ΟΤΑΝ ΜΙΛΟΥΝ ΟΙ ΑΓΙΟΙ...

.....ΚΑΛΟΝ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΣΙΩΠΟΥΜΕ ΚΑΙ ΝΑ ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΜΕ..

Περί συμμετοχής της Εκκλησίας στο Π.Σ.Ε

Η θέση του Αγίου Ιουστίνου Πόποβιτς για την συμμετοχή της Ορθοδόξου Εκκλησίας στο "Παγκόσμιο Συμβούλιο των Εκκλησιών"

«Ήτο άραγε απαραίτητον η Ορθόδοξος Εκκλησία, αυτό το πανάχραντον  Θεανθρώπινον σώμα και οργανισμός του Θεανθρώπου Χριστού, να ταπεινωθή τόσον τερατωδώς, ώστε οι αντιπρόσωποι της, Θεολόγοι, ακόμη και Ιεράρχες, να επιζητούν την οργανωτικήν μετοχήν και συμπερίληψιν εις το «Παγκόσμιον Συμβούλιον Εκκλησιών»; Αλίμονον, ανήκουστος προδοσία».

(π. Ιουστίνος Πόποβιτς, Η Ορθόδοξος Εκκλησία και ο Οικουμενισμός, Θες/νίκη 1974, σ. 224).

Πιστή αντιγραφή από

impantokratoros.gr

Συμφωνών, χαίρων και συγχαίρων

π. Φώτιος Βεζύνιας

ΤΑΔΕ ΛΕΓΕΙ ...Π. ΡΩΜΑΝΙΔΗΣ

ΓΙ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΕΠΙΜΕΝΟΥΝ…. ΝΑ ΑΛΛΗΘΩΡΙΖΟΥΝ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΔΥΣΗ…… ή ΑΛΛΙΩΣ ΓΙΑΤΙ Η ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΚΑΛΟΥΠΑΡΙΣΜΕΝΗ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ.

Στην Ορθόδοξη Παράδοση όμως οι Πατέρες πως θεολογούν; Οι Πατέρες πρώτον επικαλούνται την Αγία Γραφή για να υποστηρίξουν την διδασκαλία της Εκκλησίας. Επί πλέον όμως επικαλούνται και την εμπειρία των ζώντων θεουμένων, όταν εμφανιστή μία αίρεση. Όταν εμφανίσθηκε η αίρεση του Αρείου, οι Πατέρες επικαλέσθηκαν και την εμπειρία των θεουμένων που ζούσαν κατά την εποχή της Αρειανικής διαμάχης. Έτσι έχομε δύο ειδών επιχειρήματα. Για να είναι όμως κάτι Ορθόδοξο, πρέπει αυτό τα δύο να είναι συμβατά μεταξύ τους είτε να ταυτίζονται είτε να είναι αλληλοσυμπληρούμενα. Όχι αλληλοσυγκρουόμενα.  

