μήνυμα

μήνυμα

Παρασκευή 2 Νοεμβρίου 2012

Η Eκκλησία της Ρωσίας γιὰ τις νέες ταυτότητες

Η Eκκλησία τῆς Ρωσίας γιὰ τὶς νέες ταυτότητες

Πρόσφατα ἔγινε γνωστὸ στὴν Ἑλλάδα ἐκτενὲς ἐμπεριστατωμένο ἔγγραφο ποὺ ἀπέστειλε ἡ Ἱερὰ Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ρωσίας σὲ ὅλες τὶς ἐνορίες της, καλώντας τες νὰ ἐκφράσουν τὴ γνώμη τους πάνω στὸ περιεχόμενό του, ποὺ διαπραγ ματεύεται τὸ ζήτημα τῶν νέων ταυτοτήτων στὴ χώρα τους.
Σ᾿αὐτὸ ἡ Σύνοδος διατυπώνει σοβαρότατες ἐπιφυλάξεις γιὰ τὸν προωθούμενο ἔλεγχο τῶν πάντων μέσῳ τῶν ἠλεκτρονικῶν συστημάτων ἐλέγχου καὶ ταυτοποιήσεως τῶν προσώπων. Γι᾿ αὐτὸ καὶ συνιστᾶ στὴ Ρωσικὴ Κυβέρνηση τουλάχιστον νὰ δώσει τὴ νομικὴ δυνατότητα στοὺς πολίτες νὰ «ἔχουν τὸ δικαίωμα νὰ μὴ δέχονται ἀδιακρίτως ὅλες τὶς νέες τεχνολογίες καὶ τὰ σύμβολα ποὺ ἐνδεχομένως νὰ ὑπάρχουν σ᾿ αὐτές. Οἱ τεχνολογίες αὐτὲς δὲν ἐπιτρέπεται νὰ ἐπιβάλλονται ὑποχρεωτικὰ στὸν πολίτη στερώντας του τὴ δυνατότητα χρήσεως ἐναλλακτικῶν λύσεων. Εἶναι ἀπαραίτητο νὰ διατηρηθεῖ ἡ δυνατότητα τοῦ πολίτη νὰ μπορεῖ νὰ χρησιμοποιεῖ τὸ παρα δοσιακὸ σύστημα ταυτοποιήσεως μὲ ὄνομα, ἐπώνυμο, ἡμερομηνία, τόπο γεννήσεως καὶ διεύθυνση, καὶ τὰ παραδοσιακὰ ἔγγραφα ταυτοποιήσεως προσώπου.
Ἡ Ἐκκλησία καλεῖ ἐπίσης τὸ Κράτος νὰ προσέξει τὴν πρότασή της γιὰ νομικὴ ἀπαγόρευση μαρκαρίσματος πάνω καὶ μέσα στὸ ἀνθρώπινο σῶμα, ὅπως καὶ τῆς ἐνσωμάτωσης νανοσυσκευῶν μέσα στὸ σῶμα ἢ στὸν ἐγκέφαλο τοῦ ἀνθρώπου».

ΜΙΑ ΣΥΓΚΙΝΗΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΟΝΤΟ

 


.Συνάδελφός στο γραφείο, με ποντιακή καταγωγή και καρδιά μου διηγήθηκε πως κατά τη δεκαετία του '90 παρακολουθούσε αργά το βράδυ κρατικό κανάλι.
Παρουσιαζόταν ένα ντοκιμαντέρ για τη γενοκτονία των Ποντίων και με αυτή την αφορμή διάφοροι άνθρωποι κατέθεταν τις μαρτυρίες τους.
Κάποια στιγμή μίλησε ένας γηραιός κύριος ποντιακής καταγωγής με κατάλευκα μαλλιά. Ήταν καθηγητής πανεπιστημίου. Αυτός με πολύ συγκίνηση είπε τα εξής: «Αρκετά χρόνια πριν, όταν............ ήμουν πενηντάρης μιλούσα με μια θεία μου που ήταν γιαγιά πια. Μου μιλούσε με μεγάλο παράπονο για την πατρίδα μας τον Πόντο και για τους προγόνους μας.
Πάνω στην κουβέντα της είπα πως σύντομα θα έκανα ταξίδι - προσκύνημα στον Πόντο. Κρεμάστηκε πάνω μου και με παρακάλεσε με λυγμούς, όταν πάω να της κάνω ένα χατίρι. Μου διηγήθηκε επακριβώς που βρισκόταν το πατρικό της σε χωριό του Πόντου.
Μου εξήγησε με λεπτομέρεια τα χαρακτηριστικά του χωριού, τους δρόμους και μου προσδιόρισε με ακρίβεια τη θέση του σπιτιού. Μου είπε μόλις το βρω να ζητήσω απ' τους Τούρκους που θα έμεναν πια εκεί να βρουν ένα κασελάκι, που είχε κρύψει σε συγκεκριμένο σημείο του παλιού αρχοντικού. Μου περιέγραψε πλήρως το κασελάκι και το τι περιείχε μέσα.
Ασημικά, παλιά κοσμήματα, λίρες κλπ, ένα μικρό θησαυρό δηλαδή.

