ΩΣ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗ ΑΝΑΡΤΗΣΗ. "Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ Σ' ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΤΟΛΜΟΥΝ ΝΑ ΠΑΡΑΠΟΙΟΥΝ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΗΣ ΕΜΠΕΙΡΙΑΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ"

 

Άγιος Θεόδωρος ο Στουδίτης λέει: «'Εχθρούς γάρ του Θεού ο Χρυσόστομος, ου μόνον τούς αιρετικούς, αλλά και τούς τοις τοιούτοις κοινωνούντας  μεγάλη και πολλή τη φωνή απεφήνατο». 

«Οι μέν τέλεον περί την πίστιν εναυάγησαν, οι δέ, ει και τοις λογισμοις ου κατεποντίσθησαν, όμως τη κοινωνία της αιρέσεως συνόλλυνται». 
--------------------------------- 
Άγιος Μάρκος ο Ευγενικός λέει: «Άπαντες οι της Εκκλησίας διδάσκαλοι, πασαι αι Σύνοδοι και πασαι αι θειαι Γραφαί φεύγειν τούς ετερόφρονας παραινουσι και της αυτών κοινωνίας διΐστασθαι». 
«Φεύγετε και υμείς, αδελφοί, την προς τους ακοινωνήτους κοινωνία και το μνημόσυνο των αμνημονεύτων. Ιδού εγώ Μάρκος ο αμαρτωλός λέγω υμιν, ότι, ο μνημονεύων του Πάπα ως ορθοδόξου αρχιερέως, ένοχός εστι πάντα τα των Λατίνων εκπληρωσαι μέχρι και αυτής της κουράς των γενείων και ο λατινοφρονων μετά των Λατίνων κριθήσεται και ως παραβάτης της πίστεως λογισθήσεται 
--------------------------------- 
Ο Μέγας Φώτιος λέει: "Αιρετικος εστιν ο ποιμην; λυκος εστιν˙ φυγειν εξ αυτου και αποπηδαν δεησει, μηδ'απατηθηναι προσελθειν καν ημερον περισαινειν δοκει˙φυγε την κοινωνια αυτου και την προς αυτον κοινωνιαν ως ιον οφεως 
---------------------------------- 
Μέγας Βασίλειος λέει: «Οίτινες τήν υγια ορθόδοξον πίστιν προσποιούμενοι ομολογειν, κοινωνουσι δέ τοις ετερόφροσι, τούς τοιούτους, ει μετά παραγγελίαν μή αποστωσιν, μή μόνον ακοινωνήτους έχειν, αλλά μηδέ αδελφούς ονομάζειν». 
--------------------------------- 
Ο Μέγας Αθανάσιος αναφερόμενος σε όποιον εκπίπτει από την Ορθόδοξη 
αλήθεια δεν είναι δυνατό να καλείται καν χριστιανός. «…ούτ’ αν είη, ούτ’ αν λέγοιτο χριστιανός» ( P.G. 26, 596A.) 

"Περί δειλίας" ΚΛΙΜΑΞ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Σιναΐτου

ΣΧΟΛΙΟ ΔΙΚΟ ΜΑΣ: Κάθε ομοιότητα με συμπεριφορές του κλήρου όλων των βαθμίδων... αλλά και των πιστών.... δεν είναι καθόλου τυχαία.

Ἡ δειλία εἶναι νηπιακή συμπεριφορά μιᾶς ψυχῆς, ἡ ὁποία ἐγήρασε στήν κενοδοξία.

π. ΠΑΪΣΙΟΣ: «ΔΕΝ ΘΑ ΤΟΥ ΑΡΚΕΙ [τοῦ Ἀντιχρίστου] ΟΥΔΕΤΕΡΟΤΗΤΑ. Ἢ ΤΟΝ ΔΕΧΕΣΑΙ Ἢ ΤΟΝ ΑΡΝΕΙΣΑΙ ΚΑΙ ΠΕΡΙΘΩΡΙΟΠΟΙΕΙΣΑΙ»

 Ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸ βιβλίο

«Γέρων Παΐσιος – ΣΗΜΕΙΑ ΤΩΝ ΚΑΙΡΩΝ»

-Μαρτυρίες Μοναχῶν καὶ Προσκυνητῶν

–Γέροντα, τὸν ρώτησα, εἴπατε πρὶν στοὺς ἀνθρώπους ὅτι αὐτὰ εἶναι µακρινὰ γεγονότα. Πόσο µακρινὰ εἶναι; Ἂς ποῦµε, ἐµεῖς θὰ τὰ ζήσουµε;

Ὁ Γέροντας ἔγινε πολὺ σοβαρὸς καὶ µοῦ ἀπάντησε:

–Ἐγώ, ὄχι. Ἐσύ, ναί.