Η βασική επιχειρηματολογία πηγάζει από την Αγία Γραφή. Η επισφράγισης όμως της επιχειρηματολογίας αυτής καθώς και η επιβεβαίωσης της γνησιότητός Της γίνονται πάντοτε βάσει της κατατεθειμένης εμπειρίας των Πατέρων και των κεκοιμημένων Αγίων της Εκκλησίας, καθώς και της εμπειρίας των ζώντων Αγίων της εποχής κατά την οποία εμφανίζεται μία αίρεση.
…Πως όμως θα γίνη η πιστοποίησις αυτής της εμπειρίας τους σήμερα; Πως θα βεβαιωθούμε ότι τα πράγματα είναι έτσι όπως περιγράφονται στην Αγία Γραφή προκειμένου περί του Θεού και του Χριστού; Από Πατερικής απόψεως αυτό γίνεται βάσει της προσωπικής εμπειρίας εκείνων των ζώντων Αγίων σε κάθε εποχή, οι οποίοι έφθασαν να δουν τον Χριστόν εν δόξη και οι οποίοι μπορούν να διαβεβαιώσουν τους ανθρώπους της εποχής τους για την αλήθεια των αναφερομένων στην Αγία Γραφή. Εκτός δηλαδή από την προσωπική εμπειρία των Πατέρων της Εκκλησίας, οι οποίοι είχαν την ίδια εμπειρία με τους Προφήτες και τους Αποστόλους, έχομε επί πλέον και την εμπειρία των ζώντων Αγίων σε κάθε εποχή…
…Εάν κάποιος δεν γνωρίζη τα θεμέλια της Προφητικής, της Αποστολικής και της Πατερικής εμπειρίας, που είναι και τα θεμέλια των δογμάτων, πως θα μπορέση να υποστηρίξη τα Ορθόδοξα δόγματα χωρίς να κάνη αναφορά στις εμπειρίες των Πατέρων; Μόνο από ό,τι αναφέρει η Αγία Γραφή; Αν κάνη αναφορά μόνο στην Αγία Γραφή και όχι στις Πατερικές εμπειρίες, δεν θα μπορέση να εξηγήση πως οι Πατέρες εδογμάτισαν και θα υποχρεωθή έτσι να συμφωνήση με τους ετεροδόξους, οι οποίοι ισχυρίζονται ότι οι Πατέρες φιλοσοφούσαν (!), όταν εδογμάτιζαν με βάσι τα αναφερόμενα στην Αγία Γραφή. Η αλήθεια είναι όμως ότι οι Πατέρες εδογμάτισαν βάσει της εμπειρίας τους της θεώσεως, και όχι μετά από φιλοσοφικό στοχασμό επάνω στα αναφερόμενα στην Αγία Γραφή.
…Ο Θεός έδωσε στον άνθρωπο νοερά ενέργεια, η οποία είναι ένα φυσιολογικό συστατικό της ανθρωπίνης φύσεως, και η οποία δυστυχώς στον άνθρωπο δεν λειτουργεί καθόλου ή λειτουργεί υποτυπωδώς. Για να επαναλειτουργήση αυτή η νοερά ενέργεια, χρειάζεται να προηγηθή η θεραπεία της ανθρωπίνης προσωπικότητος.
Αυτές τώρα οι παράμετροι, δηλαδή η ανάγκη θεραπείας και η μέθοδος θεραπείας της ανθρωπίνης προσωπικότητος, συνιστούν την ουσία της Ορθοδόξου Παραδόσεως.
…Λέγεται Ορθόδοξος, επειδή δεν μπορεί κάποιος να θεραπευθή, αν δεν έχη ασπασθή το Ορθόδοξο δόγμα αν, δηλαδή, δεν έχη Ορθόδοξη δογματική συνείδησι. Εδώ ο σκοπός του δόγματος δεν είναι να καθυποτάξη τον άνθρωπο και να τον εγκλωβίση μέσα σε κάποια θρησκευτικά πλαίσια, αλλά να βοηθήση τον άνθρωπο να θεραπευθή. Το δόγμα καθ’ εαυτό δεν έχει κανέναν άλλο σκοπό, εκτός από το να οδηγήση τον άνθρωπο προς την θεραπεία αυτή.
…τι κάνουν τώρα οι Νεοέλληνες θεολόγοι; Έβγαλαν την εμπειρία της θεώσεως από τα θεμέλια των δογμάτων και στην θέσι της έβαλαν την Αγία Γραφή. Βέβαια μέσα της η Αγία Γραφή περιγράφει την εμπειρία της θεώσεως, των Προφητών και των Αποστόλων. Λέγει δηλαδή ότι εδοξάσθη ο τάδε και ο τάδε. Και ναι μεν στην Αγία Γραφή αναφέρεται ότι όλοι οι Προφήτες είδαν την δόξαν του Θεού, όταν όμως δεν υπάρχη ο έλεγχος αυτής της εμπειρίας, τότε ο καθένας αρχίζει να ερμηνεύη εκείνα που αναφέρει η Αγία Γραφή κατά την φαντασία του.
Διαβάζει π.χ. κάποιος ότι ο Χριστός ανελήφθη στον ουρανό μέσα σε νεφέλη. Από την μία μεριά, αν είναι ένας σκεπτόμενος άνθρωπος, που δεν έχει σχέσι με την εμπειρία της θεώσεως ούτε έχει ακούσει τίποτε σχετικό, άμα διαβάση κάτι τέτοιο, θα γελάση. Θα πη δηλαδή: Πως είναι δυνατόν ένας άνθρωπος να κάθεται επάνω σε σύννεφο; Από την άλλη μεριά, αν είναι ένας δεισιδαίμων Ορθόδοξος, θα πη: Α, έκανε και αυτό το θαύμα ο Χριστούλης μας! Κάθησε επάνω σε σύννεφο και ανέβηκε στον ουρανό. Και θα το πιστεύη αυτό. Ένας άλλος πάλι ίσως νομίσει ότι ο Χριστός κατά την Ανάληψί Του άρχισε να ανυψώνεται επάνω σε ένα σύννεφο, όπως ανεβαίνει ένα ασσανσέρ!
Κατά τους Πατέρες όμως αυτή η νεφέλη δεν είναι μία κτιστή νεφέλη, ένα σύνολο δηλαδή υδρατμών. Η νεφέλη αυτή είναι η άκτιστη δόξα του Θεού. Στην Αγία Γραφή η δόξα του Θεού λέγεται και νεφέλη και φως και πυρ. Όταν η Αγία Γραφή αναφέρη για στήλη πυρός ή στήλη νεφέλης, η οποία επροπορεύετο των Ισραηλιτών στην έρημο, και τα δύο είναι το ίδιο πράγμα. Είναι δηλαδή η δόξα του Θεού. Οπότε ο Χριστός δεν ανελήφθη μέσα ή επάνω σε σύννεφο υδρατμών ούτε ανέβαινε στον ουρανό σαν με ασσανσέρ, αλλ’ ανελήφθη εν δόξη, όπως λέγει και το Απολυτίκιο της εορτής της Μεταμορφώσεως. Δηλαδή, ο Χριστός απλώς εξαφανίσθηκε μέσα σε άκτιστη δόξα μπροστά στα μάτια των Αποστόλων.
Με την αποκοπή λοιπόν των δογμάτων από τα θεμέλια τους, τα δόγματα μένουν αστήρικτα. Γι’ αυτό και σήμερα στην Ελλάδα η Εκκλησία περνάει μία κρίσι. Γιατί; Διότι μετά τον πόλεμο του ‘40 πήγαν τα Ελληνόπουλα στα Κατηχητικά Σχολεία του Νεοελληνισμού και εκεί έμαθαν τους ευσεβισμούς, έμαθαν την νέα ερμηνεία της Αγία Γραφής Προτεσταντικού τύπου, την νέα ερμηνεία των δογμάτων, την νέα Ορθοδοξία κλπ… και γέμισαν από ηθικολογία και πουριτανισμό. Και βέβαια αυτά τα έμαθαν ως συνθήματα. Και ποιος ξέρει πόσοι από σας περάσατε από τέτοια Κατηχητικά σχολεία. Γεμάτα συνθήματα και τραγουδάκια. Με τραγούδια δηλαδή «Ω Χριστέ μας, ω Χριστέ μας…», τους έμαθαν Ορθοδοξία. Μετά τι συνέβη; Όσοι πήγαν σε τέτοια Κατηχητικά σχολεία τι έπαθαν; Κλονίστηκε η πίστις τους, διότι δεν είχε θεμέλιο και τους έμεινε ο πουριτανισμός. Γι’ αυτό έχομε σήμερα στην Ελλάδα ηθικιστές πολιτικούς, που κάνουν δηλαδή ηθικολογία. Αυτοί οι πολιτικοί αντί να χρησιμοποιήσουν τον Νόμο ως κριτήριο εννόμου τάξεως, χρησιμοποιούν ηθικά κριτήρια για την αξιολόγησι της συμπεριφοράς των πολιτών (το καλός και το κακός δηλαδή). Γι’ αυτό και στην Ελλάδα σήμερα, κινδυνεύει η Δημοκρατία. Επειδή ταυτίζουν τον Νόμο με την ηθική, οπότε δεν μπορεί να έχη κανείς Δημοκρατία, αφού δεν μπορή να ανεχθή τους «κακούς».
Έτσι τώρα, που είναι κλονισμένη η πίστις σ’ αυτούς τους ανθρώπους, πως θα γίνουν Ορθόδοξοι; Σας διαβεβαιώ ότι σήμερα με την ελεύθερη διακίνησι των ιδεών, που υπάρχει, αυτή η Ορθοδοξία του Νεοελληνισμού θα θαφτή.
…Η δε θεολογική μέθοδος της Αγίας Γραφής στηρίζεται στην εμπειρία του δοξασμού και της θεώσεως. Που το ξέρομε αυτό; Διαβάστε την Παλαιά και Καινή Διαθήκη. Θα δήτε εκεί πόσο συχνά αναφέρεται ότι εδοξάσθη ένας Προφήτης, δηλαδή ότι είδε την δόξα του Θεού, είδε τον Άγγελο της δόξης, είδε τον Θεό κλπ. Tο ίδιο πράγμα συμβαίνει και στην Καινή Διαθήκη. Αυτή είναι η Αγία Γραφή, δηλαδή μία περιγραφή των αποκαλύψεων του Χριστού προ και μετά την Ενσάρκωσι. Το αν κάνωμε τώρα σωστή ερμηνεία της Αγίας Γραφής, αυτό είναι το θέμα. Δηλαδή πως ξέρομε ότι μία αποκάλυψις του Χριστού, δηλαδή μία εμπειρία θεώσεως που αναφέρεται στην Αγία Γραφή, είναι αληθινή; Πως διακρίνομε, εάν ένας, που λέγει ότι είδε τον Θεό, είναι προφήτης ή ψευδοπροφήτης; Ο αληθινός, ο γνήσιος προφήτης, είναι εκείνος που έχει φθάσει σε θέωσι κατά τον απόστολο Παύλο. Kατ’ αντιδιαστολήν ο ψευδοπροφήτης είναι εκείνος που λέγει ότι έχει φθάσει σε θέωσι, χωρίς όμως να έχη φθάσει σε θέωσι.
...Η Αγία Γραφή μιλάει για εμπειρίες Προφητών και Αποστόλων, μιλάει για δοξασμό, μιλάει για προσευχή του Αγίου Πνεύματος. Οπότε βλέπομε ότι μέσα στην Αγία Γραφή υπάρχει μία παράδοσις προ της εμφανίσεως της Αγίας Γραφής, πριν δηλαδή από την συγγραφή της Πεντατεύχου από τον Μωϋσέα. Η Αγία Γραφή εμφανίζεται σε κάποια συγκεκριμένη στιγμή μέσα στην ιστορία. Ο πυρήνας όμως της Αγίας Γραφής υπάρχει πριν την εμφάνισί της ως γραπτού κειμένου. Ποιος όμως είναι αυτός ο πυρήνας; Είναι η κοινωνία των Πατριαρχών και των Προφητών μετά του Θεού. Οπότε ο κεντρικός άξονας της Βιβλικής παραδόσεως δεν είναι το βιβλίο της Αγίας Γραφής, αλλά οι εμπειρίες θεώσεως των Πατριαρχών και των Προφητών. Η Αγία Γραφή τότε τι κάνει; Απλώς καταθέτει γραπτώς την περιγραφή αυτών των εμπειριών, οι οποίες όμως ουσιαστικά δεν μπορούν να περιγραφούν, διότι είναι στην κυριολεξία απερίγραπτες, αφού είναι υπεράνω της λογικής του ανθρώπου. Η Αγία Γραφή δεν έχει ως σκοπό να περιγράψη τον Θεό, διότι ο Θεός είναι απερίγραπτος. Η Αγία Γραφή έχει σκοπό να οδηγήση τον άνθρωπο σε ένωσι με τον Θεό. Γι’ αυτόν τον λόγο η γλώσσα της Αγίας Γραφής είναι συμβολική, όταν μιλάη για τον Θεό. Διότι ο Προφήτης αναγκάζεται να χρησιμοποιήση νοήματα, σχήματα και εικόνες παρμένες από την ανθρώπινη εμπειρία για να περιγράψη το άκτιστο, που είναι απερίγραπτο.