Ὁ γέροντας Γαβριήλ

Για τή μετάνοια, τό Corpus Christi καί τούς πολιτικούς (Α΄ μέρος)
ΑΠΟΜΑΓΝΗΤΟΦΩΝΗΣΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗΣ ΜΕ ΤΟΝ ΓΕΡΟΝΤΑ ΓΑΒΡΙΗΛ (Γαβριήλ Μοναχός-Γέρων στό Ἱερό Κουτλουμουσιανό κελλί Ὁσίου Χριστοδούλου-Καρυές Ἁγίου Ὄρους)

Ἡ ἐπίσκεψη στόν Γέροντα Γαβριήλ ἔγινε στή Θεσσαλονίκῃ τήν Τετάρτη 31-10-2012 στίς 9.30 π.μ.. Ἡ διάρκειά της ἦταν: 1:39:42. Παρευρέθησαν ὁ Γέροντας καί δύο πνευματικά παιδιά κάποιου ἄλλου Γέροντος ἐξ Ἁγίου Ὅρους, πού πῆραν τήν συνέντευξη.
Ὁ σκοπός τῆς ἐπίσκεψης, τήν ὁποία ἔδωσε εὐλογία ὁ Γέροντας Γαβριήλ νά ἠχογραφηθεῖ, ἦταν γιά νά καταγράψουμε τήν γνώμη του σχετικά μέ τά ἑξῆς φλέγοντα θέματα:
1. Τήν ἐπαίσχυντη παράσταση τοῦ Corpus-Christi καί
2. Τίς ἐπαίσχυντες παρελάσεις ὁμοφυλόφιλων στή Θεσσαλονίκη καί γενικά στή χώρα μας.
Στή συνέντευξη ὅμως ὁ Γέροντας, ἐν Ἁγίῳ Πνεύματι, ἐπεκτάθηκε καί στά ἑξῆς ἐπίσης φλέγοντα ζητήματα:
1. Μετάνοια
2. Πολιτικοί καί πολιτική τῆς Ἑλλάδας
Στό ἑξῆς, μέ Γ. θά ἐννοοῦμε τόν Γέροντα, μέ Ε1 τήν πρώτη ἐπισκέπτρια καί μέ Ε2 τήν δεύτερη ἐπισκέπτρια.
Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ
Γ.: Λίγο τήν πόρτα…Ἐκεῖ παραπέρα βάλτε το λίγο ( τό μηχάνημα ἠχητικῆς ἐγγραφῆς ). Ναί.
«Εὔχομαι ὁλοψύχως, ἡ εὐλογία τοῦ Θεοῦ νά εἶναι μαζί μέ τήν Ἑλλάδα μας καί μαζί μέ ὅλη τήν ἀνθρωπότητα, σέ ὅλη τους τή ζωή καί σέ ὅλη τήν αἰωνιότητα.
Εὔχομαι πάλι ὁ Κύριος, νά καταπλουτίσει τήν Ἑλλάδα μας καί ὅλα τά ἔθνη τῆς γῆς, διά τῶν ὑλικῶν καί πνευματικῶν ἀγαθῶν Του. Εὔχομαι ἐπίσης νά χαρίσει στήν ἀνθρωπότητα εἰρήνη, ὁμόνοια καί μετάνοια καί νά φωτίσει τούς ἰσχυρούς τῆς γῆς νά κυβερνοῦν τούς λαούς αὐτῆς, θεαρέστως καί θεοφιλῶς. Νά πιστεύσουν πάντες οἱ ἄνθρωποι πού ζοῦνε ἐπί πᾶν τό πρόσωπον τῆς γῆς, στόν Ἕναν καί Μόνον Ἀληθινό Θεό, πού εἶναι ὁ Πατήρ, ὁ Υἱός καί τό Ἅγιον Πνεῦμα, ἀμήν.
Ὁ Κύριος σάν ἔθνος, μᾶς εὐλόγησε περισσότερο ἀπό ὅλα τά ἔθνη τῆς γῆς... Ἀπ’ ὅλες τίς γλῶσσες πού ὑπάρχουν στόν πλανήτη μας, ὁ Θεός τήν Ἑλληνική γλῶσσα διάλεξε γιά νά γραφοῦν τά Εὐαγγέλια. Μικρή εὐλογία εἶναι αὐτό; Οἱ μεγαλύτεροι Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας μας, εἶναι Ἕλληνες. Ἄν διαβάσουμε τά Συναξάρια, σέ κάθε γωνιά τῆς γῆς, θα δοῦμε ὅτι ὑπάρχουν Ἅγιοι καί Μάρτυρες. Μόνο ἡ Θεσσαλονίκη ἔχει 42 Ἁγίους. Μικρή εὐλογία εἶναι αὐτό;