–Ὁ λογισµὸς ὅμως µοῦ λέει κάτι: Ὅτι κάθε φαινόµενο ποὺ προηγεῖται τῆς παρουσίας τοῦ Ἀντιχρίστου ὡς προετοιµασία, χρειάζεται καὶ τὸν δικό του χρόνο γιὰ νὰ ὡριµάσει καὶ νὰ ἐπιβληθεῖ φυσιολογικά, ὡς χρόνο προετοιµασίας θὰ χρειαζόµασταν πολλὲς δεκαετίες. Δὲν εἶν᾽ ἔτσι;

–Ὄχι, ἔκανε αὐτὸς κουνώντας ἀρνητικὰ τὸ κεφάλι του. Ὅσο πλησιάζουµε πρὸς τὰ κεῖ, τὰ πράγµατα θὰ γίνονται ὅλο καὶ πιὸ γρήγορα, ἕως ὅτου καταλήξουν νὰ ἐξελίσσονται µ’ ἀστραπιαία ταχύτητα. Ἡ τηλεόραση δὲν θὰ προλαβαίνει ν’ ἀνακοινώνει στοὺς ἀνθρώπους τὰ καινούργια γεγονότα. Κι ὅλο αὐτὸ τότε θὰ θεωρεῖται σὰν θρίαµβος τοῦ κακοῦ καὶ τοῦ Ἀντιχρίστου, ἐνῶ στὴν πραγµατικότητα ὁ Χριστὸς θὰ ἐπιτρέψει αὐτὴν τὴν ἐξέλιξη προνοούµενος τὰ δικά Του παιδιὰ καὶ συντέµνοντας τὸν χρόνο ταλαιπωρίας τους.

.        Χαµογέλασε.

–Πόσο χρόνο θὰ πάρουν; τὸν ρώτησα. Ἐγὼ ὅμως θὰ τὰ προλάβω, ἔ; ζήτησα νὰ τὸ διευκρινίσω.

Αγίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου “Ο Θείος Έρως”

ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΥ ΚΑΥΣΟΚΑΛΥΒΙΤΟΥ 

ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΘΕΙΟΥ ΕΡΩΤΟΣ

  Ο Χριστός είναι το παν. Αυτός είναι η αγάπη μας, Αυτός είναι ο έρωτάς μας. Είναι έρωτας αναφαίρετος ο έρωτας του Χριστού. Από κει πηγάζει η χαρά. Η χαρά είναι ο ίδιος ο Χριστός. Είναι μια χαρά που σε κάνει άλλο άνθρωπο. Είναι μια πνευματική τρέλα, αλλά εν Χριστώ. Σε μεθάει σαν το κρασί το ανόθευτο, αυτό το κρασί το πνευματικό. … Ο πνευματικός οίνος είναι άκρατος, ανόθευτος, πολύ δυνατός κι όταν τον πίνεις σε μεθάει. Αυτή η μέθη είναι δώρο του Θεού, που δίδεται στους «καθαρούς τη καρδία». Όσο μπορείτε να νηστεύετε, όσες μετάνοιες μπορείτε να κάνετε, όσες αγρυπνίες θέλετε ν’ απολαμβάνετε· αλλά να είστε χαρούμενοι. Να έχετε τη χαρά του Χριστού. Είναι η χαρά που διαρκεί αιώνια, που έχει αιώνια ευφροσύνη. Είναι η χαρά του Κυρίου μας, που δίνει την ασφαλή γαλήνη, τη γαλήνια τερπνότητα και την πάντερπνη ευδαιμονία. Η χαρά η πασίχαρη, που ξεπερνά κάθε χαρά. Ο Χριστός θέλει κι ευχαριστείται να σκορπάει τη χαρά, να πλουτίζει τους πιστούς Του με χαρά. Εύχομαι, «ίνα η χαρά υμών ή πεπληρωμένη».

Ἡ ἐχεμύθεια τῶν Πιστῶν σέ θέματα ἐκκλησιαστικά.π. Ἀθανασίου Μυτιληναίου.