Πρωτοπρ. Ιωάννου Σ. Ρωμανίδου (†)Καθηγητού Πανεπιστημίου
Πατερική Θεολογία.

Υ.Γ. Συγχωράτε με. Είπα μπροστά στη νέα χρονιά που αρχίζει σε λίγο, να σηκώσουμε σαν παντιέρα, όσο γίνεται πιο ψηλά την ψηλάφηση της Αλήθειας. Ειδικά της Αλήθειας που δίνουμε στα παιδιά μας, ως Εκκλησία, στις συνάξεις που τις ονομάσαμε Κατηχητικά Σχολεία. Θαρρώ είναι πολύ ταιριαστό και άκρως διευκρινιστικό το παραπάνω κείμενο του μακαριστού Π. Ρωμανίδου.

Χαίρετε εν Κυρίω
Π. Φώτιος Βεζύνιας.

ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΙΕΣ

ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΤΕ..

 Όταν το 1937 ο Γερμανός πάστορας Martin Niemoller (Μάρτιν Νίμελερ), έγραφε ένα ποίημα, όπου περιέγραφε τις συνέπειες τής «απάθειας» του για τα όσα διαδραματίζονταν στην Ναζιστική Γερμανία, αμφιβάλω εάν καταλάβαινε ότι στην ουσία περιέγραφε «Το σύνδρομο του Θεατή» και τη διαχρονικά γενικευμένη απόδοσή του  σε όλες τις μορφές του κοινωνικού και πολιτικού βίου.
   Περιέγραφε βιωματικά ο Martin Niemoller:

   Στη Γερμανία οι ναζιστές πρώτα ήρθαν για τους κομμουνιστές κι εγώ δεν μίλησα γιατί δεν ήμουν κομμουνιστής.
   Μετά ήρθαν για τους Εβραίους κι εγώ δεν μίλησα γιατί δεν ήμουν Εβραίος.
   Μετά ήρθαν για τους συνδικαλιστές κι εγώ δεν μίλησα γιατί δεν ήμουν συνδικαλιστής.
   Μετά ήρθαν για τους καθολικούς, εγώ ήμουν προτεστάντης και γι’ αυτό δεν μίλησα.  
   Μετά ήρθαν για μένα, αλλά τότε δεν είχε μείνει πια κανείς, να μιλήσει για κανέναν."   
 Σήμερα, παραφρασμένο θα μπορούσε να αποδοθεί, για όσα διαδραματίζονται στη χώρα μας:

 "Πρώτα ήρθαν για τους stagers κι εγώ δεν μίλησα γιατί δεν ήμουν stager.
   Έπειτα ήρθαν για τους συνταξιούχους κι εγώ δεν μίλησα γιατί δεν ήμουν συνταξιούχος.
   Κατόπιν ήρθαν για τους δημοσίους υπαλλήλους κι εγώ δεν μίλησα γιατί δεν ήμουν δημόσιος υπάλληλος.
   Στη συνέχεια ήρθαν για τους ιδιωτικούς υπαλλήλους και πάλι εγώ δεν μίλησα γιατί δεν ήμουν ιδιωτικός υπάλληλος.  
  Μετά ήρθαν για μένα, αλλά τότε πια, δεν είχε απομείνει κανείς για να μιλήσει."

Αλλά το ίδιο παραφρασμένο θα μπορούσε να αποδοθεί, από τον κάθε Ευρωπαίο:
    "Πρώτα ήρθαν για την Ελλάδα και εγώ δεν μίλησα,  γιατί δεν ήμουν Έλληνας.
 Έπειτα ήρθαν για την Ιρλανδία κι εγώ δεν μίλησα,  γιατί δεν ήμουν Ιρλανδός.
Μετά ήρθαν για την Πορτογαλία κι εγώ δεν μίλησα, γιατί δεν ήμουν Πορτογάλος.
Στη συνέχεια ήρθαν για την Ισπανία και την Ιταλία και πάλι δεν μίλησα,
γιατί δεν ήμουν ούτε Ισπανός, ούτε Ιταλός…
   ''Μετά ήρθαν για μένα,  αλλά τότε πια...δεν είχε απομείνει κανείς για να μιλήσει".
   Η παράθεση τέτοιων παραφράσεων, αφορούν «το όλον» του κοινωνικοπολιτικού μας βίου.
  
Θα εκπλαγείτε όταν ανακαλύψετε πόσες μορφές της ατομικότητας σας ακουμπά...

Υ.Γ. Το παραπάνω κείμενο μου τόστειλε φίλος του blog μου άρεσε και το αναδημοσιεύω. Μόνο που πρέπει  νομίζω να συμπληρώσω κάτι.

"Η παράθεση των παραφράσεων έχει να κάνει πλέον, και μάλιστα άμεσα, με τη πνευματική ζωή μας, με την πίστη μας. Μην βιαστείτε να το χαρακτηρίστε άσχετο, αυτό που σας λέγω. Αν έχετε διαβάσει τα πρωτόκολλα της σιών, θα δείτε ότι δεν είναι καθόλου άσχετο. Όλος αυτός ο σάλος που επικρατεί  γύρω μας έχει έναν σκοπό, να αλωθούμε όλοι μας πνευματικά. Θα το επιβεβαιώσουν αυτό τα επόμενα γεγονότα...... Και κάτι ακόμα. Ποιοί είναι τελικά ...αυτοί που ήρθαν.........!!!!!!"

Χαίρετε εν Κυρίω εις πείσμα
αυτών που ήρθαν.........
Μόνο αυτή η χαρά θα τους
θα τους αποδιοργανώσει.........
π. Φώτιος Βεζύνιας

Όταν μιλούν οι Άγιοι...εμείς σιωπούμε......

Προσοχή στα οράματα του Οικουμενισμού!

Επιστολή του αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς
στον συνταξιούχο Π.Ν. για ένα όραμα

Είχατε ένα ασυνήθιστο όραμα στην Εκκλησία κατά τη διάρκεια της προσευχής. Είδατε πως ο Χριστός βγήκε απ' το ιερό και στάθηκε. Ύστερα βγήκε κάποιος σαν Εβραίος ραβίνος, και στάθηκε εξ αριστερών του Χριστού. Τελικά βγήκε πάλι κάποιος με τη μαντήλα στο κεφάλι, και στάθηκε εκ δεξιών του Χριστού.