Περιμένει ὁ Θεός τή μετάνοιά μας γιά νά μᾶς σώσει. Ὁ Θεός δέ θέλει πολέμους, δέ θέλει φτώχειες, δέ θέλει ἀρρώστειες, δέ μᾶς ἔκανε ὁ Θεός γιά νά ὑποφέρουμε καί νά πᾶμε καί στήν κόλαση. Ὁ Θεός μᾶς δημιούργησε, χωρίς νά μᾶς ρωτήσει. Δέν μᾶς σώζει ὅμως, ἄν δέ θέλουμε κι ἐμεῖς..Οἱ Ἅγιοι Πατέρες μας λένε ὅτι ἡ μετάνοια θά σώσει τήν Ἑλλαδίτσα μας καί ὅλη τήν ἀνθρωπότητα. Χωρίς μετάνοια, δέν θά σωθοῦμε. Θά πάθουμε ὅ,τι πάθαν οἱ Σοδομίτες καί Γομορρίτες. Κάηκαν ὅλοι καί σώθηκαν μόνον ὁ Λώτ κι οἱ δυό του κόρες. Θά πάθουμε ὅ,τι πάθαν οἱ Νωῑτες. Πνίγηκε σύμπαν τό ἀνθρώπινο γένος ἐπί Νῶε. Ὁ Θεός μᾶς ἔδωσε τό Νόμο Του γιά νά εἴμαστε κι ἐδῶ εὐτυχισμένοι καί νά πᾶμε καί στόν Παράδεισο. Ἄν ὁ ἄνθρωπος πάνω στόν πλανήτη τῆς γῆς ἐφήρμοζε μία ἐντολή τοῦ Εὐαγγελίου, ἡ γῆ μας θά γινόταν αὐτόματα ἕνας ἐπίγειος Παράδεισος.
-Ποιά ἐντολή;
-Ἀγαπήσεις τόν πλησίον σου ὡς σεαυτόν.
Ἄν αὐτό συμβεῖ, τότε οἱ στρατοί σ’ ὅλον τόν κόσμο, θά καταργηθοῦν. Τά πολεμικά καί πυρηνικά ἐργοστάσια, θά κλείσουν. Οἱ Νομικές Σχολές, οἱ σωφρονιστικές φυλακές, τά Δικαστήρια κι οἱ δικηγόροι, δέν θά ἔχουν λόγους ὑπάρξεως. Οἱ ἀστυνομικοί θά ἀπολυθοῦν καί θά πᾶνε ὅλοι τους στά σπιτάκια τους. Αὐτοί πού κάνουν κλειδαριές κι ἀσφαλιστικά συστήματα, θά κλείσουν.
-Γιατί;
-Ἀφοῦ ἀγαπῶ τόν πλησίον μου ὅπως τόν ἑαυτό μου, θά πάω νά σκοτώσω τόν ἑαυτό μου; Θά κλέψω τόν ἑαυτό μου; Θά ἔχω τά χρήματά μου πεταμένα, ἔξω ἀπ’ τό σπίτι μου ἀνοιχτό. ( ἐννοεῖ ἀνοιχτά ).
Ὁ Θεός εἶναι πολύ λυπημένος μέ τούς Ἕλληνες, διότι Τόν ἀρνηθήκαμε. Καταργήσαμε τό Νόμο Του καί θεσπίσαμε, δικούς μας νόμους.
Κάποτε ὁ Μέγας Ἀλέξανδρος σέ μιά μάχη, ἔπιασε ἕναν στρατιώτη πού κρυβόταν. Τρέχει καί τοῦ λέει:
-Πῶς σέ λένε;
-Ἀλέξανδρο μέ λένε.
Τοῦ λέει:
-Ἀλέξανδρο σέ λένε; Ἤ θ’ ἀλλάξεις διαγωγή ἤ θ’ ἀλλάξεις ὄνομα! Μέ βλέπεις ἐμένα στίς μάχες νά κρύβομαι;
Κι ἡ Ἑλληνική Βουλή, ἤ πρέπει ν’ ἀλλάξει διαγωγή ἤ πρέπει ν’ ἀλλάξει ὄνομα. Μ’ αὐτά πού ἔκανε, δέν τῆς ἀρμόζει νά λέγεται Βουλή. Ἐκεῖνο τό ὄνομα πού τῆς ἀρμόζει νά λέγεται, εἶναι δεόντως καί πρεπόντως ἄβουλη κι ἀσύνετη κι ἀπερίσκεπτη. Γιατί κατήργησε τό Νόμο τοῦ Θεοῦ καί ψήφισε δικούς της νόμους.
Ὁ Θεός λέει στό Δεκάλογο: «οὐ φονεύσεις». Οἱ Ἕλληνες Βουλευτές λένε: «κάτω ὁ νόμος τοῦ Θεοῦ, σκοτῶστε». Νομιμοποίησαν τίς ἐκτρώσεις. Δέν εἶναι ἀλήθεια αὐτό; Μήπως τούς συκοφαντοῦμε;
Ὁ Θεός λέει: «οὐ μοιχεύσεις». Αὐτοί λέν: «κάτω ὁ Νόμος τοῦ Θεοῦ». Νομιμοποίησαν τίς μοιχεῖες, τίς πορνεῖες, τήν ὁμοφυλοφιλία, τήν καύση τῶν νεκρῶν, τόν πολιτικό γάμο, βγάζουν τά Θρησκευτικά ἀπ’ τά σχολεῖα, πετοῦν τόν Σταυρό ἀπ’ τή σημαῖα, τίς εἰκόνες ἀπ’ τίς δημόσιες ὑπηρεσίες, θέλουν ν’ ἀναβιώσουν τόν δωδακαθεϊσμό καί τόσα ἄλλα…
