ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΚΑΛΟΜΟΙΡΟΣ (ΜΕΡΟΣ 3)

Από το βιβλίο του "ΚΑΤΑ ΕΝΩΤΙΚΩΝ"

Ε΄ Ο Αντίχριστος

Το τραγικό είναι ότι ο Μεσσίας αυτός που περιμένουν οι Εβραίοι, θα έρθη. Το είπε το στόμα του Χριστού, το στόμα των αποστόλων του, είναι γραμμένο στα βιβλία της Καινής Διαθήκης. Ο Μεσσίας των Εβραίων θα έλθη. Αυτός θα τους δώση το ψωμί που αρνήθηκε να τους δώση ο Χριστός, και μαζί μ’ αυτο όλα τα υλικά αγαθά που πόθησαν και δεν τους έδωσε Εκείνος. Αυτός θα τους καταπλήξη με σημεία και τέρατα που θα τα φοβηθούν και θα τα θαυμάσουν οι άνθρωποι ώς τα πέρατα της γής και θά’ρθουν, σέρνοντας, να πέσουν στα πόδια του. Αυτός θα ενώση σε ένα Κράτος όλα τα έθνη και τις φυλές της γής, όλα τα βασίλεια του κόσμου. Αυτός θα γεμίση χαρά τις καρδιές των Νομικών και των Φαρισαίων. Τις καρδιές των κάθε φυλής «Εβραίων». Ναί, ο Μεσσίας των Εβραίων θα έλθη. Θα είναι αυτό που δεν είναι ο Χριστός, και δεν θα είναι αυτό που είναι ο Χριστός. Θα είναι ο Αντίχριστος.

«Παιδιά, εσχάτη ώρα εστί, και καθώς ηκούσατε ότι ο αντίχριστος έρχεται...» (Ιωάν. Α΄ β΄ 18).

«Ερωτώμεν δε υμάς, αδελφοί, υπέρ της παρουσίας του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού και ημών επισυναγωγής επ’ αυτόν εις το μη ταχέως σαλευθήναι υμάς από του νοός, μήτε θροείσθαι, μήτε διά πνεύματος, μήτε διά λόγου, μήτε δι’ επιστολής, ως δι’ ημών, ως ότι ενέστηκεν η ημέρα του Χριστού. Μη τις υμάς εξαπατήση κατά μηδένα τρόπον ότι εάν μη έλθη η αποστασία πρώτον και αποκαλυφθή ο άνθρωπος της αμαρτίας, ο υιός της απωλείας, ο αντικείμενος και υπεραιρόμενος επί πάντα λεγόμενον Θεόν ή σέβασμα, ώστε αυτόν εις τον ναόν του Θεού ως Θεόν καθίσαι, αποδεικνύντα εαυτόν ότι εστί Θεός.

Δεν προβληματίζουν τα περί ‘’δήθεν’’ δογματικών διαφορών και τα περί ‘’εκατέρωθεν παρερμηνειών’’;

ΔΕΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΖΟΥΝ ΤΑ ΠΕΡΙ ‘’ΔΗΘΕΝ’’ ΔΟΓΜΑΤΙΚΩΝ ΔΙΑΦΟΡΩΝ, ΚΑΙ ΤΑ ΠΕΡΙ ‘’ΕΚΑΤΕΡΩΘΕΝ ΠΑΡΕΡΜΗΝΕΙΩΝ;

Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγου

Δεν θα’πρεπε πρωτίστως να προβληματίσουν, όσους επιζητούν καταδίκες των ιερωμένων και λαϊκών θεολόγων, που επιμένουν στην Ορθόδοξη εκκλησιολογική ακρίβεια, οι αναφορές για ‘’δήθεν δογματικές εκτροπές’’ και  για ‘’πολλές εκατέρωθεν παρερμηνείες διδασκαλιών και διαστρεβλώσεις θέσεων’’;

«Αἱρετικὸν ἄνθρωπον μετὰ μίαν καὶ δευτέραν νουθεσίαν παραιτοῦ». Ὅταν οἱ Πατριάρχες καὶ οἱ Ἐπίσκοποι ἀκολουθοῦσαν πραγματικὰ τοὺς ἁγίους Πατέρες.