 

ΤΟ ΕΙΔΑΜΕ ΣΤΟ: https://www.youtube.com/watch?v=e1fL-MbzWDo

''Μᾶς ἀπειλοῦν οἱ Φιλισταῖοι μας'' (οἱ Τοῦρκοι) π. Ἀθανασίου Μυτιληναίου

 

ΤΟ ΕΙΔΑΜΕ ΣΤΟ: https://www.youtube.com/watch?v=vJf1XMQjcKU

AΓΙΟΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ ''ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΜΙΑ ΘΡΗΣΚΕΙΑ"

ΤΟ ΕΙΔΑΜΕ ΣΤΟ:  https://www.youtube.com/watch?v=g40juav4u_4&feature=emb_title

Λόγος Α΄εἰς τὴν ἀρχὴν τῆς ἰνδίκτου.

….θαρσεῖτε, αἱρετικὴ ὑμᾶς τρικυμία οὐ κλυδωνίζει....

 

Του εν Αγίοις πατρός ημών Ιωάννου Αρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως  του Χρυσοστόμου.

   
   Θαυμασταὶ τῶν ὀρθοδόξων αἱ πανηγύρεις, φαιδραὶ τῶν μαρτύρων αἱ μνῆμαι, ἀνεπαίσχυντοι τῶν εὐσεβῶν αἱ εὐωχίαι. Οὐχ ἑορτάζομεν χρόνον τον ἀστάτως κινούμενον· οὐ σεβόμεθα ἐνιαυτὸν, τὴν τῆς ἀνθρώπων ζωῆς δαπάνην· οὐ προσκυνοῦμεν αιώνα τὸν εἰς φθορὰν ἡμᾶς ἕλκοντα· οὐ λατρεύομεν τῇ κτίσει· σύνδουλα γὰρ τὰ γεγονότα· οὐ θεραπεύομεν τὴν ὕλην· ἐξ οὐκ ὄντων γὰρ ὑπέστη· ὡς γὰρ ἀρχὴν γενέσεως ἔσχε ταῦτα, καὶ φθορᾶς ὑπόκεινται τέλει. Οὐ σεβόμεθα οὐρανόν· ὡς καπνὸς γὰρ ἐστερεώθη· οὐ σεβόμεθα στερέωμα· ἐκρυσταλλώθη· οὐ σεβόμεθα τὸ φῶς· λόγῳ γὰρ ἐδημιουργήθη· οὐ σεβόμεθα τὴν σελήνην· σχήματι γὰρ ἐκοσμήθη· οὐ σεβόμεθα τὴν γῆν· ἐξ ὕδατος γὰρ ἀνειλκύσθη· οὐ σεβόμεθα τὸ πῦρ· ὑλικὸν γὰρ τὸ στοιχεῖον· οὐ προσκυνοῦμεν τὸ ὕδωρ· ῥέουσα γὰρ ἡ φύσις· οὐ λατρεύομεν τῷ χρόνῳ· οὐχ ἕστηκε γὰρ, ἀλλ' ἀφίσταται· οὐ σεβόμεθα τὴν ἡμέραν· διατάξει γὰρ δουλεύει.

Ομιλία Αγίου Πορφυρίου για την Ορθοδοξη Πίστη.

 

ΤΟ ΕΙΔΑΜΕ ΣΤΟ: https://www.youtube.com/watch?v=Fu3rK4ez7aM

Αγ. Ιωάννου της Κλίμακος, λόγος ΚΕ’ , περί της αγιωτάτης ταπεινώσεως.

 

ΣΧΟΛΙΟ ΔΙΚΟ ΜΑΣ: Στο απόσπασμα που ακολουθεί, βλέπει κανείς πόσο άστοχες είναι οι "νουθεσίες" κάποιων "πνευματικών" ανθρώπων περί ταπεινώσεως, και "να μην κρίνουμε", "δεν γνωρίζουμε τα βαθύτερα κίνητρα τους", "ο Θεός γνωρίζει", "εμείς να κάνουμε μόνο προσευχή".... για όσους εκκλησιαστικούς ταγούς και άλλους διδάσκουν οικουμενιστικές βλασφημίες και αιρέσεις.

 

 

Το χωρίο είναι από λόγο περί ταπεινώσεως.