Ἐνδιαφέρονται οἱ Ἕλληνες Βουλευτές γιά τήν Ἑλλάδα μας; Θέλουν τήν πρόοδό τους; Ὑποστηρίζουν τά Χριστιανικά μας ἰδεώδη; Εἶναι Ἐθνοπατέρες κι Ἐθνοσωτῆρες; Ἤ εἶναι ἐθνοολετῆρες καί ἐθνοκαταστροφεῖς; Μ’ αὐτό πού κάνουν καί θεσπίζουν, ἀποδεικνύουν ὅτι δέν πιστεύουν στόν Θεό, σέ ἀόρατο κόσμο, στήν ἀθανασία τῆς ψυχῆς, στήν κόλαση, στόν Παράδεισο, στή Μέλλουσα Κρίση κι ἀνταπόδοση. Ὅλ’ αὐτά τά θεωροῦν πλάνες ἐπικίνδυνες καί ὄπιον τοῦ λαοῦ.
Ἄν δέν μετανοήσουν, οὔτε ἡ κόλαση θά τούς δεχθεῖ. Ὁ Θεός θά κάνει εἰδική κόλαση γιά νά τούς βάλει. Καί μέ τά πολιτικά τους ἀξιώματα, θά κοσμοῦν τά βαθύτερα καί φριχτώτερα μέρη τῆς κολάσεως!
Ὁ Ἐλευθέριος Βενιζέλος ἔλεγε ὅτι:
-Ὁ πολιτικάντης σκέφτεται τίς ἑπόμενες ἐκλογές. Ὁ πολιτικός σκέφτεται τίς ἑπόμενες γενεές.
-Οἱ πολιτικοί μας σήμερα, σκέπτονται τίς ἑπόμενες γενεές;
Ὁ Καποδίστριας, ὁ Κουμουνδοῦρος, ὁ Τρικούπης, ὁ Πλαστῆρας, ζοῦσαν γιά τήν Ἑλλάδα καί δέν ζοῦσαν ἀπ’ τήν Ἑλλάδα.
-Σήμερα οἱ βουλευτές μας ζοῦν γιά τήν Ἑλλάδα;
Πολλοί ἀντίχριστοι διαμέσου τῶν αἰώνων, πολέμησαν τόν Ἀρχηγό τῆς Πίστεώς μας, λυσσωδῶς.
Κανένας ὅμως ἀπ’ αὐτούς τούς ἀντιχρίστους, δέν τόλμησε νά προσβάλλει τήν ἠθική ὑπόσταση τοῦ Κυρίου μας. Οἱ ἀντίχριστοι τοῦ αἰῶνος μας, προσβάλλουν τήν ἠθική ὑπόσταση τοῦ Ἀρχηγοῦ τῆς Πίστεώς μας καί παρουσιάζουν, συγνώμην πού τό λέω, τόν Κύριό μας ὡς ἀνήθικο, ἁμαρτωλό, πόρνο, ὁμοφυλόφιλο, ὡς διεστραμμένο κι ἀνισόρροπο, ὡς τεμπέλη κι ἀχαΐρευτο. Ὅτι ξεστράτισε τήν Ἁγία Μαρία τήν Μαγδαληνή μικρό κοριτσάκι κι ἔκανε ἔρωτα μαζί της κι ὅτι ἤθελε νά κάνει μαζί της ἕνα παιδί, πού τό ὀνόμασε Παράκλητο. Αἶσχος! Καί ντροπή! Βαπτισμένοι Χριστιανοί Ὀρθόδοξοι, νά λένε καί νά πιστεύουν αὐτά, γιά τόν Κύριό μας. Ξεπερνοῦν στή διαστροφή κι αὐτόν τόν ἴδιο τόν Σατανᾶ!
Στό τέλος τῆς συνέντευξης:
Γ.: Νά πεῖτε μετάνοια στόν Γέροντα, χαρήκαμε πού σᾶς εἴδαμε. Αὐτά ( τό ὑπαγορευμένο κείμενο πού ἀκολουθεῖ ), μπορεῖ καί σάν προσευχή νά λέει κανείς.
Ε1.: Πάτερ, νά σᾶς ρωτήσω λίγο…
Γ.: Ναί.
Ε1.: Στήν Ἁγία Γραφή, λέει ὅτι οἱ ἄνθρωποι, οἱ Χριστιανοί, οἱ Πιστοί τοῦ Χριστοῦ, καλό εἶναι νά ἀποφεύγουμε τά δικαστήρια. Νά μονιάζουμε μέ τόν ἀντίδικο καί νά μήν καταφεύγουμε ἐκεῖ. Στήν περίπτωση ὅμως πού βλασφημεῖται ὁ Κύριος, ὅπως τώρα σ’ αὐτήν ( μέ τό Corpus-Christi ) καί στίς παρελάσεις…
Γ.: Ναί, ναί, ναί.
Ε1.: τῶν ὁμοφυλόφιλων καί στά θεατρικά…
Γ.: Ναί, ναί, ναί.
Ε1.: Εἶναι εὐλογημένο;
Γ.: Ναί, λέει ὁ Ἱερός Χρυσόστομος: «ράπισον τόν βλάσφημο»!
Ε1.: Ἀ, λοιπόν, ἐπομένως καί ὁ Μητροπολίτης Πειραιῶς Σεφαφείμ ὁ ὁποῖος, παληκαρίσια ὑπέβαλλε μήνυση κατά τῆς ἐπαίσχυντης παράστασης…