Τότε και οι δυο τους από τις πλευρές έδωσαν τα χέρια στον Χριστό και έκαναν χειραψία μαζί Του. Τέτοιο όραμα είχατε. Ενώ σαν ερμηνεία του δήθεν ερμηνευτή ανακοινώνετε το εξής: ο Θεός θέλει να συμφιλιωθούν όλες οι θρησκείες και να δημιουργηθεί μία πίστη στον κόσμο!

Ο καθένας που είναι μυημένος στα μυστήρια της Βασιλείας του Θεού μπορεί να σάς πεί ότι και το όραμα είναι ψευδές και η ερμηνεία είναι ψευδής. Το φάντασμα που είδατε μπροστά σας δεν είναι από τον Θεό αλλά από εκείνον που πάντα σηκώνει τα κέρατά του εναντίον της πίστης του Χριστού. Το Πάτερ ημών τελειώνει με την προσευχή στον Θεό να μας απαλλάξει από αυτόν, «αλλά ρύσαι ημάς από του πονηρού». Άνθρωπε του Θεού, ποιος μπορεί να κάνει χειραψία με τον Χριστό; Ποιος μπορεί να σταθεί δίπλα στον Θεό; Μά δεν έχει πεί ο Χριστός στους Εβραίους: «Ιδού αφίεται υμίν ο οίκος ημών έρημος» (Ματθ. 23, 38; Η προφητεία εκπληρώθηκε. Οι Εβραίοι δεν έχουν ούτε θυσίες ούτε ιερωσύνη. Και τα δύο πέρασαν στους βαπτισμένους εκείνη τη στιγμή, όταν το καταπέτασμα του ναού σκίστηκε «από άνωθεν έως κάτω». Ούτε οι μουσουλμάνοι έχουν θυσίες η ιερωσύνη. Μήπως δεν έχει πεί στους Εβραίους ο Εβραίος Παύλος, απόστολος του Θεού: «Τέλος γαρ νόμου Χριστός » (Ρωμ. 10,4); Και ακόμα : «Αναιρεί (ο Χριστός) το πρώτον ίνα το δεύτερον στήση» (Εβρ. 10,9); Πως, λοιπόν, εκείνο που έχει ερημώσει, που είναι τετελεσμένο, που είναι πεταμένο και έχει αντικατασταθεί με άλλο, καινούργιο, μπορεί να εξισώνεται, και να κάνει χειραψία με τη ζωντανή πίστη του Χριστού; Αλλά και ο ίδιος ο Μωάμεθ, παρόλο που δεν υποφέρει τους χριστιανούς, αναγνωρίζει και βάζει στο Κοράνι, ότι ο Ιησούς, υιος της Μαρίας θα κρίνει τον κόσμο, αναλόγως του ιδίου του Μωάμεθ. Τι εξίσωση και ισοπέδωση τότε!

Από που τέτοιο όραμα, ρωτάτε. Από εκείνον που βάζει σε πειρασμούς. Επιθεωρήστε τη ζωή σας και θα καταλάβετε. Στις μέρες μας πολύ ακούγεται -από τους ολιγόπιστους, βέβαια- περί της συμφιλίωσης και εξίσωσης όλων των θρησκειών. Και εσείς παραδοθήκατε σε τούτες τις σκέψεις και τις επιθυμίες. Σάς δόθηκε, το δικό σας υποκειμενικό όραμα να το δείτε σαν να είναι αντικειμενικό. Κι εσείς το χαίρεστε, σαν έλεος του Θεού. Εγώ δεν θα έλεγα ότι τούτο είναι έλεος, πιθανότερα είναι η προειδοποίηση. Μπερδέψατε τις έννοιες. Άλλο πράγμα είναι η κοινωνική και πολιτική ειρήνη και άλλο η συμφιλίωση των θρησκειών. Και άλλο πράγμα είναι η εξίσωση στα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις των πολιτών και άλλο η ισοπέδωση των θρησκειών. Στους χριστιανούς έχει αυστηρά διαταχθεί η ελεημοσύνη προς όλους τους ανθρώπους, χωρίς διαφορά στην πίστη, αλλά ταυτόχρονα και η αυστηρή τήρηση της αλήθειας του Χριστού. Ως χριστιανός εσείς μπορείτε να θυσιάσετε για τους αλλοθρήσκους και την περιουσία και τη ζωή σας, αλλά με τίποτα την αλήθεια του Χριστού, αφού εκείνο είναι, ενώ αυτό όχι, δική σας ιδιοκτησία. Εδώ βρίσκεται ο λίθος προσκόμματός σας, σε τούτη τη μη διαφοροποίηση. Από τούτη την μη διαφοροποίηση ήρθε και η σύγχυση στην ψυχή. Στην πραγματικότητα εσείς δεν είδατε ούτε τον Χριστό ούτε τον Μωάμεθ είδατε μόνο την δική σας ψυχή.

Ο Θεός ας σπεύσει σε βοήθειά σας

(Από το βιβλίο: «Δρόμος δίχως Θεό δεν αντέχεται...» - ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΙΚΕΣ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ Α΄ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΒΕΛΙΜΙΡΟΒΙΤΣ, εκδόσεις «Εν πλώ», 2009, σελ. 313-315)

Ακριβές αντίγραφο

από Ι. Μ. Παντοκράτορος.

Χαίρετε εν Κυρίω

π. Φώτιος Βεζύνιας

ΤΟ ΜΙΚΡΟΤΣΙΠ ΣΤΗΝ ΠΡΑΞΗ

ΑΡΧΙΣΑΝ ΤΑ ΟΡΓΑΝΑ.....

(Αναδημοσίευση  από τα trikalanews.gr )

Αποφασισμένη να σφίξει τα λουριά στους Δημοτικούς Υπάλληλους η Δημοτική Αρχή Τρικάλων.

Έρευνα αγοράς για να προμηθευτεί το καλλίτερο μηχάνημα σε προσιτή τιμή , έχει ξεκινήσει ο Δήμος Τρικκαίων, προκειμένου να ελέγχει με σιγουριά και ασφάλεια το ωράριο των δημοτικών υπαλλήλων.
Αυτό δήλωσε ο αρμόδιος Αντιδήμαρχος Οικονομικών Γιώργος Στουρνάρας, και συνέχισε λέγοντας πως «Είναι επιτακτική ανάγκη να μπει μια σειρά, για την ορθή λειτουργία του Δήμου, στο ωράριο των υπαλλήλων και αυτό πιστεύω πως θα γίνει με την απόκτηση μικροτσίπ που θα διαθέτει ο κάθε δημοτικός υπάλληλος.
Πιστεύω πως με την προμήθεια τέτοιου υπερσύγχρονου μηχανήματος θα αντιμετωπιστεί το πρόβλημα με την προσέλευση και την αποχώρηση των υπαλλήλων του Δήμου Τρικκαίων στο σύνολο των υπηρεσιών.»

Υ.Γ. Το ερώτημα είναι: Δεν βλέπουν που οδηγούνται τα πράγματα, αυτοί που έχουν αυτόν τον βασικό ρόλο;. Αν περιμένουμε ακόμα λίγο τα αποτελέσματα θα είναι ΟΛΕΘΡΙΑ... όχι οικονομικά... αλλά ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ.
 Κάποιος κάποτε χρησιμοποίησε την φράση: " Έχουν την γνώσιν οι φύλακες ". Εδώ είναι το θέμα. Την έχουν?

Χαίρων και.... λυπούμενος
π. Φώτιος Βεζύνιας

Ο Μητροπολίτης Πειραιώς κατά του Ρωμαιοκαθολικισμού.