"Δεν δύναται να φανερωθή έμπροσθεν αυτής (της ταπεινώσεως) σημείον μίσους και έχθρας, ούτε είδος αντιλογίας, ούτε δυσωδία απειθείας, ούτε θηρίον ανυποταξίας, πάρεξ αν τύχη μόνον αιρετικός λόγος επάνω εις το δένδρον της Πίστεως,

Έκτη Κυριακή (των Βαΐων)

…...Τι αξία είχαν οι νεκροί πύργοι της Ιερουσαλήμ με τους ζωντανούς νεκρούς μέσα τους, μπροστά στις πεινασμένες και διψασμένες ψυχές του λαού που αναζητούσαν ένα παράθυρο στους κλειστούς ουρανούς, για να δουν λίγο το ζωντανό Θεό; Κι οι δυο όψεις της υπερηφάνειας (εκείνης των Ρωμαίων και της άλλης των φαρισαίων) που είχαν κατακλύσει την Ιερουσαλήμ, ήταν αδύνατες να κάνουν έστω και μια τρίχα από άσπρη μαύρη. Και να, μπροστά τους κατέβαινε από το Όρος των Ελαιών Εκείνος που με τη φωνή Του κάλεσε από τον τάφο τον τετραήμερο Λάζαρο, τον ανάστησε και τον απάλλαξε από τη φθορά του θανάτου!
 

(Ευαγγέλιο: Ιωάν. ιβ΄ 1-18)

Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς, Καιρός μετανοίας:

Ποιος μπορεί να φέρει χαρά σ’ ένα σπίτι;

Ο καλοδεχούμενος επισκέπτης.

 

Ποιος μπορεί να φέρει ακόμα μεγαλύτερη χαρά σ’ ένα σπίτι; Ένας φίλος του σπιτιού.

Ποιος προκαλεί τη μέγιστη χαρά σ’ ένα σπίτι; Ο οικοδεσπότης, όταν γυρίζει στο σπίτι μετά από μακρόχρονη απουσία.

Ευτυχισμένα και καλότυχα τα χέρια που υποδέχτηκαν τον Κύριο ως καλοδεχούμενο επισκέπτη!

Ευτυχισμένα και καλότυχα τα χείλη που τον χαιρέτισαν ως φίλο!

Ευτυχισμένες και καλότυχες οι ψυχές που τον σεβάστηκαν και τον υποδέχτηκαν ως οικοδεσπότη, μ’ ένα τραγούδι υποδοχής!

Υπάρχουν όμως και μερικοί που δεν τον αναγνώρισαν, δεν τον υποδέχτηκαν ως φιλοξενούμενο, ως φίλο ή οικοδεσπότη. Πήραν πέτρες στα χέρια τους για να τις ρίξουν καταπάνω Του· με τις θνητές ψυχές τους μηχανεύτηκαν το σωματικό θάνατό Του.

Η θεϊκή φύση του Χριστού ήταν τέτοια ώστε, όπου εμφανιζόταν -ως Θεός με ανθρώπινη σάρκα- οι άνθρωποι χωρίζονταν. Μερικοί στέκονταν δεξιά και άλλοι αριστερά Του, όπως θα χωριστούν και όταν θα εμφανιστεί την έσχατη μέρα της ιστορίας του κόσμου. Αλλά κι ως σήμερα, όταν η συζήτηση σε κοσμικούς κύκλους γυρίζει στον Κύριο Ιησού, οι άνθρωποι χωρίζονται δεξιά κι αριστερά. Φανταστείτε πόσο πιο αυστηρά οριοθετημένος θα ήταν ο χωρισμός αυτός τις μέρες της ένσαρκης παρουσίας Του στη γη!

Άγιος Θεόδωρος Στουδίτης: Η εντολή του Κυρίου είναι να μη σιωπάμε τον καιρό, που η πίστη μας βρίσκεται σε κίνδυνο.

Η Εκκλησία του Θεού δεν έχει μείνει χωρίς ποιμένα, μολονότι την έχουν κατατοξεύσει• και «πύλαι άδου» δεν έχουν καταφέρει να την καθυποτάξουν• ούτε ανέχεται να κάμνει κάτι και να λέγει αντίθετα προς τους καθιερωμένους («κειμένους») όρους και νόμους. Όμως πολλοί ποιμένες ποικιλοτρόπως έγιναν άφρονες. Διότι και συνόδους εσυγκρότησαν μεγάλες και πολυπληθείς, και θεώρησαν τους εαυτούς τους ότι είναι Εκκλησία Θεού, και φρόντισαν να φαίνονται ότι υπερασπίζονται τους «κανόνες», στην πράξη όμως εστρέφονταν εναντίον των κανόνων. Λοιπόν, Σύνοδοι δεν είναι όταν μαζεύονται απλώς ιεράρχες και ιερείς, έστω και αν είναι πολλοί.