Γ.: Ναί, ναί, ναί.
Ε1.: Εἶναι εὐλογημένο;
Γ.: Ναί, ναί, ναί. Μόνο γιά ἰδικές μας ὑποχρεώσεις νά μήν πᾶμε στά δικαστήρια.
Ε1.: Εἶναι εὐάρεστο στό Θεό αὐτό πού ἔκανε ἑπομένως καί…
Γ.: Ναί, ναί, ναί.
Ε1.: …καί πρέπει νά τόν μιμηθοῦμε. Κι ἐμεῖς ὅλοι δέν πρέπει νά κάνουμε μία συλλογική μήνυση;
Γ.: Ναί, ναί, ναί.
Ε1.: Καί στό θέατρο πού φιλοξενεῖ αὐτήν τήν ἀσέλγεια;
Γ.: Ναί, ναί, πρέπει ν’ ἀγωνιστοῦμε. Καί τά γράψαμε καί μπροστά. Ἀκοῦστε το, ὅταν ὅμως ἐμεῖς ἀδικούμαστε, καλύτερα νά μᾶς ἀδικοῦν, παρά νά πᾶμε στά Δικαστήρια.
Ε1.: Ναί, ναί, τώρα ὅμως εἶναι γιά τόν Κύριο.
Γ.: Ναί, ἄλλο αὐτό, αὐτό ναί. Πρέπει νά ἀγωνιστοῦμε. Θά σᾶς πῶ…ὅταν ἐμεῖς ἀδικούμαστε. Θά σᾶς πῶ δυό γεγονότα, νά ξέρετε. Ἔζησε στά Κατουνάκια στό Ἅγιον Ὅρος, ὁ πατήρ Ἐφραίμ, ἕνας. Ἕνας γείτονάς του εἶχε Ἐκκλησία. Πῆγε σ’ ἕναν, ἔκανε Ἐκκλησία. Πῆγε σ’ ἕναν, λέει:
-Πόσο θέλεις νά μοῦ κάνεις τό τέμπλο;
Τοῦ λέει ἐκεῖνος:
-Θέλω 15 λίρες.
Πῆγε σ’ ἕναν ἄλλο.
-Πόσο θέλεις;
-12.
Πῆγε σ’ αὐτόν τόν Πατέρα Ἐφραίμ. Δέν τόν ρώτησε, τοῦ λέει:
-Νά μοῦ κάνεις τό τέμπλο.
Τό έφτιαξε. Τό τέμπλο ὅμως δέν εἶναι εὔκολη δουλειά, θέλει καιρό, τέχνη, αὐτά…Κι ἀφοῦ τελείωσε ὁ ἄνθρωπος, πάει καί τοῦ δίνει δυό λίρες, ποσό εὐτελέστατο γιά τή δουλειά πού ἔκανε. Καί τοῦ λέει:
-Πάτερ, εἶναι καλά;
Λέει:
-Καλά εἶναι.
Ἔφυγε. Πάει ὁ ὑποτακτικός στόν Γέροντα.
-Γέροντα σέ κορόιδεψε. Τόσον καιρό δούλεψες, 2 λίρες;
Καί λέει ὁ Γέροντας.
-Παιδί μου, ἄφησε νά’ χουμε κάτι καί γιά τήν ἄλλη τήν ζωή. Ἄμα τά πάρουμε ἐδῶ δηλαδή, τί θά ἔχουμε ἐκεῖ;
Πέρασαν χρόνια, κοιμήθηκε ὁ Γέροντας. Ἕνα βράδυ τόν εἶδε ὁ ὑποτακτικός στόν ὕπνο. Ἧταν σ’ ἕνα ὄμορφο μέρος, εἶχε κάτι ὄμορφα σπιτάκια κι ἕνα μικρό σπιτάκι πάρα πολύ ὡραῖο. Κι ἔπειτα λέει:
-Αὐτό τό μικρό σπιτάκι;
-Αὐτό παιδί μου, εἶναι ἀπό ἐκεῖνα τά χρήματα ἀπό τό τέμπλο. Δέν θά τά πάρουμε ἐδῶ, θά μᾶς τά δώσει ὁ Θεός.
Ἄλλη περίπτωση.
Δύο φιλονικοῦσαν γιά ἕνα τμῆμα γῆς καί πῆγαν σέ ἕναν σοφό Γέροντα νά τούς λύσει τή διαφορά.
Κι ὁ Γέροντας τούς πῆρε καί πῆγαν στό ἀμφισβητούμενο τμῆμα. Κι ὁ ἕνας ἔλεγε:
-Αὐτό εἶναι δικό μου.
Ὁ ἄλλος:
-Δικό μου.
Ὁ Γέροντας γονάτισε στή γῆ. Κι ὅταν σηκώθηκε τούς λέει:
-Ρώτησα τή γῆ.
Καί τοῦ λένε αὐτοί:
-Τί σοῦ εἶπε;
Καί τούς λέει:
-Μοῦ εἶπε ὅτι ἐσεῖς ἀνήκετε σ’ αὐτήν κι ὄχι αὐτή σέ σᾶς.
Φοβερό δέν εἶναι;
Ὅταν ὅμως προσβάλλεται ὁ Κύριος, πρέπει καί στά Δικαστήρια νά πᾶμε, νά διαμαρτυρηθοῦμε.
Ε1.: Δόξα τῷ Θεῷ!
Γ.: Λοιπόν, νά πᾶτε στό καλό.
Ε1.: Πάτερ εὐχαριστοῦμε πάρα πολύ.