Ο Μητροπολίτης Πειραιώς κατά του Ρωμαιοκαθολικισμού

Παρασκευή, 29 Ιούλιος 2011

Συντάχθηκε απο τον/την μητρόπολη Πειραιώς 16:34

Στην έγκριτη εφημερίδα Gurdian δημοσιεύθηκε ανταπόκρισις από το Δουβλίνο, την Ιρλανδική Πρωτεύουσα, για την επίθεση που εξαπέλυσε ο Ιρλανδός Πρωθυπουργός Έντα Κένι αλλά και το Ιρλανδικό Κοινοβούλιο με ψήφισμά του κατά του Βατικανού και της Ρωμαιοκαθολικής παρασυναγωγής για την συγκάλυψη τρομακτικών σκανδάλων παιδεραστίας και παρά φύσιν ασελγών πράξεων κατά ανηλίκων παίδων των Ρωμαιοκαθολικών Κληρικών από την Ρωμαιοκαθολική Ιεραρχία της Ιρλανδίας και το Βατικανό.

Το γνωστό σκάνδαλο Σμάϊθ προκάλεσε το 1994 την κατάρρευση του κυβερνητικού συνασπισμού «Φιάνα Φάϊλ» και των Εργατικών.
Τα χρόνια που ακολούθησαν εκατοντάδες θύματα Ρωμαιοκαθολικών Κληρικών προέβησαν σε καταγγελίες δι’ όσα τραγικά υπέστησαν στας χείρας των. Προσφάτως η ανεξάρτητη επιτροπή Κλόϊνι του Ιρλανδικού Κοινοβουλίου κατηγόρησε επίσημα την Ιρλανδική Ρωμαιοκαθολική Ιεραρχία αλλά και το Βατικανό ότι παρεμποδίζουν μεθοδικώς την έρευνα εδώ και τρία χρόνια μολονότι έχουν δεσμευθεί δημόσια ότι θα συνεργαστούν με τις αρχές προκειμένου να εξιχνιαστούν τα ειδεχθή και φρικώδη εγκλήματα παιδεραστίας.
Αυτό ωδήγησε τον Πρωθυπουργό Έντα Κένι να εκραγή μετ’ οργής εντός του Ιρλανδικού Κοινοβουλίου και να δηλώσει ότι: «δυστυχώς αποκαλύφθηκαν η δυσλειτουργία, ο ελιτισμός και ο ναρκισσισμός που κυριαρχούν στην κουλτούρα του Βατικανού».

Η Κυβέρνηση και σύσσωμη η αντιπολίτευση ενέκριναν ομοφώνως ψήφισμα που κατηγορεί το Βατικανό και την Ρωμαιοκαθολική παρασυναγωγή ότι μεθοδικώς και αναισχύντως εμπόδισαν την αποκάλυψη των εγκλημάτων παιδεραστίας που συγκλονίζει την Ιρλανδία, χώρα γνωστή για την πίστη της στον Παπισμό.
Η μεταστροφή της οργής από την εγχώρια Ιρλανδική Ρωμαιοκαθολική Ιεραρχία προς το κέντρο του Παπισμού, το Βατικανό, οφείλεται και σε έγγραφο του Βατικανού προς την Ιρλανδική Ρωμαιοκαθολική Ιεραρχία που ήρθε στο φως κατά την διάρκεια της ερεύνης για την υπόθεση η οποία διεξήχθη με εντολή της Κυβερνήσεως της Ιρλανδίας, έγγραφο του έτους 1997, επί ημερών του προσφάτως «οσιοποιηθέντος» και καταστάντος «μακαρίου» πάπα Ιωάννου Παύλου του Β μέ το οποίον καθορίζοντο οι διαδικασίες παραπομπής υποθέσεων κακοποιήσεως ανηλίκων με τοσούτον αναίσχυντον και ελεεινόν προσδιορισμόν ώστε να χαρακτηρίζονται απλώς ως «κατευθυντήριες γραμμές».

Ο Ιρλανδός Πρωθυπουργός Κένι δήλωσε στα Ιρλανδικά ΜΜΕ ότι το Σαββατοκύριακο που πέρασε έλαβε χιλιάδες μηνύματα υποστηρίξεως για την στάση του. Αντιδρώντας στο ομόφωνο ψήφισμα του Ιρλανδικού Κοινοβουλίου που καταδίκαζε τον ρόλο της Ρωμαιοκαθολικής Ιεραρχίας και του Βατικανού στην υπονόμευση των θεσμών της «προστασίας της παιδικής ηλικίας» το Βατικανό ανεκάλεσε τον Νούντσιό του από την Ιρλανδία «Αρχιεπίσκοπο» Τζουζέπε Λεάντζα. Η Κυβέρνηση όμως της Ιρλανδίας δήλωσε ότι δεν εκπλήσσεται από την ανάκληση του Νουντσίου αλλά περιμένει το Βατικανό να απαντήση στις τρομακτικές κατηγορίες γιατί η «Εκκλησία» έπαιξε ρόλο στην συγκάλυψη της σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών.

Τα ανωτέρω φρικώδη και ειδεχθή δεν μας εκπλήσσουν και εμάς ουδόλως, διότι ως και παλαιότερον έχομε και δημοσία διακηρύξει ο Ρωμαιοκαθολικισμός και ο Παπισμός δεν είναι Εκκλησία Χριστού αλλά πολιτικό-οικονομικό-θρησκευτικό σύστημα, εστερημένο της Θ. χάριτος και των ζωοποιών ακτίστων ενεργειών του Τρισαγίου Θεού, το οποίον αδιαπτώτως και διϊστορικώς συνεχίζει την εγκληματική του διαδρομή και πορεία καταπατώντας ασυστόλως τους Θ. και Ι. Κανόνας της Μιας, Αγίας, Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας επιτάσσοντες και ρητώς προβλέποντες την άμεσον καθαίρεσιν των κανονικών εγκληματιών, νοθεύων την «παραδοθείσαν άπαξ τοις αγίοις πίστιν» και εισάγων την ενδοκοσμική σκοπιμότητα και μεταπτωτική φθορά στον πνευματικόν χώρον, υποθάλπει το κακούργημα της παιδεραστίας παρά τις φραστικές δήθεν στηλιτεύσεις του.
Η πρόσφατος μάλιστα «οσιοποίησις» του καθ’ όλην την διάρκειαν της θητείας του επιδοθέντος μετά πάσης επιμελείας στην συγκάλυψιν χιλιάδων ανά τον κόσμον εγκλημάτων παιδεραστίας από τους Ρωμαιοκαθολικούς θρησκευτικούς λειτουργούς, πάπα Ιωάννη Παύλου του Β μετά πάσης τιμής και μεγαλοπρεπείας στο Βατικανό αποδεικνύει εναργέστατα το αμεταμέλητον του Ρωμαιοκαθολικισμού-Παπισμού και καθιστά δια μίαν εισέτι φοράν πασίδηλον το γεγονός ότι η διαχρονική και διϊστορική καταδολίευσις του Χριστιανικού και Ευαγγελικού μηνύματος ανά την υφήλιον, οφείλεται κατά βάσιν σ’ αυτήν την εκτροπήν εκ του σώματος της Εκκλησίας που συνέβη μεν το 1054 μ.Χ. αλλά που έμελλε να αποβή ο ολετήρας ομού μετά της ψευδούς θρησκείας του Ισλάμ της πνευματικής ευλογίας και δυνατότητος της ανθρωπότητος που απέρρευσε από τον ζωοποιό Σταυρό και την λαμπροφόρο Ανάσταση του Ενσαρκωθέντος Υιού και Λόγου του Θεού.

