ΣΧΟΛΙΟ ΔΙΚΟ ΜΑΣ: Η δημοσίευση της παρακάτω απάντησης γίνεται ένεκα δημοσιογραφικής δεοντολογίας.... και όχι Εκκλησιαστικής... Γιατί αν είναι να μιλήσουμε για Εκκλησιαστική δεοντολογία... θα φθάσουμε στους Ιερούς Κανόνες.
Αν λοιπόν μιλήσουμε με βάση τους Ιερούς Κανόνες, ποιος μπορεί να μας αποδείξει ότι, οι συμμετοχή σε συμπροσευχές με αιρετικούς, η συμμετοχή στο επάρατο Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών, η ανύψωση των αιρετικών σε εκκλησίες, μπορούν να θεωρούνται ως η "πρέπουσα" και "αρμόζουσα" συμπεριφορά των ταγών της Εκκλησίας;
Λοιπόν στο σπίτι του πνιγμένου... δεν ομιλούν για σχοινί...
Και ο νοών νοείτω…
π. Φώτιος Βεζύνιας
Ιερά Αρχιεπισκοπή Τιράνων
Δυο παράδοξες «πρωτοτυπίες»
Εκκλησιαστικής δεοντολογίας
Η πρωτάκουστη πρωτοτυπία στα
εκκλησιαστικά χρονικά, ένα Γραφείο μιας Ιεράς Μητροπόλεως της Ελλάδος να
επιτίθεται προσβλητικά σε Προκαθήμενο μιας γειτονικής Αυτοκεφάλου Εκκλησίας,
γεγονός που αντιβαίνει σε κάθε εκκλησιαστική δεοντολογία, συνεχίστηκε. Οι
ανώνυμοι συντάκτες του δευτέρου
δημοσιεύματος (28.1.2019) έσπευσαν να δικαιολογήσουν την απρέπειά τους,
ότι δεν πρόκειται για υβριστικό δημοσίευμα αλλά για «κριτική».