 
πηγή: http://hristospanagia3.blogspot.gr
 
Χαίρετε εν Κυρίω
π. Φώτιος Βεζύνιας

Πέμπτη 1 Νοεμβρίου 2012

Γέρων Μωϋσῆς Ἁγιορείτης

«Κρίνεται ἡ Ἑλλάδα· τὸ πέρασμά μας στὸ 2000 μᾶς κρίνει ... ὅλα αὐτὰ μυρίζουν θάνατο»

 
Γέρων Μωϋσῆς Ἁγιορείτης
Ὁμιλία περὶ τοῦ Ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ
στὸ Ἀρχονταρίκι τοῦ Ἱ. Ν. Ἁγίου Ἀντωνίου Θεσσαλονίκης (1999)
«Κρίνεται ἡ Ἑλλάδα· τὸ πέρασμά μας στὸ 2000 μᾶς κρίνει ... ὅλα αὐτὰ μυρίζουν θάνατο»
Τὴν Κυριακή, 14 Νοεμβρίου τοῦ 1999, ἀνήμερα τῆς μνήμης τοῦ Ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ, Ἀρχιεπισκόπου Θεσσαλονίκης, ὁ ὁσιολογιώτατος Γέρων Μωϋσῆς Ἁγιορείτης, προσκεκλημένος ἀπὸ τὸν Πρωτοπρεσβύτερο π. Θεόδωρο Ζήση στὸ Ἀρχονταρίκι τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ τοῦ Ἁγίου Ἀντωνίου Θεσσαλονίκης, ἀπευθύνει σύντομο λόγο μετὰ τὴ Θεία Λειτουργία. Ὁ λόγος, πέραν τῆς ἀναπτύξεως τῆς σπουδαιότητος τοῦ Ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ γιὰ τὴν Ὀρθοδοξία, εἶναι σημαντικὸς καὶ διότι «προφητικῶς» καὶ ἁγιοπατερικῶς μέμφεται τὴν ἐπίδοση πανδήμου τῆς Ἑλλάδος στὸ Χρηματιστήριο καὶ τὴν - ἀναμενόμενη τότε ἔνταξη τῆς Ἑλλάδος στὴν ΟΝΕ· ὅπως χαρακτηριστικῶς λέγει ὁ Γέρων Μωϋσῆς: «παρὰ τὶς πολλὲς δυσκολίες καὶ τὰ προβλήματα ἡ Ἑλλάδα καὶ σήμερα παράγει Ἁγίους καὶ ἥρωες· αὐτὴ εἶναι ἡ παραγωγὴ τῆς Ἑλλάδος. Ἔ, αὐτὴ τὴν παραγωγὴ ἐμεὶς δὲν τὴν ἐκτιμᾶμε, δὲν ἐντρυφᾶμε σὲ αὐτήν, δὲν τὴν πιστεύουμε, δὲν τὴν ζοῦμε! ... Σήμερα το ὄνειρο τῆς Ἑλλάδος ὁλοκλήρου εἶναι ἡ ἔνταξή μας στὴν ΟΝΕ· δὲν ἀκοῦς ἄλλη συζήτηση, σὲ ὅλη τὴν Ἑλλάδα αὐτὸ εἶναι ... Καταλαβαίνετε ποιά εἶναι ἡ ἐκτροπή, ἔ, ἡ ἐκτροπή; ... Ἡ φιλοχρηματία, ἡ φιληδονία καὶ ἡ φιλοδοξία εἶναι σὲ φλεγμονὴ. Κρίνεται ἡ Ἑλλάδα· τὸ πέρασμά μας στὸ 2000 μᾶς κρίνει. Θὰ ζήσουμε ἢ δὲν θὰ ζήσουμε; Διότι ὅλα αὐτὰ μυρίζουν θάνατο. Δὲν μυρίζουν ζωή, δὲν μυρίζουν Χριστό!» (33’30’’ καὶ ἑξῆς).
Περίληψη τῆς ὁμιλίας
Ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς δὲν εἶναι πρωτότυπος στὴ διδασκαλία του, ἀλλ’ ἀντιθέτως ἡ διδασκαλία του ἀποτελεῖ συμπύκνωση τῆς προγενέστερης θεολογίας· ἐπίσης, ἦταν κάτοχος πλουσιωτάτης παιδείας, κληρονόμος δὲ καὶ οἰκογενειακῆς ἀρετῆς. Παρὰ ταῦτα ὁ Ἅγιος δὲν ἦλθε στὸ Ἅγιον Ὄρος γιὰ νὰ γίνει διδάσκαλος, ἀλλὰ μαθητής· ἦταν οἱ ἀνάγκες τῆς ἐποχῆς του ποὺ ὁδήγησαν στὸ νὰ γίνει διδάσκαλος καὶ πρόμαχος τῆς Ὀρθοδοξίας.

Αγ. Ιωάννης ο Χρυσόστομος

Πραότητα, η σπουδαιότερη αρετή που ταιριάζει στους χριστιανούς.

Είναι πολλές οι αρετές που ταιριάζουν στους Χριστιανούς, απ’ όλες όμως η πιο σπουδαία είναι η πραότητα.
Αυτό είναι το κατεξοχήν γνώρισμα του ανθρώπου που έχει τιμηθεί με το λογικό, δηλαδή η ημερότητα, η επιείκεια, η πραότητα, η ταπείνωση, η ησυχία, το να μην έλκεται σαν δούλος και παρασύρεται ή από το θυμό ή από τα άλλα πάθη, αλλά με το λογικό και την ορθή σκέψη να κατανικάει τα εσωτερικά άτακτα σκιρτήματα και να διασώζει την ευγένεια που προσιδιάζει στον άνθρωπο, και να μην εκπίπτει και κατα­ντάει στη θηριωδία των άλογων ζώων με τη νωθρότητα και την αδράνειά του.
Κάθε επιεικής και πράος εύκολα οδηγείται στη φιλανθρωπία και δεν θα ανεχόταν να παραμελήσει αυτούς που βρίσκονται σε μεγάλη ανάγκη, γιατί τη φτώχεια των άλλων τη θεωρεί σαν δική του δυστυχία. Ο φθόνος βέβαια είναι το πιο κακό από όλα τα πάθη· ο ενάρετος όμως και πράος δεν δέχεται μέσα στην ψυχή του το φοβερό αυτό πάθος, αλλά, όταν βλέπει τους αδελφούς του να προκόβουν, χαίρεται και ευχαριστείται μαζί τους, γιατί θεωρεί σαν δική του την αρετή των άλλων, γιατί νομίζει, ότι όσα αγαθά έχουν οι φίλοι του είναι κοινά και γι’ αυτό χαίρεται μαζί τους στα ευχάριστα και λυπάται μαζί τους στα δυσάρεστα.

Λειτουργική εμπειρία στο μέτωπο

 

Λειτουργική εμπειρία στο μέτωπο
(Ἀληθινό περιστατικό)
Μέρες εἶχαν νά κοιμηθοῦν. Ἄν λογιζόταν γιά ὕπνος, ὁ λιγοστός χρόνος πού ξάπλωναν καταγῆς ντυμένοι ὅπως ἦταν, γιά νά ξυπνήσουν σέ λίγη ὥρα ἀπό τό φοβερό κρύο πού τούς πάγωνε τήν καρδιά καί νιώθαν πώς πεθαίναν. Δέν ἦταν πολλοί. Καμιά δεκαπενταριά ἄνδρες σ’ αὐτό τό ὕψωμα τοῦ Ἑφταχωρίου πού ὑποστήριζε, ὑποτίθεται, τά μετόπισθεν. Γιατί τίς τέσσερις τελευταῖες μέρες εἶχε ἑνοποιηθεῖ σχεδόν μέ τήν πρώτη γραμμή. Δέν ἦταν οὔτε εὔκολα τά πράγματα, οὔτε ἐλπιδοφόρα. Οἱ Ἰταλοί ἔρχονταν σωρηδόν. Εἶχαν ἀπίστευτη ὑπεροχή. Ἡ πρώτη γραμμή μέ πενιχρότατα μέσα, ἀρκετές ἀπώλειες καί περισσή αὐτοθυσία, κράτησε τόσες μέρες τήν ἐπιδρομή δύο Ἰταλικῶν μεραρχιῶν. Τῆς «Φεράρας» καί τοῦ «Κένταυρου». Τώρα μέ νύχια καί δόντια προσπαθοῦσε νά κρατήσει τίς θέσεις της ἀπέναντι στήν πανίσχυρη καί πάνοπλη περίφημη ᾽Ιταλική Μεραρχία Ἀλπινιστῶν «Τζούλια». Ἕντεκα χιλιάδες στρατιῶτες ἀπέναντι σέ δύο χιλιάδες δικούς μας κι αὐτούς ἐξαντλημένους, πεινασμένους καί σχεδόν ἀόπλους, εἶναι μεγέθη πού δέν συγκρίνονται. Κι εἶναι ἀλήθεια πώς τίς τελευταῖες μέρες, μαζί μέ τούς ἀγαπημένους καί πολύπαθους συντρόφους τους ’χάναν καί ἔδαφος. Κάποια ὑψώματα δῶθε-κεῖθε καί ἡ ἀμυντική γραμμή κάνοντας «κοιλιές», τραβιόταν ὅλο καί πιό πίσω. Γι’ αὐτό καί ἡ θέση τους, πού ἦταν θέση στά μετόπισθεν, εἶχε φθάσει νά ἀγγίζει τήν πρώτη γραμμή.