Επιπρόσθετος απόδειξις των ανωτέρω αποτελεί η κατά την επίσκεψη του σημερινού πάπα Βενεδίκτου 16ου στην Κροατία στις 4 και 5 Ιουνίου, ιδιαιτέρα τιμή που απεδόθη στον εγνωσμένο εγκληματία του Β παγκοσμίου πολέμου και πνευματικό ταγό των φασιστών Ουστάσι της Κροατίας, Καρδινάλιο του Ζάγκρεμπ Αλοΐσιο Στέπινατς, ο οποίος κατεδικάσθη για εσχάτη προδοσία και εγκλήματα πολέμου και παρά ταύτα ανεκηρύχθη ως δήθεν «μακάριος» από την Ρωμαιοκαθολική παρασυναγωγή και του οποίου την εικόνα προσπαθεί να ωραιοποιήση το περιοδικό «ΑΝΟΙΧΤΟΙ ΟΡΙΖΟΝΤΕΣ» (Μαΐου-Ιουνίου 2011, τ.1069, σελ. 27-29), που διευθύνεται από τον Ιησουΐτη κ. Θεόδωρο Κοντίδη και κυκλοφορείται από το «Ινστιτούτο Ανθρωπιστικών Επιστημών» που εδρεύει εν Αθήναις (Μιχ. Βόδα 28), όταν τυγχάνει απολύτως εξηκριβωμένον ιστορικώς ότι οι Ρωμαιοκαθολικοί ιερείς των φασιστών Ουστάσι που δολοφόνησαν 800.000 ορθοδόξους Σέρβους κατά την διάρκεια της Γερμανικής κατοχής της Γιουγκοσλαβίας υπήγοντο στον «Αρχιεπίσκοπο» Ζάγκρεμπ Αλουΐσιο Στέπινατς και όταν υφίσταται το ημερολόγιο του Στέπινατς όπου ο ίδιος ιδιογράφως ομολογεί πλήρως τα θηριώδη εγκλήματα των Ρωμαιοκαθολικών εγκληματιών, τους βιαίους εκλατινισμούς των ορθοδόξων Σέρβων και δηλώνει το βύθιο μίσος του κατά της Μιας, Αγίας, Καθολικής και Αποστολικής Ορθοδόξου Εκκλησίας γράφοντας στις 27 Μαρτίου 1941 σελ. 172, βιβλ. 4ο «Το πνεύμα της Ανατολικής Ορθοδόξου Εκκλησίας είναι κάτι το τόσο τρομερό το οποίο μόνο ο παντοδύναμος και παντογνώστης Θεός δύναται να ανέχεται...» και στις 28 Μαρτίου 1941, σελ. 176, βιβλ. 4ο «Το σχίσμα της ανατολικής Ορθοδόξου Εκκλησίας είναι η μεγαλύτερη κατάρα εν Ευρώπη, σχεδόν μεγαλύτερη και από τον Προτεσταντισμό...». Και αυτό προσπάθησε να διορθώσει ο ψευδοάγιος του Βατικανού στυγνός εγκληματίας Αλοΐσιος Στέπινατς με την σφαγή 800.000 Ορθοδόξων Σέρβων.

Να λοιπόν, γιατί είναι αδύνατος η ένωσις με τον διεθνή εγκληματία και υποκριτή Ρωμαιοκαθολικισμό και αλυσιτελής ο μετ’ αυτού διάλογος και εμείς τα μέλη του Σώματος του Χριστού της Μιας , Αγίας, Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας θα πρέπει «ούτε χαίρειν» σε αυτούς να λέγωμε ως μας συνιστά ο Ευαγγελιστής Ιωάννης, ο μαθητής της αγάπης διότι δεν θεωρώ ότι έχωμεν εμείς περισσότερη αγάπη από τον «μαθητή της αγάπης».
Η μόνη αληθής ένωσις που μπορεί να γίνει είναι να αποπτύσσουν οι κακόδοξοι τας αιρετικάς των δοξασίας και εισηγήσεις του βυθίου δράκοντος και να επανέλθουν εν πλήρη μετανοία στην καλλιέλαιον της Εκκλησίας εγκεντριζόμενοι σε Αυτήν. Ο,τιδήποτε άλλο είναι καταδικασμένο a priori σε παταγώδη αποτυχία όπως και τα ανωτέρω γεγονότα πασιδήλως αποδεικνύουν.

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ+
ο Πειραιώς ΣΕΡΑΦΕΙΜ

Κάθε άλλος λόγος πτωχός.......
Χαίρων και συγχαίρων εν Κυρίω Ιησού
διά την αντιγραφήν από romfea.gr
π. Φώτιος Βεζύνιας

ΔΕΙΤΕ ΧΑΛΙΑ !!!!!!!

ΠΑΠΙΚΗ ΡΟΚ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ....  ΔΕΙΤΕ ΤΟ VIDEO

.... ναι..ναι ξέρω θα μου πείτε τις γνωστές δικαιολογίες.. Ε... όχι!!!!  μ' αυτούς τους δαίμονες... δεν θέλουμε δια-Χριστιανικές συνομιλίες. Γιατί δεν είναι Χριστιανοί. Δεν το βλέπετε, για τόνομα του Θεού. Τί να πω .... φθάνω να υποψιάζομαι ότι κάποιοι επιμόνως δεν θέλουν να το δουν. Και όχι μόνο. Θα προχωρήσω λίγο σε κάτι που πονάει αλλά αν δεν το πούμε θα γίνει απόστημα. Μήπως τα γλυκα-ανάλατα τραγουδάκια των παιδικών μας χρόνων, που δεν σταμάτησαν και τώρα να χρησιμοποιούνται ως τάχα τρόπος έκφρασης, της πίστης των παιδιών, και των μεγαλυτέρων, δεν είναι τίποτε άλλο παρά μια προετοιμασία, - Ασυνείδητη ίσως - για τέτοιου είδους εκφράσεις της λειτουργικής ζωής.  ΧΑΛΙΑ...ΠΙΟ ΧΑΛΙΑ ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ

Λυπημένος για την βλασφημία
που μόλις είδαμε.
π. Φώτιος Βεζύνιας.

ΒΛΕΠΟΝΤΑΣ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΝΑ ΚΑΤΑΡΡΕΟΥΝ....

Απόσπασμα από το «ΜΕΓΑΛΟ ΜΑΣ ΤΣΙΡΚΟ» του Καμπανέλη

ΡΩΜΙΑΚΙ : Εκείνο λοιπόν τον καιρό, όπως σε κάθε δύσκολο καιρό, ήταν πολλοί εκείνοι που βγήκαν απ’ το πετσί τους. Άνθρωποι που δεν τους έπιανε το μάτι σου, παίρναν το βουνό μ’ ένα ντουφέκι στο χέρι. Με το τίποτα, ο Γιάννης, ο Τάσος, ο Μανόλης, η Λένω, η Δέσπω, αυτή η σιωπηλή στρατιά, αυτοί οι ωραίοι δικοί μας, σπρώχναν για καλά τον καιρό προς την ελευθερία και την ειρήνη. Για μια ελευθερία που πριν έρθει φαινότανε τόσο πλατιά. Και για μια ειρήνη που ακόμα γι’ αυτήν αγωνιζόμαστε. (μπαίνει ξανά ο Ρωμιός)

ΡΩΜΙΟΣ : Σαν πολύ δεν ωρίμασες μέσα σε μια παράσταση ;

ΡΩΜΙΑΚΙ : Σ’ έχασα !