Διότι είναι καλύτερο, λέγει ο λόγος του Θεού, να είναι ένας που κάνει το θέλημα του Κυρίου, παρά μυριάδες που το παραβαίνουν.

Η Σύνοδος λοιπόν πρέπει να γίνεται εν ονόματι Κυρίου με ειρήνη και με τήρηση των «κανόνων» και οι καταδικαστικές και οι αθωωτικές αποφάσεις να μην λαμβάνονται όπως τύχει, αλλά όπως ορίζει η αλήθεια και οι «κανόνες» και οι γνωρίζοντες την ακρίβεια. Διότι ο λόγος του Θεού δεν μπορεί, από τη φύση του, να δένεται και να ορίζεται όπως θέλει ο καθένας. Και στους ιεράρχες σε καμία περίπτωση δεν έχει δοθεί εξουσία να παραβαίνουν τους «κανόνες», παρά μόνο να συμβαδίζουν με όσα έχουν γίνει αποδεκτά και έχουν αναγνωρισθεί, και να ακολουθούν τους πριν από αυτούς Πατέρες. Δεν επιτρέπεται λοιπόν ούτε η δική μας τοπική Εκκλησία ούτε καμία άλλη, να κάμνει κάτι παραβαίνοντας τους κείμενους νόμους και «κανόνες».

ΟΣΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΣΙΝΑΪΤΟΥ - ΟΥΡΑΝΟΔΡΟΜΟΣ ΚΛΙΜΑΞ - ΛΟΓΟΣ ΕΙΚΟΣΤΟΣ ΠΕΜΠΤΟΣ - Περὶ ταπεινοφροσύνης.

ΣΧΟΛΙΟ ΔΙΚΟ ΜΑΣ: Ας τα θυμηθούν αυτά οι τα του οικουμενισμού φρονούντες… και εις μάτην αποβλέποντες εις την καλλιέργειαν της ταπεινοφροσύνης εις τους... ετεροδόξους... Επίσης και όποιοι, ομιλούν μόνον περί της υπακοής... αδιακρίτως.

 

 

……………………………………………………………………...

9. Ὅπως «τέλος νόμου καὶ προφητῶν Χριστός, εἰς δικαιοσύνην παντὶ τῷ πιστεύοντι» (Ρωμ. ι´ 4), ἔτσι καὶ τέλος τῶν ἀκαθάρτων παθῶν σὲ καθέναν ποὺ δὲν προσέχει εἶναι ἡ κενοδοξία καὶ ἡ ὑπερηφάνεια. Μὲ τὸ νὰ τὶς φονεύη δὲ αὐτὲς ἡ νοερὰ ἔλαφος τῆς ταπεινοφροσύνης (1), διαφυλάττει ἐκεῖνον ὁ ὁποῖος συζῆ μαζί της ἀπρόσβλητον ἀπὸ κάθε θανατηφόρο δηλητήριο. Ποῦ νὰ ἐμφανισθῇ ἀλήθεια σ᾿ αὐτὴν τὸ δηλητήριο τῆς ὑποκρισίας; Ποῦ τὸ δηλητήριο τῆς καταλαλιᾶς; Ποῦ νὰ ἐμφωλεύσῃ σ᾿ αὐτὴν ὄφις; Καὶ ἐὰν πάλιν ἐμφωλεύση, δὲν θανατώνεται καὶ δὲν ἐξαφανίζεται, ὅταν τραβηχθῇ ἔξω ἀπὸ τὴν καρδιὰ καὶ φανερωθῆ; Δὲν συναντᾶς σὲ ὅποιον συνδέεται μὲ αὐτὴν μίσος οὔτε κάποια μορφὴ ἀντιλογίας οὔτε καμμία ὀσμὴ ἀπειθαρχίας, ἐκτὸς ἂν τυχὸν πρόκειται γιὰ θέματα πίστεως.

……………………………………………………………………….