Γράφει ο Ἀδαμάντιος Τσακίρογλου Κλασσικὸς φιλόλογος, Ἱστορικός

Ὅταν ὁ Ἱερεμίας ὁ Β΄(1572 – 1579, 1580 – 1584, 1587 – 1595) ἦταν πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως ἤδη εἶχε ἀρχίσει να διαμορφώνεται στὴ Δύση μία νέα κακοδοξία, ὁ Προτεσταντισμὸς καὶ εἰδικότερα ὁ Λουθηρανισμός, ποὺ γνώρισε μεγάλη διάδοση, ἰδίως στὴν Γερμανία καὶ τὶς Κάτω Χῶρες. Αὐτὴ ἡ ἀποσχιστική ἀπὸ τοὺς κόλπους τοῦ Παπισμοῦ ἀλλὰ ἀποτυχὴς ὡς πρὸς τὴν σωτηρία προσπάθεια, ἀφοῦ καθιερώθηκε ἕως ἕνα βαθμό χάνοντας ὅμως παράλληλα τὴν εὐκαιρία, ποὺ τῆς προσφέρθηκε, νὰ γυρίσει στὴν Μία Ἐκκλησία, θέλησε νὰ τραβήξει μὲ τὸ μέρος της τοὺς ὀρθοδόξους.

Ἦταν ἀκριβώς τὴν ἐποχὴ τῆς πατριαρχίας τοῦ Ἱερεμία, ὅταν μία ὁμάδα θεολόγων καθηγητών τῆς Τυβίγγης (Τubingen) μὲ πρωτεργάτη τὸν διάσημο τότε φιλόλογο καὶ θεολόγο Μαρτίνο Κρούσιο (Crucious) ἔστειλαν τρεῖς ἐπιστολές πρὸς τὸν Πατριάρχη. Μάλιστα ἡ τελευταία ἀπὸ αὐτὲς ἔφερε καὶ μία ἐλληνικὴ μετάφραση τῆς Ὁμολογίας τοῦ Λούθηρου.

Αποδοχή νόθων δογμάτων με πρόσχημα την αγάπη.

‘’Ἀνάγκη πυκτεύειν καί μάχεσθαι’’ (Αγ. Ι. Χρυσόστομος)

Γράφει ο Φώτης Μιχαήλ, ιατρός

Με πρόσχημα την ‘’αγάπη’’ και με ευθύνη αποκλειστική συγκεκριμένων μελών της Εκκλησιαστικής μας ηγεσίας, τα τελευταία χρόνια ανοίχτηκαν πάμπολλες κερκόπορτες στην καλοφυλαγμένη από τους Αγίους μας Ορθοδοξία.(1)

Μέ καταλύτη τή ληστρική σύνοδο τῆς Κρήτης

Μέ καταλύτη τή ληστρική σύνοδο τῆς Κρήτης:

Ἱστορική μετατροπή τῆς Ἑλλαδικῆς Ἱεραρχίας σέ ψευδοσύλλογο "οἰκοφθόρων";

● Ἡ ρήξη Ποιμένων καί Λαοῦ τοῦ Θεοῦ εἶναι γεγονός.

● Τά σχίσματα εἶναι πλέον θέμα χρόνου.

ὑπό Δημ. Κυρ. Ἀναγνώστου, Θεολόγου

Πρίν ἀπό μερικές ἡμέρες (23 & 24 Νοεμβρίου τρ. ἔτους), συνεκλήθη ἐκτάκτως ἡ Ἱερά Σύνοδος τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, μέ ἀποκλειστικό θέμα τῆς ἡμερησίας διατάξεως αὐτῆς τήν περιβόητη σύνοδο τῆς Κρήτης καί τίς ἀποφάσεις της. Ἡ ἐν λόγω συνεδρίαση ἀνεμένετο ἀπό τόν πιστό λαό μέ μεγάλη ἀγωνία προκειμένου νά πληροφορηθεῖ τήν ἐπίσημη καί ὑπεύθυνη θέση τῶν Ποιμένων του γιά τή φερομένη ὡς "Ἁγία καί Μεγάλη Σύνοδο" τῆς Κρήτης.