ΡΩΜΙΟΣ : Έχουμε δουλειές, πρέπει να πηγαίνουμε !

ΡΩΜΙΑΚΙ : Πάρε με μαζί σου…

ΡΩΜΙΟΣ : Πάμε για δύσκολες δουλειές.

ΡΩΜΙΑΚΙ : Κυρίες και κύριοι, σε δυο λεπτά το έργο μας τελειώνει. Όμως δε θα σας αφήσουμε να φύγετε πικραμένοι, όχι γιατί σας κάνουμε τη χάρη αλλά γιατί έτσι γίνεται πάντα και στη ζωή. Πάει να πει στον τόπο μας, οι ρίζες μας είναι βαθιές, το χώμα δικό μας, κόβω, κόβεις, κόβει, κόβουμε, κόβετε, κόβουν τα κλαριά μας, τον κορμό μας, μα το χώμα ξαναφουσκώνει. Μια πράσινη φωνούλα ξαναβγαίνει και φωνάζει «εδώ είμαι». ΡΩΜΙΟΣ : Καταπιαστήκαμε με κάτι δύσκολο. Καλέσαμε την τρέλα για βοηθό αλλιώς δεν τα βγάζαμε πέρα. τρέμαμε μ’ αυτό που αγγίζαμε και τρέμουμε ακόμα. Όμως αυτό που θέλαμε ήταν να ‘ρθείτε στην παράστασή μας και να μη φύγετε αδιάφοροι. Να βρείτε ψεγάδια να μας κρίνετε αλλά να μη φύγετε αδιάφοροι. Κι αν σας κακοκαρδίσαμε ή αν σας κάναμε να γελάσετε με πράγματα που δεν έπρεπε, είναι γιατί διαλέξαμε το φαρδύ το δρόμο. Εκεί που η ζωή είναι χύμα. Το αστείο, το σοβαρό, τα όσια και τα ιερά, ο άγιος και ο θεομπαίχτης.

ΡΩΜΙΑΚΙ : Ο Δράκος είναι εκεί και θα ‘ναι κι αύριο και μεθαύριο. Ξερογλείφεται τον βλέπετε ; Είδε πως σκότωσαν την παρέα του Καραγκιόζη και περιμένει να τους φάει. Όμως δεν θα τους φάει. Κι ούτε τους σκότωσαν.

(σιγά – σιγά και με πολύ αργό ρυθμό ακούγεται μπάσος ήχος τύμπανου)

Αν δεν με πιστεύετε, βάλτε το αυτί σας στο χώμα και ακούστε… (ο ήχος δυναμώνει και ο ρυθμός γίνεται πιο γρήγορος)

Η γη μας χτυπάει με ογδόντα σφυγμούς…(ο ήχος δυναμώνει και ο ρυθμός γίνεται πιο γρήγορος)Ωραίους σαν από παλιό τύμπανο…(ο ήχος δυναμώνει και ο ρυθμός γίνεται ακόμα πιο γρήγορος)Κάτι γίνεται…(ο ήχος δυναμώνει και ο ρυθμός γίνεται ακόμα πιο γρήγορος)

Κάτι γίνεται…(ο ήχος δυναμώνει και ο ρυθμός γίνεται ακόμα πιο γρήγορος)

Το τύμπανο σταματά απότομα και όλος ο θίασος μπαίνει στη σκηνή και τραγουδά

Φίλοι κι αδέρφια, μανάδες, γέροι και παιδιά,

στα παραθύρια βγείτε και θωρείτε

ποιοι περπατούν στα σκοτεινά και σεριανούν

μες τα στενά φίλοι κι αδέρφια, μανάδες, γέροι και παιδιά.

Η λευτεριά να μη χαθεί, όρκο σταυρώσαν στο σπαθί,

καπεταναίοι στρατιώτες λαϊκοί.

…………………………………………………..

Στολίστηκαν οι ξένοι τραπεζίτες,

ξυρίστηκαν οι Έλληνες μεσίτες.

Εφτά ο τόκος πέντε το φτιασίδι,

σαράντα με το λάδι και το ξύδι

κι αυτός που πίστευε και καρτερούσε,

βουβός φαρμακωμένος στέκει και θωρεί

τη λευτεριά που βγαίνει στο σφυρί.

Λαέ μη σφίξεις άλλο το ζωνάρι,

μην έχεις πια την πείνα για καμάρι.

Οι αγώνες πούχεις κάνει δεν φελάνε

το αίμα το χυμένο αν δεν ξοφλάνε.

Λαέ μη σφίξεις άλλο το ζωνάρι,

η πείνα το καμάρι είναι του κιοτή,

του σκλάβου που του μέλλει να θαφτεί. (δείτε εδώ και το video)

Επίλογος

Τον όποιο προβληματισμό και τα συμπεράσματα τα αφήνω σε σας. Επιτρέψτε μου να κρατήσω ακόμα λίγο το στόμα μου κλειστό. Εκείνο που αρμόζει σε πνευματικό πατέρα είναι να δείχνει την Αξία Του Φωτός. Αυτό το Φώς ας προσευχηθούμε να μας οδηγήσει στο σκοτεινό μονοπάτι της νέας εποχής, της εποχής που ζούμε, και που θα φέρει κι άλλες θλίψεις. ΜΗ ΦΟΒΑΣΤΕ. Κι ο φόβος, είναι καμάρι του κιοτή, αλήθεια ξέρετε τί σημαίνει κιοτής, ψάξτε τα λεξικά. Είναι το αντίθετο του θάρρους και της αξιοπρέπειας. Ότι δηλαδή έχει εκλείψει, από την σύγχρονη ΕΛΛΑΔΑ, τουλάχιστον επισήμως. Ας μην πω τίποτε άλλο......

Χαίρετε εν Κυρίω

π. Φώτιος Βεζύνιας

π. Αθανάσιος Μυτιληναίος περί μεταπατερικής θεολογίας

Απάντηση στην «θεολογική ακαδημία» του Μητροπολίτου Δημητριάδος περί μεταπατερικής-νεοπατερικής-συναφειακής θεολογίαςΤις τελευταίες εβδομάδες, με αφορμή τo θέμα της «Κάρτας του Πολίτη», μελετήσαμε το 13ο κεφ. της Αποκαλύψεως του αγίου Ιωάννου του Θεολόγου και επικεντρωθήκαμε ιδίως στον στίχο 17, όπου ο θεόπνευστος συγγραφεύς αναφέρει περί του χαράγματος, του ονόματος του θηρίου και του αριθμού του ονόματός του. Για την μελέτη μας αυτή χρησιμοποιήσαμε τις ομιλίες στην Αποκάλυψη του καλλίστου ερμηνευτού θεολόγου του 20ου αιω. του μακαριστού αρχιμανδρίτου και ηγουμένου πατρός Αθανασίου Μυτιληναίου, οι οποίες κυκλοφορούν και σε ψηφιακή μορφή (CD) και υπάρχουν απομαγνητοφωνημένες, άριστη δουλειά για την οποία πάσχισαν πνευματικά παιδιά του μακαριστού γέροντος.