Ιερωσύνη και Εκκλησία και παπισμός

ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΝΑΥΠΑΚΤΟΥ ΚΑΙ ΑΓΙΟΥ ΒΛΑΣΙΟΥ κ. ΙΕΡΟΘΕΟΣΣε ένα προηγούμενο κείμενό μου έγραφα ότι ο Πάπας και οι Παπικοί δεν έχουν ιερωσύνη, γιατί με την αιρετική διδασκαλία του Filioque και τόσες άλλες αιρέσεις που δημιούργησαν, αποκόπηκαν από την Εκκλησία του Χριστού και επομένως απεκόπη η αποστολική διαδοχή και παράδοση. Αυτό εξένισε μερικούς που ισχυρίζονται ότι ο Πάπας έχει ιερωσύνη.
Θα ήθελα να κάνω μερικές συμπληρωματικές επεξηγήσεις πάνω στην άποψη αυτή. Ο Μέγας Βασίλειος αντιμετώπισε στην εποχή του διάφορα προβλήματα για το πως θα δέχεται η Ορθόδοξη Εκκλησία στους κόλπους της τους αιρετικούς. Αφού κάνει την διάκριση μεταξύ αιρέσεως, σχίσματος και παρασυναγωγής, αναφερόμενος στους αιρετικούς που έχουν αποκλίνει, όπως λέει ο Γεννάδιος Σχολάριος, «κατ' ευθείαν ή πλαγίως», «περί τι των άρθρων της πίστεως», γράφει ότι «οι δε της Εκκλησίας αποστάντες, ουκ έτι έσχον την Χάριν του Αγίου Πνεύματος εφ' εαυτούς. Επέλιπε γαρ η μετάδοσις τω διακοπήναι την ακολουθίαν». Δηλαδή, όσοι απομακρύνθηκαν από την Εκκλησία, λόγω διαφοράς πίστεως έχασαν την Χάρη του Αγίου Πνεύματος και δεν μπορούν να την μεταδώσουν, γιατί διακόπηκε η αποστολική διαδοχή. Ο άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης παρατηρεί: «Καθώς έν μέλος κοπή από το σώμα, νεκρούται παρευθύς με το να μη μεταδίδεται πλέον εις αυτό ζωτική δύναμις, τοιουτοτρόπως και αυτοί αφ' ου μίαν φοράν εσχίσθησαν παρευθύς και την πνευματικήν χάριν και ενέργειαν του Αγίου Πνεύματος έχασαν, μη μεταδιδομένης ταύτης εις αυτούς δια των αφών και συνδέσμων, ήτοι δια της κατά Πνεύμα ενώσεως».
Επομένως, εκτός της Ορθοδόξου Εκκλησίας δεν ενεργούν μυστήρια, ούτε υπάρχει ιερωσύνη, ούτε γίνεται αληθής Θεία Λειτουργία. Σε αυτό το σημείο στηρίζονται και όλοι οι ιεροί κανόνες για την απαγόρευση της συμπροσευχής με αιρετικούς.
Η Ορθόδοξη Εκκλησία τηρεί αυτή την αρχή στην πράξη και αυτό φαίνεται από το εξής απλό γεγονός. Όταν ένας Παπικός «ιερεύς» ή «Επίσκοπος» θέλει να γίνει Ορθόδοξος, δεν δεχόμαστε την «ιερωσύνη» που είχε, αλλά τον ξαναχειροτονούμε. Ακόμη δε αυτό γίνεται και με τους σχισματικούς, με τους οποίους δεν έχουμε διαφορά στο δόγμα, αλλά διαφορά «σε κάποια ζητήματα εκκλησιαστικά και ευκολοϊάτρευτα». Και σε αυτούς η Εκκλησία δεν δέχεται την «ιερωσύνη» τους, όταν έρχονται στην Εκκλησία, αλλά τους ξαναχειροτονεί, όπως έκανε πρόσφατα το Οικουμενικό Πατριαρχείο, επειδή πάσχει η κανονικότητα της Αρχιερωσύνης των «Αρχιερέων» που τους χειροτόνησαν. Αυτό σημαίνει ότι, εάν ο Πάπας μετανήση και θελήση να γίνει Ορθόδοξος, τότε επανερχόμενος στην Εκκλησία, πρέπει να ξαναχειροτονηθεί, αφού κατά τον Αριστηνό «αιρετικός, ο κατά την πίστην αλλότριος, ο δε κατά τι ιάσιμον ζήτημα, σχισματικός».
Αυτή είναι η βασική εκκλησιολογική θέση όπως την εκφράζει ο Μέγας Βασίλειος και όλη η πρακτική της Εκκλησίας. Εφ' όσον δεν δεχόμαστε την «ιερωσύνη» των αιρετικών δεν δεχόμαστε και τα αποτελέσματα που απορρέουν από την «ιερωσύνη» τους. Γι' αυτόν τον λόγο και ο Πάπας δεν θεωρείται διάδοχος του Αποστόλου Πέτρου, έστω και αν στην σημαία του Βατικανού τίθενται τα κλειδιά της Βασιλείας των Ουρανών, με την παρερμηνεία που δίδουν οι Παπικοί στον σχετικό λόγο του Χριστού (Ματθ. Ιστ' 13-20).