«Μια δαιμονική πίστη και μια ψεύτικη εκκλησία ετοιμάζεται να ανατείλει»

ΣΧΟΛΙΟ ΔΙΚΟ ΜΑΣ: Αυτά που θα διαβάστε τα έλεγαν οι ΑΓΙΟΙ τότε, το 1969. Σήμερα τί θα έλεγαν; Αν έβλεπαν αυτήν την ΑΘΛΙΑ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ στην οποία έχουμε περιέλθει;

   Άγιοι Ιεράρχες γιατί δεν ξεκαθαρίζετε τα πράγματα. Γιατί μας αφήνετε σ' αυτόν τον πειρασμό;. "Ιστορική ονομασία" και ταυτόχρονα "ενεργή παρουσία" των παπικών στην είσοδο των ΑΓΙΩΝ μέσα στον Άγιο Γεώργιο;. Τί κάνετε; Πού οδηγείτε την Εκκλησία;

Τί νομίζετε οτι είναι δυνατόν ποτέ να προδώσουμε την ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ ΜΑΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ; Ποίο το αντάλλαγμα; Ποίο το όφελος;  Αν θέλουν ας έλθουν όλοι οι αιρετικοί. Η Εκκλησία τους περιμένει. Αλλά δια της νομίμου οδού. ΔΙΑ ΤΟΥ ΒΑΠΤΙΣΜΑΤΟΣ. Όλα τα άλλα είναι εκ του πονηρού. Και ΕΣΕΙΣ ΘΑ ΔΩΣΤΕ ΛΟΓΟ. Εμείς παραμένουμε Ορθόδοξοι. Παραμένουμε ακόλουθοι των Αγίων Πατέρων.

π. Φώτιος Βεζύνιας

 "Μια δαιμονική πίστη
και μια ψεύτικη εκκλησία

ετοιμάζεται να ανατείλει"

(Όσιος Θεοφάνης ο Έγκλειστος)

Οι Ιεράρχες της Ρωσικής Διασποράς

Άγιος Φιλάρετος

και Αρχιεπίσκοπος Αβέρκιος

«Διανύουμε μια τρομερή περίοδο. Αλλά δεν είναι μόνο επειδή οι δυνάμεις του παγκόσμιου κακού κερδίζουν όλο και μεγαλύτερο έδαφος στον κόσμο, αλλά ακόμα περισσότερο επειδή – τρομερό να το λέει κανείς! – πολλοί υψηλόβαθμοι ιεράρχες της Εκκλησίας του Χριστού διεξάγουν μια πραγματική προδοσία της ιερής μας Πίστεως και της Εκκλησίας. Μια εντελώς νέα εποχή στον Χριστιανισμό διακηρύσσεται.Σκέφτονται να δημιουργήσουν νέα εκκλησία στην οποία όχι μόνο όλοι οι Ορθόδοξοι πρέπει να μετέχουν, αλλά και οι ετερόδοξοι, και ακόμη και οι Μουσουλμάνοι, οι Εβραίοι και οι ειδωλολάτρες. Μιλάνε επίσης και για κάποιου είδους «διάλογο» με τους άθεους! Με αυτόν τον τρόπο, αντί της αληθινής Πίστεως και της αληθινής Εκκλησίας, μια ψεύτικη πίστη ή, κατά την έκφραση του μεγάλου μας πνευματοφόρου λύχνου, Επισκόπου Θεοφάνους του Εγκλείστου, μια δαιμονική πίστη και μια ψεύτικη εκκλησία, ετοιμάζεται να ανατείλει.