 

31. Εἶναι ἀκατόρθωτο νὰ προέλθη ἀπὸ τὸ χιόνι φλόγα. Περισσότερο ὅμως ἀκατόρθωτο εἶναι νὰ εὑρεθῇ ταπείνωσις στοὺς ἑτερόδοξους, διότι τὸ κατόρθωμα αὐτὸ ἀνήκει μόνο στοὺς πιστοὺς καὶ ὀρθοδόξους καὶ μάλιστα σὲ ὅσους ἐξ αὐτῶν ἔχουν καθαρθῆ ἀπὸ τὰ πάθη.

ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΟ ΑΔΥΝΑΤΟ ΤΗΣ ΨΥΧΙΚΗΣ ΣΩΤΗΡΙΑΣ ΑΛΛΟΘΡΗΣΚΩΝ ΚΑΙ ΑΙΡΕΤΙΚΩΝ ΙΓΝΑΤΙΟΥ ΜΠΡΙΑΝΤΣΙΑΝΙΝΩΦ (1807-1867)

 

Αξιοδάκρυτο θέαμα αληθώς είναι οι χριστιανοί οποίοι δεν κατανοούν την ουσία της χριστιανικής πίστης. Ένα θέαμα που μαρτυρείται σχεδόν παντού στις μέρες μας. Είναι σπάνιο να παρηγορήσει κανείς τους οφθαλμούς του από ένα αντίθετο φαινόμενο.

Βλέποντας το πλήθος των λεγόμενων «χριστιανών» σπανίως διακρίνει το βλέμμα σου κατ’ όνομα και κατ’ έργον αληθινό χριστιανό.

Παρουσιάζω τώρα την ερώτηση σας: «Γιατί δεν μπορούν οι ειδωλολάτρες, αλλόθρησκοι και άπιστοι, μουσουλμάνοι και οι λεγόμενοι αιρετικοί να σωθούν». Γράφετε ότι «ανάμεσα τους υπάρχουν καλοί άνθρωποι. Εάν αποστέλλαμε στην απώλεια τόσους καλούς ανθρώπους αυτό θα ενάντιο στο έλεος του Θεού… ναι πράγματι εντούτοις δεν, δεν είναι λιγότερο χριστιανοί. Λογιάζοντας τον εαυτό σας σωσμένο και τα μέλη μιας διαφορετικής πίστης να είναι στην απώλεια είναι παραφροσύνη και άκρα υπεροψία».

Μὴ παροργίζουμε τὴν φιλανθρωπία τοῦ Θεοῦ Ἅγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς (Ἐπίσκοπος Ἀχρίδος)

  (Μηνύματα πρὸς τὸν λαὸ ἀπὸ τὸ στρατόπεδο συγκέντρωσης στὸ Νταχάου)


Ἀδελφοί μου, ἁμαρτήσαμε καὶ στὴ συνέχεια ἐξαγνιστήκαμε. Προσβάλαμε τὸν Παντοδύναμο Θεό μας, καὶ γι' αὐτὸ τιμωρηθήκαμε. Σπιλώσαμε τὶς ψυχές μας καὶ ξεπλύναμε τὴν κάθε ἁμαρτία μας, μὲ τὸ αἷμα καὶ μὲ τὰ δάκρυά μας.

Ποδοπατήσαμε κάθε τι, ποὺ ἦταν ἱερὸ γιὰ τοὺς πατέρες μας, καὶ γι' αὐτὸ στὴ συνέχεια ποδοπατηθήκαμε ἐμεῖς οἱ ἴδιοι.

Ἡ καταστροφὴ μας ἦταν ἀναμενόμενη ἀφοῦ τὰ σχολεῖα μας ἦταν χωρὶς πίστη στὸ Θεό, οἱ πολιτικοί μας δὲν ἦταν ἔντιμοι, ὁ στρατός μας δὲν εἶχε πατριωτισμὸ καὶ οἱ κυβερνῆτες μας δὲν εἶχαν τὴν εὐλογία τοῦ Θεοῦ. Ἔτσι καταστράφηκαν τὰ σχολεῖα, ὁ στρατὸς καὶ ὅλο τὸ κράτος μας.

Ἡ ἀλήθεια δὲν ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὸ πλῆθος.Ἔστω καὶ ἕνας φτάνει!

Ἐπιστολὴ 48 (ΜΗ) στὸ τέκνο του Ἀθανάσιο…

 

 

… Πρόσεχε λοιπόν, ἀδελφέ, τί λέγει ὁ μέγας Βασίλειος σ΄ἐκείνους ποὺ κρίνουν τὴν ἀλήθεια ἀπὸ τὸ πλῆθος.

