλο ἐκκλησιαστικὸ κέντρο, γι΄αὐτὸ καὶ εἶναι ἀπαραίτητη γιὰ τὴν ἐκχώρησή του ἡ σύμφωνη γνώμη τῆς Μητέρας Ἐκκλησίας (ἀπὸ τὴν ὁποία ἀποσπᾶται ἡ νέα Ἐκκλησία), καὶ

Η εισήγηση του π.Θεοδώρου Ζήση στην Ημερίδα για το Ουκρανικό Αυτοκέφαλο

 

Πρωτοπρεσβύτερος Θεόδωρος Ζήσης

Ὁμότιμος Καθηγητής Θεολογικῆς Σχολῆς Α.Π.Θ.

Η ΝΕΑ ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΦΑΝΑΡΙΟΥ ΟΔΗΓΗΣΕ

ΣΤΗΝ «ΣΥΝΟΔΟ» ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ ΚΑΙ ΣΤΟ ΟΥΚΡΑΝΙΚΟ «ΑΥΤΟΚΕΦΑΛΟ»

 

1. Καταγραφή ἀντιδράσεων πρίν ἀπό τήν «σύνοδο» τῆς Κρήτης καί μετά ἀπό αὐτήν

Ἔχουν περάσει ἤδη τρία (3) χρόνια ἀπό τήν σύγκληση καί διεξαγωγή τῶν ἐργασιῶν τῆς ψευδοσυνόδου τῆς Κρήτης τόν Ἰούνιο τοῦ 2016, πού τήν ὀνόμασαν «Ἁγία καί Μεγάλη Σύνοδο», ἡ ὁποία «Οὔτε Ἁγία οὔτε Μεγάλη οὔτε Σύνοδος» ἦταν, ὅπως ἀπέδειξε ἡ ὀρθόδοξη αὐτοσυνειδησία, μέρος τῆς ὁποίας καταγράψαμε στό διπλό τεῦχος τῆς «Θεοδρομίας» (Ἰούλιος-Δεκέμβριος 2016) πού φέρει τόν ἴδιο τίτλο, δηλαδή «Οὔτε Ἁγία οὔτε Μεγάλη, οὔτε Σύνοδος». Στό τεῦχος αὐτό ἐκτάσεως 320 σελίδων καταχωρίσαμε τά ἀπορριπτικά τῆς «συνόδου» κείμενα τῶν τεσσάρων αὐτοκεφάλων ἐκκλησιῶν, Ἀντιοχείας, Ρωσίας, Βουλγαρίας καί Γεωργίας πού δέν ἔλαβαν μέρος στήν ψευδοσύνοδο, γιατί δέν συμφωνοῦσαν οὔτε μέ τόν τρόπο συγκλήσεως καί λειτουργίας, οὔτε μέ κάποια αἱρετίζοντα προσυνοδικά κείμενα, τῶν ὁποίων ζητοῦσαν διορθώσεις, πρᾶγμα πού δέν ἔγινε. Σημειωτέον ὅτι οἱ Ὀρθόδοξοι πιστοί τῶν τεσσάρων αὐτῶν ἐκκλησιῶν ἀντιπροσωπεύουν τό 70% τοῦ συνόλου τῶν Ὀρθοδόξων πιστῶν, ἑπομένως μόνο τό 30% ἐκπροσωπήθηκε στήν «σύνοδο», γεγονός πού μόνο του δείχνει ὅτι δέν ἦταν «Μεγάλη», πολύ περισσότερο μάλιστα, ἐπειδή ἀπό τό σύνολο τῶν 800 Ὀρθοδόξων ἐπισκόπων, παρέστησαν μέ ἐπιλογή μόνον 160, καί ἀπό αὐτούς γιά πρώτη φορά στήν ἱστορία τῶν συνόδων ἐψήφισαν μόνον οἱ δέκα (10) προκαθήμενοι, πατριάρχες καί ἀρχιεπίσκοποι, ἐξευτελίσαντες ἔτσι καί μέ αὐτό τόν ἐκκλησιαστικό θεσμό τῆς ἰσότητος τῶν ἐπισκόπων. Στό ἴδιο διπλό τεῦχος δημοσιεύονται ἀπορριπτικά καί κριτικά τῆς «συνόδου» κείμενα πολλῶν ἀρχιερέων, λοιπῶν κληρικῶν καί μοναχῶν, ὡς καί λαϊκῶν μελῶν τῆς Ἐκκλησίας.