Εκ του περιοδικού Θεοδρομία Έτος Γ - Τεύχος 1 - Ιανουάριος - Μάρτιος 2001
πηγή:http://agiosmgefiras.blogspot.gr

ΣΧΟΛΙΟ: Ας δώσει ευλογία ο Άγιος Ναυπάκτου να συμπληρώσω.. "Αν ο πάπας θελήσει να γίνει Ορθόδοξος μήπως πρέπει πρώτα να βαπτισθεί και μετά να λάβει την ιερωσύνη;"

Χαίρετε εν Κυρίω
π. Φώτιος Βεζύνιας

Ο Σαμαράς μίλησε και με το ΘΕΟ!


“Αλήθεια, αλήθεια, πικρά οπού είσαι”.
Ο λόγος είναι του Μακρυγιάνη. Και είναι μια πικρή του κραυγή, καθώς εξιστορεί τους κατατρεγμούς των αγωνιστών από τους ‘Ελληνες πολιτικούς και τους Βαυαρούς…Διεκτραγωδεί δεινά με τον απλό του τρόπο ο Μακρυγιάννης.Ίδια δεινά κι απαράλλαχτα με τα σημερινά και είναι να σου πονάει η ψυχή για τη μόνιμη στασιμότητα και ένδεια του τόπου…
του Στέλιου Συρμόγλου
Αν ο Μακρυγιάννης ζούσε σήμερα, βέβαια, θα είχε τεράστιο πρόβλημα να αντιληφθεί πέραν της πολιτικής ένδειας και της επιχειρούμενης εξαπάτησης του λαού από τους ποδηγέτες του, ώστε να εθιστεί στα…αποφάγια των κρατούντων, των άγριων κάπηλων της οικονομίας, της παιδείας, ακόμα και της θρησκείας, της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, των κολάκων του δημόσιου αισθήματος, ότι με τη γελοιότητα που

Αγίου Εφραίμ του Σύρου

Δευτέρα Παρουσία - Αντίχριστος

Κατά τον καιρόν δε εκείνον, όταν έλθη ο Δράκων, δεν υπάρχει άνεσις επί της γής, αλλά θλίψις μεγάλη, ταραχή και σύγχυσις, θάνατοι και πείνα εις πάντα τα πέρατα, διότι θα γίνουν κατά τόπους λιμοί, σεισμοί και θάνατοι διάφοροι επί της γής. Γενναία θα είναι η ψυχή, η οποία θα δυνηθή να κρατήση εαυτήν απηλλαγμένην από τα σκάνδαλα αυτά. Διότι εάν ευρεθή άνθρωπος ν' αδιαφορή ολίγον, εύκολα πολιορκείται και γίνεται αιχμάλωτος του Δράκοντος του πονηρού και δολίου, και ο τιούτος ευρίσκεται ασυγχώρητος εις την κρισιν, διότι επίστευσεν εις τον Τύραννον εκουσίως. Πολλών προσευχών και δακρύων έχομεν ανάγκην, αγαπητοί, δια να ευρεθώμεν ακλόνητοι εις τους πειρασμούς, διότι πολλά είναι τα φαντάσματα, τα οποία γίνονται από το θηρίον. Επειδή είναι Θεόμαχον θέλει όλοι ν' απωλεσθούν. Τοιούτον τρόπον μεταχειρίζεται ο Τύραννος, ώστε όλοι να βαστάζουν την σφραγίδα του Θηρίου, όταν θα έλθη να απατήση τα σύμπαντα.

ΝΤΡΟΠΗ ΚΑΙ ΑΙΣΧΟΣ

Η μεγάλη απάτη: Ακόμα και τα μικρά παιδιά θα πληρώσουν 5.000 Ευρώ στους τραπεζίτες


Το "μεγάλο παιχνίδι" των τραπεζιτών και ο τρόπος με τον οποίο όχι μόνο φόρτωσαν στους πολίτες τα χρέη τους, αλλά εξανέμισαν και τα όποια οφέλη από το "κούρεμα" αναδεικνύoνται ανάγλυφα από τον Προϋπολογισμό που κατατέθηκε χθες από τον υπουργό Οικονομικών Γ.Στουρνάρα.
Πέρα από το χρέος που πλέον σε σχέσεη με το ΑΕΠ αποκτά εφιαλτικές διαστάσεςις και καταδεικνύει το εύρος της αναξιοπιστίας ή ακομα αι της απάτης που έχει στηθεί σε βάρος των πολιτών (θα φτάσει το 189,1% το 2013 από 129% το 2009!), ένα κρίσιμο στοιχείο δείχνει ότι όλη η Ελλάδα υποφέρει για να ωφεληθούν μια χούφτα τραπεζίτες και βέβαια οι πολιτικοί που εκτελύν τις εντολές των τραπεζιτών:
Συγκεκριμένα ενώ το χρέος της Γενικής Κυβέρνησης του 2012 μειώθηκε κατά 105,97 δισ. ευρώ από την ανταλλαγή των ομολόγων (PSI) που τόσο ακριβά πλήρωσαν τα ασφαλιστικά ταμεία και οι ασφαλισμένοι πολίτες, το 48% αυτού του κέρδους εξανεμίζεται γιατί θα δανειστούμε μέσα στο 2013 για την ανακεφαλαιoποίηση των τραπεζών 48,5 δισ. ευρώ!