«Αὐτὸς ποὺ δὲν τολμᾶ», λέγει, «νὰ δικαιολογήσει τὴ συζήτηση ποὺ γίνεται, οὔτε ἔχει νὰ παρουσιάσει ἀποδείξεις, καὶ ἐξαιτίας αὐτοῦ καταφεύγει στὸ πλῆθος, ὁμολογεῖ τὴν ἥττα του, ἐπειδὴ δὲν ἔχει κανένα ἐφόδιο θάρρους».

Ο Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς προείπε όσα φοβερά ζούμε μετά την Σύνοδο της Κρήτης.

 

Πατήστε πάνω στην επικεφαλίδα.

 

 

 

Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς και Οικουμενισμός

ΑΓΙΟΣ  ΙΟΥΣΤΙΝΟΣ ΠΟΠΟΒΙΤΣ ΚΑΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ

Ἐν Πειραιεῖ   13-6-2015

πρωτοπρεσβ. π. Ἄγγελος Ἀγγελακόπουλος    ἐφημ. Ἱ. Ν. Ἁγίας Παρασκευῆς Νέας Καλλιπόλεως Πειραιῶς

Ὁ σύγχρονος ἅγιος Γέρων τῆς Ἁγιοσαββιτικῆς Σερβικῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, καθηγητής τῆς Δογματικῆς καί Οἰκουμενικός Διδάσκαλος, Ὅσιος καί Θεοφόρος Πατήρ ἡμῶν Ἰουστίνος Πόποβιτς, τοῦ ὁποίου ἡ μνήμη ἑορτάζεται στίς 14 Ἰουνίου, ὑπῆρξε διαπρύσιος κήρυκας τῆς οἰκουμενικότητος τῆς Θεανθρωπίνης Ὀρθοδοξίας καί ἄσπονδος ἐχθρός τοῦ οὐμανιστικοῦ, ἀνθρωποπαγοῦς καί ἀνθρωπολατρικοῦ οἰκουμενισμοῦ. Στό ἐξαίρετο σύγγραμμά του «Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία καί Οἰκουμενισμός» σημειώνει ὅτι «ὁ Οἰκουμενισμός εἶναι κοινόν ὄνομα διά τούς ψευδοχριστιανισμούς, διά τάς ψευδοεκκλησίας τῆς Δυτικῆς Εὐρώπης. Μέσα του εὑρίσκεται ἡ καρδία ὅλων τῶν εὐρωπαϊκῶν οὐμανισμῶν μέ ἐπικεφαλῆς τόν Παπισμό. Ὅλοι δέ αὐτοί οἱ ψευδοχριστιανισμοί, ὅλαι αἱ ψευδοεκκλησίαι δέν εἶναι τίποτε ἄλλο παρά μία αἵρεσις παραπλεύρως εἰς τήν ἄλλην αἵρεσιν. Τό κοινόν εὐαγγελικόν ὄνομά τους εἶναι ἡ παναίρεσις»[1].