Ανάμεσα στα πολύ σημαντικά και ενδιαφέροντα, που λέει ο μακαριστός Γέροντας, υπάρχει και μία αναφορά του στα όσα συμβαίνουν στις έσχατες και αποκαλυπτικές ημέρες μας, ιδίως με τις βλάσφημες και αιρετικές θέσεις της «θεολογικής ακαδημίας» της Ι.Μ.Δημητριάδος περί μεταπατερικής, νεοπατερικής και συναφειακής θεολογίας, και η οποία αναφορά αποτελεί, νομίζουμε, απάντηση στις καινοφανείς και φλήναφες θέσεις της Ακαδημίας. Η ομιλία αύτη εξεφωνήθη την Κυριακή 21 Νοεμβρίου 1982 στην Ι.Μ. Αγίου Δημητρίου Κομνηνείου Στομίου, με τίτλο «Σκιαγράφησις του προσώπου και των ημερών του Αντιχρίστου και τέλος του 13ου κεφ. της Αποκαλύψεως». Στο σημείο αυτό, αν μας επιτρέπεται, μπορούμε, κατά την ταπεινή μας γνώμη, να κάνουμε λόγο για το προφητικό-προορατικό χάρισμα, που διέκρινε τον μακαριστό γέροντα, εφόσον πριν από 28 χρόνια (1982) προείδε τι θα γινόταν στις ημέρες μας (2010). Παραθέτουμε παρακάτω το συγκεκριμένο απόσπασμα από την ομιλία του Γέροντος, το οποίο έχει ως εξής: (Ο ι υπογραμμίσεις είναι δικές μας).

Θέμα 27ον Κυριακή 21-11-1982

Σκιαγράφησις του προσώπου και των ημερών του Αντιχρίστου
και τέλος του 13ου κεφ. της Αποκαλύψεως
... « Ο Αντίχριστος θα κηρύξει, αγαπητοί, την έναρξη της νέας εποχής εις την γην, η οποία θα διαδεχθεί την χριστιανική εποχή, δημιουργώντας ίσως μια τρίτη διαθήκη. Έχομε την Παλαιά Διαθήκη, έχομε την Καινή Διαθήκη και θα δημιουργήσει μια τρίτη διαθήκη.

Αυτό το κακόδοξο δόγμα περί τρίτης διαθήκης είναι παλαιό και το αναφέρει ο άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος. Ομως, μην σας κάνει εντύπωση αυτό. Δεν είναι τίποτα άλλο παρά αυτό, που ήδη ζούμε. Ακούστε περί τίνος πρόκειται. Ποιά είναι αυτή η τρίτη διαθήκη; Είναι η καλλιεργούμενη κατά κόρον στις ημέρες μας αντίληψη περί απηρχαιώσεως του Χριστιανισμού, που υποστηρίζουν κοσμικοί κύκλοι, κοσμικοί άνθρωποι και οικουμενιστικοί κύκλοι. Όταν σας λέγουν ότι ο Χριστιανισμός πάλιωσε, εχρεωκόπησε˙ ότι πλέον δεν έχει σε τίποτα να μας προσφέρει και να μας μιλήσει˙ ότι ο Χριστιανισμός δεν έχει πλέον ισχύ˙ είναι απηρχαιωμένος˙ μια καινούρια κατάσταση πρέπει νά δημιουργήσουμε˙ αυτό στην πραγματικότητα είναι η τρίτη διαθήκη. Υπάρχει, λοιπόν, αυτή η κατάστασις.
Εξ άλλου τι είναι αυτό, που λέει ο Δανιήλ ο προφήτης; «Και υπονοήσει αλλοιώσαι χρόνοις και νόμον». «Αλλοιώσαι νόμον». Να αλλοιώσει τον νόμον. Είναι η τρίτη διαθήκη. Οι Πατέρες και οι άγιοι της Εκκλησίας θα θεωρούνται ξεπερασμένοι. Σας είπα, με μελαγχολικό τρόπο, μήπως ο Αντίχριστος κάθεται και σε χριστιανικούς λαούς; Το αναφέρει, αγαπητοί μου, ο ιερός Χρυσόστομος αυτό. Αλλά, με ποια έννοια; Όχι με την έννοια ότι θα καθίσει τότε ο Αντίχριστος. Αφού λέγει ο άγιος Κύριλλος «μη γένοιτο» τέτοιο πράγμα. Οχι. Αλλά, με την έννοια των υπηρετών του Αντιχρίστου. Όταν υπάρχουν οικουμενισταί κληρικοί ή μασσώνοι ή μασσωνίζοντες ή αιρετικοί, ορθόδοξοι που είναι κρυμμένοι, δεν φαίνονται, μα είναι, είτε πατριάρχαι είναι αυτοί, είτε επίσκοποι είναι – δεν ξέρω τι είναι – είτε αρχιμανδρίται, πρεσβύτεροι – δεν ξέρω τι είναι˙ διάφοροι˙ ό,τι είναι – και οι άνθρωποι αυτοί λέγουν πράγματα αιρετικά, όπως επί παραδείγματι «οι ιεροί κανόνες είναι ξεπερασμένοι». «Το Πηδάλιο δεν έχει καμμιά σημασία και αξία». «Οι νηστείες να καταργηθούν». « Η εγκράτεια θεωρείται παρωχημένο πράγμα». «Σήμερα ζούμε σε μία νέα εποχή˙ πρέπει τους νέους να τους δούμε με άλλο μάτι˙ μπορούν να ζουν την γενετήσια ζωή» κλπ. κλπ. Πέστε μου, μήπως και στην Ορθόδοξη Εκκλησία κάθονται όργανα του Αντιχρίστου; Κάνει εντύπωση ότι ο Θεός σε κάθε εποχή έχει τους αγίους του; Γιατί λέτε; Για να δίδει την απάντηση εις τους πιστούς ότι δεν μπορούμε να λέμε ότι οι άγιοι είναι ξεπερασμένοι. Σε κάθε αιώνα θα δώσει πολλούς αγίους. Στον 20ον αιώνα έδωσε τον άγιο Νεκτάριο. Πολύ ορθά και χαρακτηριστικά χαρακτηρίσθηκε ο άγιος του αιώνα μας. Προσέξτε! Είναι τυχαίο αυτή η ταλαίπωρη Μαγδαληνή η ηγουμένη, που υβρίζει τον άγιο Νεκτάριο; Είναι τυχαίο αυτό; Δεν είναι τυχαίο. Είναι αυτή η αντίδραση του σατανά – δαιμονοκρατούμενη γυναίκα είναι. Το λέγω ελεύθερα, γιατί την έχει καταδικάσει η Εκκλησία μας και την έχει αφορίσει – διότι δεν θα ανέχεται ο Αντίχριστος να υπάρχει άγιος. Επειδή θα υποστηρίζει ότι η αγιότης είναι απηρχαιωμένο πράγμα. Είναι απηρχαιωμένο, γιατί απηρχαιωμένο είναι το Ευαγγέλιο. Δεν μπορεί το Ευαγγέλιο να κάνει αγίους. Αλλά, ο Θεός θα δίνει αγίους σε κάθε εποχή, για να δίδει την απάντηση ότι το Ευαγγέλιο δεν είναι απηρχαιωμένο».

« Ο έχων ώτα ακούειν, ακουέτω».

Ιερολογιώτατος Ιεροδιάκονος
Πατήρ Άγγελος Αγγελακόπουλος
Υποψήφιος διδάκτωρ του Τμήματος
Ποιμαντικής και Κοινωνικής
Θεολογίας του Α.Π.Θ.
Φάρσαλα 16-12-2010
Για την Αντιγραφή
π. Φώτιος Βεζύνιας
Τα σχόλια δικά σας......

Ν Τ Ρ Ο Π Η !!!!!!!!!!!!

ΜΕ ΠΟΙΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΑΣΠΑΖΕΤΑΙ Η ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΤΟ ΧΕΡΙ ΤΟΥ . . . . . . . . ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΥ

ΚΛΙΚ ΕΔΩ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΤΑ ΑΙΣΧΗ