π. Πρόδρομος Καρεώτης: "Μὴν κατονομάζουμε πεμπτοφαλαγγίτες ὅσους μὲ πόνο καὶ ἀγωνία προσεύχονται νὰ μὴν δοθοῦν τὰ Ἅγια στοὺς Λατίνους"

Μὲ ἀφορμὴ τὶς δηλώσεις τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Κύπρου ὁ Γέροντας Πρόδρομος ἀπὸ τὶς Καρυες Ἁγίου Ὅρους ἔγραψε τὸ ἑξῆς σχόλιο: 

Στὰ δογματικὰ θέματα δὲν ὑπάρχει ὑπακοὴ σὲ ἀνθρώπους. Αὐτὸς ποὺ ἀκολουθεῖ λάθος δρόμο ἐκπίπτει τῆς Ἐκκλησίας διότι συστέλλεται εἰς αὐτὸν ἡ χάρις Τοῦ Ἁγίου Πνεύματος!  Οἱ ἅγιοι ἄνθρωποι τὸ καταλαβαίνουν αὐτὸ καὶ ἔχουν μεγάλη ἀγωνία καὶ εὐθύνη νὰ ἐνημερώσουν τὴν Ἐκκλησία γιὰ τὴν πονηρία τοῦ διαβόλου.

Ο Αρχιμ. Γεώργιος Καψάνης για τους θεολόγους, που ασκούν κριτική κατά του συγκρητιστικού Οικουμενισμού

Ο ΑΡΧΙΜ. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΨΑΝΗΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΘΕΟΛΟΓΟΥΣ, ΠΟΥ ΑΣΚΟΥΝ ΚΡΙΤΙΚΗ ΚΑΤΑ  ΤΟΥ ΣΥΓΚΡΗΤΙΣΤΙΚΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ

Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγου

Η παρατήρηση του Αρχιμανδρίτη Γεωργίου Καψάνη, για τη διαφορότροπη απαξίωση κατά των θεολόγων που ασκούν με ορθόδοξη σοβαρότητα κριτική του συγκρητιστικού Οικουμενισμού, αποτελεί παρακαταθήκη ορθόδοξης έγνοιας, γι’ αυτά που πολλές φορές τεκταίνονται και λυπούν το πλήρωμα της Εκκλησίας. 

 Ως γνωστό ο Αρχιμανδρίτης Γεώργιος Καψάνης, υπερασπίστηκε πολλές φορές την Ορθόδοξη Πίστη, ιδιαιτέρως έναντι των παπικών πλανών. 

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΚΑΛΟΜΟΙΡΟΣ. (ΜΕΡΟΣ 2)

Από το βιβλίο του "ΚΑΤΑ ΕΝΩΤΙΚΩΝ".

Γ΄ Προσφορά, όχι συζήτησις.

Μερικοί αφελείς Ορθόδοξοι νομίζουν ότι το πλησίασμα αυτό των Εκκλησιών δεν γίνεται με σκοπό την ένωσι αλλά με σκοπό τη διαφώτισι, την ιεραποστολική πρός τους ετεροδόξους. «Είναι, λένε, αυτές εκδηλώσεις αγάπης πρός τους αδελφούς μας». «Εάν κλειστούμε στό «καβούκι» μας, λένε συχνά, εάν δεν πηγαίνουμε στα διεθνή συμβούλια και δεν στέλνουμε παρατηρητάς στις Παπικές συνόδους κ.τ.λ. τότε πώς θα γνωρίσουν οι Δυτικοί την Ορθόδοξο Εκκλησία και πώς θα προσελκυσθούν πρός αυτήν;»

«Κράτει ό έχεις» (Αποκάλυψη 3, 11)

«Κράτει ό έχεις» (Αποκάλυψη 3, 11)

Νίκος Σακαλάκης,Μαθηματικός

Αναμφίβολα, όταν συγκαλείται μια Εκκλησιαστική Ορθόδοξη σύνοδος τότε, απόλυτα δικαιολογημένα, προβάλλουμε πάνω της ολόκληρο το Συνοδικό παρελθόν και μέλλον της Ορθοδοξίας με το ερώτημα: Σύνοδος ζωής ή σκοπιμότητας;