Μέ ἀφορμή τήν ἐφετινή μνήμη του παραθέτουμε τήν Ὀρθόδοξη θεολογική γνωμοδότηση καί μαρτυρία του, ἡ ὁποία προκλήθηκε κατόπιν αἰτήματος τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Σερβίας, γιά τό ἄν μπορεῖ νά συμμετάσχει ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία σέ οἰκουμενι(στι)κές ἀκολουθίες, πού διοργάνωναν οἱ παπικοί τῆς Γιουγκοσλαβίας στά πλαίσια τῆς «ἑβδομάδος ἐν τῆ ἐνότητι». Ἡ γνωμοδότηση τοῦ ἁγίου Ἰουστίνου, ἡ ὁποία ἔχει δημοσιευθεῖ μέ εἰσαγωγικό σημείωμα τοῦ τότε παραδοσιακοῦ ἱερομονάχου καί νῦν οἰκουμενιστοῦ Μητροπολίτου κ. Εἰρηναίου Μπούλοβιτς στό περιοδικό «Κοινωνία»[2], σέ μετάφραση ἀπό τά σερβικά τῆς κ. Μαρίνας Σκλήρη, ἀποτελεῖ ἀπάντηση στήν πρόσφατη ἐπίσκεψη τοῦ αἱρεσιάρχου Ἰησουΐτη «πάπα» Φραγκίσκου στό Σεράγεβο (6-6-2015) καί στήν συμμετοχή τῆς ἀντιπροσωπείας τῆς Σερβικῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας μέ ἐπικεφαλῆς τόν Ἐπίσκοπο Ζαχουμίου καί Ἐρζεγοβίνης κ. Γρηγόριο στήν οἰκουμενιστική διαθρησκειακή συνάντηση Πάπα, Ἰσλαμιστῶν, Ὀρθοδόξων καί Ἑβραίων [3]. Νά σημειωθεῖ δέ ὅτι ὁ αἱρεσιάρχης «πάπας», μόλις τρεῖς μέρες πρίν τήν ἐπίσκεψή του στό Σεράγεβο, στίς 3 Ἰουνίου, βλασφήμησε καί προσέβαλε μέ τόν χειρότερο τρόπο τήν Ἁγία Γραφή, τήν Παλαιά καί Καινή Διαθήκη, τό Ἱερόν καί Ἅγιον Εὐαγγέλιον, ἐξισώνοντάς το μέ τό βλάσφημο ψευδοβιβλίο τοῦ Κορανίου, δηλώνοντας μέ ξεκάθαρο τρόπο πώς «θεωρεῖ ὅτι ἡ Ἁγία Βίβλος εἶναι τό ἴδιο πράγμα μέ τό Κοράνι τῶν μουσουλμάνων»[4].

Ἡ γνωμοδότηση τοῦ τότε ἀρχιμανδρίτου καί νῦν ἁγίου Ἰουστίνου Πόποβιτς ἔχει ὡς ἐξῆς:

ΑΓΙΟΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ Ο ΚΑΥΣΟΚΑΛΥΒΙΤΗΣ: ΕΝΑΣ ΔΙΑΠΡΥΣΙΟΣ ΠΟΛΕΜΙΟΣ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

 

Εν Πειραιεί τη 13η Δεκεμβρίου 2018

 

ΑΓΙΟΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ Ο ΚΑΥΣΟΚΑΛΥΒΙΤΗΣ: ΕΝΑΣ ΔΙΑΠΡΥΣΙΟΣ ΠΟΛΕΜΙΟΣ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ

 

Όπως είναι σε όλους γνωστό, οι θιασώτες του οικουμενισμού εδώ και πολλές δεκαετίες εργάσθηκαν και εργάζονται για την καθιέρωση και εμπέδωση της παναιρέσεως αυτής με πολλούς τρόπους και σε πολλά επίπεδα ταυτοχρόνως. Αφού κατόρθωσαν μέσω της «Συνόδου» της Κρήτης να δώσουν  δογματική και συνοδική νομιμοποίηση στην παναίρεση, προσπάθησαν παράλληλα να την θεμελιώσουν και να την κατοχυρώσουν σε λόγους των αγίων της Εκκλησίας. Για να επιτύχουν το στόχο τους επεχείρησαν να διαστρεβλώσουν λόγους νεοφανών αγίων, οι οποίοι πρόσφατα έχουν αγιοκαταταχθεί και να τους παρουσιάσουν ως έχοντες δήθεν οικουμενιστικές ιδέες και αντιλήψεις και προωθούντες τον Οικουμενισμό.

Τόν καιρό τού Αντίχριστου

 

 

 

ΑΓΙΟΥ ΙΓΝΑΤΙΟΥ ΜΠΡΙΑΝΤΣΑΝΙΝΩΦ

 

Τόν καιρό τού Αντίχριστου, όταν θα έρθουν τά μεγάλα δεινά, όλοι οι αληθινά πιστοί θα κραυγάσουν προσευχητικά στον Θεό.
Θα κραυγάσουν γιά βοήθεια, γιά προστασία, γιά αποστολή της θείας χάριτος, προκειμένου αυτή να τούς ενισχύσει καί να τούς καθοδηγήσει. Οι ανθρώπινες δυνάμεις καί των πιστών ακόμη ανθρώπων θα είναι ανεπαρκείς γιά ν’ αντισταθούν στις ενωμένες δυνάμεις των πεσμένων αγγέλων καί ανθρώπων, οι όποιοι θα μάχονται λυσσαλέα καί απεγνωσμένα, καθώς θα προαισθάνονται ότι «λίγος καιρός τούς απομένει».